#baby $BABY @BabylonLabs_io
Blokcheyn evolyutsiyasini qancha ko‘proq kuzatsam, shunchalik noto‘g‘ri savol berayotganimizni his qilaman. Har bir tarmoqni o‘z holicha yanada kuchliroq qilish yo‘lini qidirish o‘rniga, balki ishonchning o‘zi yanada foydaliroq bo‘lishi, lekin ayni paytda mo‘rtlashmasligi qanday bo‘lishini so‘rash kerakdir.

Bu fikr Babylon haqida o‘ylab, vaqt ajratganimda paydo bo‘ldi. Meni eng ko‘p hayajonlantirgan narsa texnik arxitektura emas, balki Bitkoinga xos iqtisodiy xavfsizlik Proof of Stake (PoS) blokcheynlarini o‘z-o‘zini kustodiyalash (self custodial) orqali mustahkamlashiga xizmat qilishi edi — BTC esa hech qachon Bitkoing tarmog‘idan chiqmaydi. Unda juda chuqur izchillik bor. Bu bizning ko‘pchiligimizni birinchi navbatda Bitcoin tomon tortgan tamoyilni saqlab qoladi: egalik butunlay shaxsning o‘zida qoladi.

Ishonch eng kuchli bo‘ladi, qachonki u hech qachon egalikni talab qilmasa.

Ko‘p yillar davomida men ishlatilmay turgan Bitcoin shunchaki «uyqudagi kapital» deb o‘ylardim. Endi esa boshqa ehtimol borligini ko‘ryapman. Balki aktiv aynan o‘z joyida qolib, uning ishonchliligi esa o‘z ekotizimidan tashqariga kengayishi mumkin. Ishtirok etish nazoratni uzatish degani bo‘lishi shart emas.

Bu nuqtayi nazar kapital samaradorligi haqidagi qarashlarimni o‘zgartirdi. Gap har bir tangani yanada faol qilishda emas, balki chuqur ishonchga ega bo‘lgan aktivlar boshqa tarmoqlarning xavfsizligini jim va izchil kuchaytirishi haqida ketmoqda. Agar xavfsizlik umumiy resursga aylanishi mumkin bo‘lsa-yu, self custody (o‘z-o‘zini kustodiyalash) o‘zgarmasa, unda bu yaqin yillarda blokcheynlar o‘rtasidagi munosabatlarni qanday shakllantirishi mumkinligi haqida o‘ylamasdan ilojim yo‘q.