Autor: TapiocaDao

Czas: 2022.10.20

Źródło artykułu: https://mirror.xyz/tapiocada0.eth/CYZVxI_zyislBjylOBXdE2nS-aP-ZxxE8SRgj_YLLZ0

Nekrologi dotyczące górnictwa płynnościowego

16 czerwca 2020 r. - 19 października 2022 r

Wydobywanie płynności to mechanizm, który zachęca użytkowników do zapewniania płynności i otrzymywania tokenów nagród. TapiocaDAO oficjalnie ogłosiło dziś koniec wydobywania płynności. Zapewniamy uczestnikom nowatorską i zupełnie nową politykę pieniężną DeFi charakteryzującą się zrównoważonym rozwojem, trwałym przechwytywaniem wartości i spójnością ekonomiczną. Powyższe cechy to „trzy trudności” napotykane przez mechanizm zachęty płynnościowej TapiocaDAO rozwiązuje ten problem poprzez opcje na akcje DAO (DSO). Zapraszamy do przeczytania poniższego nekrologu dotyczącego wydobycia plonów wraz ze szczegółami dotyczącymi tego destrukcyjnego mechanizmu.

Wydobywanie płynności rozpoczęło się 16 czerwca 2020 r. i zostało uruchomione przez zdecentralizowany protokół pożyczkowy Compound. Uczestnicy otrzymają tokeny COMP jako nagrodę niezależnie od tego, czy pożyczą, czy pożyczą protokół Compound. Tokeny te służą do zwiększania zysków pożyczkobiorców i subsydiowania stóp procentowych pożyczkobiorców.

Wartość „TVL” (zablokowana wartość całkowita) firmy Compound wzrosła o 600% natychmiast po uruchomieniu programu wydobywania płynności. Miało to jednak nieoczekiwany niekorzystny wpływ na błyskawiczny rozwój Compound. Bardzo niewielka liczba „górników” trzyma otrzymane tokeny COMP. Według raportu tylko 19% kont zatrzymało 1% nabytych tokenów COMP, wyrzucając 99% na rynek.

Po drugie, koszt poniesiony przez Compound w związku z leasingiem płynności w postaci emisji i obiegu nowych tokenów zwykle skutkuje ogromnymi stratami operacyjnymi w porównaniu z dochodem generowanym z wynajmu płynności. W tym przypadku strata operacyjna odnosi się do różnicy między wydatkami operacyjnymi protokołu (wydanie tokenów nagrody) a przychodami (opłaty). Ta ogromna strata operacyjna jest jej głównym negatywnym skutkiem, oprócz poważnego rozwodnienia, z jakim borykają się posiadacze tokenów COMP.

Jak pokazano na powyższym rysunku, prawie wszystkie projekty DeFi poniosły ogromne straty. Nie jest to spowodowane brakiem dochodów. Protokoły DeFi generują stosunkowo wysokie przychody. Na przykład roczne przychody AAVE osiągnęły 101,4 miliona dolarów. Wydaje się, że problem wynika z podziału 90% przychodów pomiędzy pożyczkodawców, pozostawiając marżę zysku protokołu na poziomie około 10%, czyli 10,92 mln dolarów, ale nie to jest sednem problemu. Sam protokół nadal generuje wielomilionowe przychody. Problem leży wyłącznie w roli wydobywania płynności. AAVE zapłaciło 74 miliony dolarów opłat motywacyjnych za płynność, co spowodowało, że największy protokół DeFi poniósł stratę netto w wysokości 63,96 miliona dolarów. Czy AAVE musi bezpłatnie wydawać tokeny AAVE dostawcom płynności? Nie, ale taka jest rzeczywistość.

Jedynym opłacalnym projektem jest jednak Maker. Wygenerowało łącznie 28,61 miliona dolarów przychodów, z których całość trafiła do DAO. Brak tokenów nagród i dywidend dowodzi, że nie każdy protokół potrzebuje tokenów. Tak naprawdę wielu entuzjastów DeFi woli protokoły, które nie zapewniają tokenów. Nie ma żadnych żetonów nagród, żadnych strat operacyjnych ani rozwodnienia. Nie można jednak zaprzeczyć, że dobrze zaprojektowany i zrównoważony system gospodarki symbolicznej może rzeczywiście zdziałać cuda.

Niektórzy mogą powiedzieć: „Te plany motywacyjne przyciągają płynność, więc co w tym złego?” „Płynność jest najważniejsza”. To, co tak naprawdę przyciąga, to nie płynność, ale szarańcza płynności; ci nielojalni górnicy płynności, którzy odbierają swoje nagrody, a następnie odchodzą, przechodząc do następnego ekscytującego projektu tokenowego lub czekając na zakończenie bieżącego projektu. Nagrody się kończą. Związek nie może teraz nawet wyłączyć źródła wydobywania płynności, ponieważ ta „szarańcza” płynności korzysta z jednej funkcji zapewnianej przez nagrody za tokeny wydobywania płynności – prawa do zarządzania. Prowadzi to do poważnego problemu, czyli w gospodarce tokenów istnieje przepaść pomiędzy uczestnikami posiadającymi inwestycje finansowe a lojalnymi posiadaczami tokenów. Lojalni posiadacze tokenów faktycznie przyczyniają się do rozwoju protokołu, podczas gdy górnicy płynności chcą czerpać korzyści za wszelką cenę. Będą głosować za dalszym dążeniem do swoich najlepszych interesów i to wszystko będzie naszą winą. Nie poprowadziliśmy i nie zaprojektowaliśmy poprawnie systemu gospodarczego tokenów, co doprowadziło do tej niezrównoważonej sytuacji. Powinniśmy wziąć odpowiedzialność za ten problem i znaleźć rozwiązania, które przywrócą dobrą kondycję gospodarki tokenów.

Compound nie jest pomysłodawcą koncepcji „wydobycia płynności” (nawet wydobycia płynności w oparciu o inteligentne kontrakty). Ten zaszczyt powinien zostać przyznany kontraktowi „StakingRewards” firmy Synthetix, którego współautorem jest Anton z 1inch. Podobnie jak wiele innych rzeczy, „wydobywanie płynności” to po prostu stary pomysł pod nową nazwą. W świecie kryptowalut koncepcję wydobywania płynności wywodzi się z FCoin z 2018 roku, platformy znanej z poważnego obciążania sieci Ethereum. W rzeczywistości FCoin jest pierwszym produktem kryptowalutowym oferującym coś podobnego do koncepcji wydobywania płynności, jaką znamy, którą nazywają „wydobywaniem opłat transakcyjnych” (trochę zła nazwa, prawda?).

Założycielem FCoin jest Zhang Jian, były CTO Huobi. FCoin oferuje swoim handlowcom znaczne zachęty w postaci tokenów w nadziei, że ta płynność przyciągnie więcej użytkowników. FCoin skutecznie obstawia, że ​​użytkownicy pozostaną na giełdzie po zakończeniu programu motywacyjnego związanego z płynnością. Ale tak nie jest. Użytkownicy nie pozostawali w pobliżu.

Model tokenów z dobrym projektem zachęty do zapewnienia płynności wymaga również rozsądnej polityki pieniężnej, w tym rozwiązania problemów takich jak podaż tokenów (rozcieńczenie), popyt na tokeny i obieg tokenów. Jest to kluczowe, ponieważ będzie miało wpływ na cenę tokena, co wpłynie na skuteczność programu motywacyjnego, co z kolei wpłynie na to, jaką płynność protokół jest w stanie przyciągnąć.

Obecnym celem wydobywania płynności jest dzierżawa płynności. Zadajmy pytanie: Wolałbyś otrzymać 1 milion dolarów czy 100 000 dolarów? Jeśli odpowiedziałeś „oczywiście 1 milion dolarów”, to jak prawie każdy istniejący protokół DeFi, nie oceniłeś właściwie pytania. Jak długo będziesz miał ten milion dolarów? Uwzględnienie czynnika czasu ujawnia kluczowe szczegóły umożliwiające właściwą ocenę dostarczonej prawdziwej wartości. Gdyby pytanie brzmiało: „Czy wolałbyś mieć 1 milion dolarów na sekundę czy 100 000 dolarów na rok”, Twoja odpowiedź prawdopodobnie byłaby inna. W ciągu sekundy niewiele można zrobić, ale w ciągu roku można zrobić wiele; to samo dotyczy umów.

Te „programy motywacyjne w zakresie dzierżawy płynności” przyciągają spekulantów płynnością, są jednak całkowicie niezrównoważone i niezwykle ograniczone w zakresie swoich podstawowych celów. Według badania przeprowadzonego przez firmę Nansen: „Ogromne 42% uczestników zajmujących się wydobyciem płynności zrezygnowało w ciągu 24 godzin od uruchomienia projektu. Trzeciego dnia 70% uczestników wycofało się z umowy i nigdy nie wróciło”.

Według tych danych spekulanci płynności po prostu wchodzą do tych projektów, aby zmaksymalizować swoje zyski, a protokoły nie tworzą żadnej rzeczywistej długoterminowej wartości poza znikomym dochodem z opłat w porównaniu z znikomym kosztem zachęt do płynności. Aby zachęcić tych uczestników wydobywania płynności, protokoły zwykle przydzielają dużą część podaży tokenów dostawcom płynności, ponieważ nie są oni lojalni wobec samego protokołu i istnieją wyłącznie po to, aby czerpać zyski. Innymi słowy, te symboliczne nagrody to nic innego jak pieniądze za ochronę mafii. „Tak długo, jak będziesz mi płacić, twój ranking DefiLlama pozostanie wysoki, rozumiesz?” Ostatecznie protokół faktycznie jest jego właścicielem dzięki wydobywaniu płynności. Co ? Nic. Gdy protokół przestanie wypłacać nagrody, płynność szybko zostaje utracona.

Kto kontroluje płynność, kontroluje DeFi

Witamy w Olimpie

Olympus ponownie przeanalizował ten zepsuty model, zamiast próbować stworzyć model, który wiecznie płaciłby za wynajmowaną płynność (co jest oczywiście niemożliwe), słusznie uznał, że protokół powinien tworzyć dla siebie trwałą wartość i zwiększać swoje aktywa. Wykorzystali popyt na tokeny OHM i stworzyli POL (Protocol Owned Liquidity). Jako pierwsi zdali sobie sprawę, że zamiast negocjować z dostawcami płynności, można ich pokonać w ich własnej grze i stworzyć trwałą wartość w bilansie DAO poprzez grywalizację, sprawiając, że mafia będzie myślała, że ​​wygrywa.

Choć niektórzy mogą powiedzieć, że Olympus to nieudany eksperyment, Olympus jest pierwszym projektem, w którym uruchomiono system, który w sposób ciągły płaci za leasingowaną płynność. POL stał się ważnym mechanizmem w polu „DeFi 2.0”. Dlaczego zatem Olympus ostatecznie „poniósł porażkę” pomimo sukcesu w zidentyfikowaniu kluczowego zaniedbania polityki pieniężnej w DeFi – braku tworzenia rzeczywistej wartości? Mechanizm 3,3, podobnie jak inne projekty wydobywania płynności, spowodował ekspansję bańki OHM, zapewniając nieracjonalnie wysokie zyski. (Pamiętaj: jeśli nie wiesz, skąd pochodzą przychody, to ty jesteś przychodem).

Ostatecznie niespójność ekonomiczna pomiędzy uczestnikami protokołu osiągnęła punkt krytyczny, a górnicy płynności, którzy kontrolowali większość podaży OHM, poczuli, że wydobyli z niego jak najwięcej wartości, i wyszli, wysyłając cenę OHM w spiralę śmierci. Olympus spanikował i zaoferował obligacje odwracalne. Odwrotne obligacje pozwalają użytkownikom sprzedać swoje tokeny OHM z powrotem do aktywów POL. Posunięcie to spowodowało utratę POL (jedynej wytworzonej rzeczywistej wartości) przez OHM, zmniejszyło zróżnicowanie rezerw fiskalnych i zmniejszyło zaufanie inwestorów. Redacted stał się jedynym zwycięskim graczem wśród Olympusu, ponieważ szybko dostosował swoją strategię i utrzymał POL, gdy rozcieńczenie było zbyt wysokie.

Jednak nawet jeśli Olympus „poniesie porażkę”, nie powinno to negować znaczenia Olympusa i POLA.

Wejście w erę ve

ve, czyli „hosting głosowania”, został po raz pierwszy uruchomiony przez Curve i jest zawarty w veCRV. Curve kładzie duży nacisk na lojalność wobec protokołu i wymaga blokowania nagród za płynność, aby umożliwić potencjalnym dostawcom płynności maksymalizację zysków z programu zachęt związanych z płynnością. Curve faktycznie tworzy wielopoziomową strukturę motywacyjną: im bardziej lojalny jesteś wobec Curve, tym więcej nagród otrzymasz.

Chociaż podejście uwzględniające lojalność (obecnie pożyczoną płynność + czas) znacznie zwiększa zdolność Curve do utrzymywania spójności uczestników ekonomicznych i tworzenia bardziej lojalnych użytkowników protokołu. Ale problem pozostaje: Curve nie jest właścicielem płynności; inwestorzy nadal będą dotknięci rozwodnieniem spowodowanym dystrybucją tokenów, a dostawcy płynności nadal mogą ją uzyskać prawie bezpłatnie (wycofanie dostarczonej płynności w dowolnym momencie). Cenny CRV. Wyobraź sobie, ile wartości mogłaby stworzyć Curve, gdyby jej POL pozostało na stole, gdyby chciała, a Tapioka mogłaby przejąć tę wartość.

Kiedy wartość CRV spada, zachęty CRV również stają się mniej wartościowe, a zatem te symboliczne oferty również stają się mniej wartościowe. Protokoły konkurują o veCRV w Curve Wars, co tworzy mechanizm „zakorzenienia motywacyjnego”; To świetny mechanizm, ale jako protokół jedyne, co robisz, to rozwodnienie akcjonariuszy poprzez wybijanie nowych tokenów dla mniej płynnych aktywów, takich jak veCRV. Dodaj do tego zredagowane i wypukłe, a otrzymasz elementy wewnętrzne. Te funkcje powinny być wbudowane w Curve od początku. Nieefektywność Ve w rzeczywistości dała początek całej branży. Możesz przyciągnąć większą płynność poprzez zachętę veCRV, a nie poprzez własny token. Dlaczego nie skupić się na zwiększeniu wartości samej zachęty?

Nie ma to na celu podkreślania krytyki Curve, ponieważ jest to zdecydowanie najlepsza metoda obstawiania w historii ze względu na jej zdolność do dostosowania interesów ekonomicznych uczestników. Jednak na poziomie protokołu wojna Curve jest nieco iluzoryczna. W ramach protokołu po co rezygnować z cennego aktywa na rzecz mniej płynnego aktywa, który może nie zapewniać cennych zachęt w danym momencie? W rzeczywistości, podobnie jak w przypadku Yearn, Badger i StakeDAO, w rzeczywistości bardziej atrakcyjne jest świadczenie usług wynajmu veCRV - wykorzystując jego rzeczywistą wartość, póki jej wartość istnieje. Przyciągnij płynność poprzez „wydzierżawiony” veCRV i, jeśli to możliwe, trwale zatrzymaj tę płynność w protokole.

Ostatecznie dla Curve jedynym sposobem na zapewnienie trwałej płynności jest stanie się częścią „mafii”. Protokoły potrzebują Curve do stabilizacji swoich monet stabilnych, a nie do zarabiania opłat. Co by było, gdyby zamiast wynajmować większą płynność, mógłbyś bezpośrednio posiadać większą płynność, korzystając z opłat generowanych przez pulę Curve? To jest dokładnie to, co robi Tapioka. Opuściliśmy wirtualny świat, przyjęliśmy „czerwoną pigułkę” i staramy się mieć w DeFi jedyną prawdziwą rzecz – płynność. Możesz też przyjąć „niebieską pigułkę” i udawać, że stale zwiększasz płynność, bardziej grywalizując te mechaniki. Pokażę ci, jak głęboka jest królicza nora, Neo.

Pojawia się Andre Cronje

Zanim Andre założył Solidly Exchange i ve3,3 – te dwie inicjatywy próbowały rozwiązać istniejące problemy w pięciu wydobyciu płynności, Andre stworzył OLM-Options Liquidity Mining (Opcje Liquidity Mining) dla eksperymentalnej zautomatyzowanej sieci Keep3r Network (opcje wydobycia płynności).

Andre (w swój zwykły sposób) był pionierem inicjatywy, która później zrewolucjonizowała DeFi. Jeśli zapewnisz Curve płynność i wykorzystasz CRV jako nagrodę za wydobywanie płynności, co się właściwie stanie? Dostawca płynności wykonuje opcję kupna CRV z ceną wykonania wynoszącą 0 USD i bez daty wygaśnięcia. Kiedy zaczynasz myśleć o emisji programu wydobywania płynności jako o amerykańskiej opcji kupna, protokół nagle zyskuje moc, jakiej nie miał wcześniej.

Jednym z problemów związanych z OLM Andre jest to, że protokół nadal nie tworzy żadnego POL (Protocol Capture Liquidity). Kluczem do DSO jest wymiana opcji. okP3R dystrybuuje umorzenia opcji wśród posiadaczy vKP3R, co jest szlachetnym, ale prostym sposobem zachęcania do obstawiania. Ale znowu wracamy do podstawowego pytania: „Dlaczego zapewniamy zachęty płynnościowe do naszych protokołów?” Celem jest wygenerowanie wystarczającej głębokości płynności, aby utrzymać podstawową funkcjonalność protokołu, ale celem tych usług jest generowanie przychodów w w celu utrzymania operacji w całej organizacji. Utrzymując własną płynność, nie musisz już zapewniać jej zachęt. Wybierz akceptację czerwonej opcji „czerwonej pigułki” i opuść matrixowy świat wydobywania płynności.

Wyłącz prasę drukarską pieniędzy

Propozycja ulepszenia Synthetix SIP-276 autorstwa Kaina Warwicka rozwiązuje poważne problemy inflacyjne, które pojawiły się w Protokole letnim DeFi. Protokoły te w dużym stopniu zachęcają do utrzymywania płynności (dzierżawy), a Synthetix chce (jak zwykle) jako pierwszy zapobiec dalszemu wzrostowi podaży. Kiedy przychody Synthetix w niektórych momentach nawet przekroczyły przychody Ethereum, trudno argumentować, że udało mu się uruchomić swój ekosystem.

Jak zauważył Compound, wyłączenie tych nagród może być bardzo trudne, ponieważ dostawcy płynności często kontrolują zarządzanie. Jeżeli ta propozycja zostanie przyjęta, jako płynność wynajmowana, płynność może natychmiast opuścić protokół, a ze względu na zmniejszoną głębokość płynności opłaty spadną, co utrudni utrzymanie ekosystemu w przyszłości. Chociaż Tapioka pójdzie podobną drogą, Tapioka będzie dążyć do uchwycenia jak największej ilości POL w trakcie przewidywanej inflacji. Gdy podaż osiągnie z góry określony szczyt, protokół będzie polegał na własnym POLu, aby go utrzymać. Opłaty i korzyści z tych POL będą tworzyć pozytywny cykl (uzyskanie POL > tworzenie dochodu z POL > nabycie większej ilości POL > cykl będzie kontynuowany). Tapioka będzie w stanie dyskretnie zwiększyć podaż TAP do z góry określonego poziomu, korzystając z opcji w stylu amerykańskim, które same w sobie tworzą trwałą wartość.