Informacje pochodzą z sequoiacap, nieznacznie zmodyfikowane, autor ADAM FISHER

Każdy startup ma swoją historię. Apple to dwóch hakerów w garażu w Los Altos. Google to dwójka absolwentów w akademiku Uniwersytetu Stanforda. A Alameda Research to osoba zajmująca się handlem kryptowalutami w mieszkaniu w Berkeley. Ten mężczyzna nazywa się Sam Bankman Fried lub przyjaciele nazywają go SBF. Jednak zawarte przez niego transakcje – które ostatecznie dały początek platformie handlu kryptowalutami FTX – były dalekie od standardowej historii startupów z Doliny Krzemowej. W 2017 roku, gdy miał zaledwie 25 lat, SBF przełamał tzw. premię kimchi (niezwykła różnica pomiędzy ceną Bitcoina w dużej części Azji a jego ceną w reszcie świata). Był to śmiały wyczyn arbitrażu – SBF jest jedynym znanym traderem, któremu udało się tego dokonać w jakikolwiek znaczący sposób – który szybko uczynił go miliarderem i legendą.

Kiedy wśród elit finansowych Wall Street wspominają o arbitrażowym handlu bitcoinami SBF, ich ton jest podobny do tonu Paula Tudora Jonesa, który doprowadził do zwarcia całej gospodarki USA w 1987 r., nalotu George'a Sorosa na Bank of England w 1992 r. i Johna w 2008 r. •To samo, gdy Paulson zredukował kredyty hipoteczne subprime. Zyski z kimchi premium (i innych podobnych transakcji) zapewniły SBF wszystkie pieniądze potrzebne na kolejny ruch: utworzenie giełdy kryptowalut FTX – firmy, która prawdopodobnie w przyszłości stworzy dominującą integrację finansową. W kryptowalutach nic nie jest gwarantowane, ale FTX ma potencjał, aby dołączyć – lub nawet przewyższyć – wielką czwórkę amerykańskich banków (JPMorgan Chase, Bank of America, Wells Fargo i Citigroup), co oznacza, że ​​jego wycena osiągnęła 32 miliardy dolarów. Sam SBF w krótkim czasie zgromadził więcej majątku niż ktokolwiek inny. Lista miliarderów magazynu Forbes 2022 pokazuje, że majątek SBF wynosi 24 miliardy dolarów.

SBF uczyła się handlu w Jane Street, mało znanym sklepie zajmującym się transakcjami wysokiej częstotliwości w dzielnicy finansowej Nowego Jorku. Firma rekrutuje najzdolniejszych studentów matematyki i fizyki MIT. SBF, absolwentka fizyki w MIT, odbyła staż na Jane Street latem 2013 roku i była jedną z niewielu stażystek zaproszonych z powrotem do pracy w pełnym wymiarze godzin. Przydzielono mu rolę animatora rynku dla globalnych transakcji na funduszach ETF – co było znacznie trudniejsze niż zwykłe tworzenie rynku na akcje, podobnie jak trójwymiarowe szachy są znacznie trudniejsze niż zwykłe szachy.

Krótko przed stażem w Jane Street SBF spotkał się z Willem MacAskillem. MacAskill był młodym filozofem, wykształconym w Oksfordzie, który właśnie obronił doktorat. Podczas lunchu w restauracji Au Bon Pain na zewnątrz Harvard Square MacAskill omówił zasady efektywnego altruizmu (EA). Według MacAskilla zasada ta oznacza, że ​​jeśli ktoś ma na celu optymalizację swojego życia w celu czynienia dobra, to zazwyczaj najwięcej dobra może osiągnąć decydując się na zarobienie jak największej ilości pieniędzy – aby wszystko rozdać. MacAskill powiedział: „Zarabianie pieniędzy oznacza płacenie”.

Początków EA można doszukiwać się u filozofa Petera Singera, który zaczynał od utylitarnej perspektywy i wierzył, że celem życia jest maksymalizacja szczęścia innych. Singer ma ponad 80 lat i może być najpopularniejszym żyjącym filozofem. Singer niemal samodzielnie zainicjował w latach 70. ruch na rzecz praw zwierząt, promując weganizm jako etyczne rozwiązanie moralnych obaw związanych z mięsem. Dziś jest najbardziej znany ze swoich eksperymentów myślowych na utopionych dzieciach. (Co byś zrobił, gdybyś spotkał tonące dziecko?) Singer stwierdza oczywistość, a następnie uogólnia leżącą u jej podstaw zasadę: „Niewielu ludzi stałoby i patrzyło, jak tonące dziecko w Afryce lub Indiach jest możliwe do uniknięcia Śmierć nie jest pytaniem, co zwykle robimy, ale co powinniśmy zrobić. Krótko mówiąc, Singer uważa, że ​​bogaci na świecie powinni oddać 10%, 20%, a nawet 50% swoich dochodów. Poprawa jest moralnym obowiązkiem. życie biednych na świecie.

Wkład MacAskilla polegał na połączeniu logiki moralnej Singera z logiką finansową i inwestycyjną. MacAskill wierzy, że ludzie mają obowiązek nie tylko przekazywać znaczną część swoich dochodów, ale także robić to możliwie najskuteczniej. A ponieważ każda organizacja charytatywna, która twierdzi, że ratuje życie, ma budżet, wszystkie można uszeregować na podstawie opłacalności. Ile zatem kosztuje organizacja charytatywna ratowanie życia? Dane pokazują, że kontrolowanie rozprzestrzeniania się malarii i robaków jest najbardziej opłacalne, a każde zainwestowane 2000 dolarów ratuje życie. Efektywny altruizm traktuje priorytetowo ten nisko wiszący owoc – są to tonące dzieci, które jesteśmy moralnie zobowiązani ratować w pierwszej kolejności.

▵ Will MacAskill

Chociaż EA powstało w Oksfordzie, największą popularność zyskało w rejonie Zatoki San Francisco. Weterani Doliny Krzemowej, tacy jak Dustin Moskovitz i Reid Hoffman, a także guru technologii, tacy jak Eric Drexler i Aubrey de Grey, publicznie poparli ten pomysł.

Pochodzący z rejonu Zatoki San Francisco SBF jest najstarszym synem dwóch profesorów prawa Uniwersytetu Stanforda, Joe Bankmana i Barbary Fried. Jego rodzice wychowali jego i jego rodzeństwo na utylitarystów – tak jak można wychowywać się na monistów – zawsze dyskutując przy stole o największym dobru dla jak największej liczby osób. Jeden z momentów kształtujących SBF miał miejsce, gdy miał 12 lat, kiedy rozważał zalety i wady debaty na temat aborcji. Teoretycy praw człowieka mogą argumentować, że aborcja jest w istocie morderstwem dziecka. Argumenty utylitarne porównują konsekwencje każdego z nich. Konsekwencje utraty prawdziwego życia dziecka – życia, w które rodzice i społeczeństwo włożyli znaczne środki – są znacznie poważniejsze niż utrata potencjalnego życia w łonie matki. Zatem dla utylitarysty aborcja bardziej przypomina planowanie rodziny niż morderstwo. Zastosowanie przez SBF utylitaryzmu pomogło mu rozwiać niektóre jego zawiłe wątpliwości dotyczące etyki aborcji. To sprawiło, że otwarcie opowiadał się za wyborem – podobnie jak jego przyjaciele, rodzina i rówieśnicy. Dostrzegał fundamentalną słuszność swoich przekonań filozoficznych.

SBF, który wyróżniał się matematyką, z łatwością zdał Crystal Springs Uplands, elitarną szkołę przygotowawczą w Hillsborough w Kalifornii. Choć ma doskonałe oceny, zawsze był samotnikiem i większość wolnego czasu spędzał grając w gry komputerowe (StarCraft, League of Legends) i karciane (Magic: The Gathering). Ale na MIT znalazł swoje plemię, Epsilon Theta, koedukacyjną wspólnotę super maniaków, którzy również interesowali się magią i grami wideo. Członkowie lubią debatować nad problemami z matematyki, fizyki, informatyki, językoznawstwa, filozofii i logiki podczas spotkań bezalkoholowych.

To jego koledzy wprowadzili SBF do EA, a następnie zapoznali go z MacAskill, który wówczas był jeszcze praktycznie nieznany. MacAskill odwiedzał wówczas MIT w poszukiwaniu ochotników chętnych do przyłączenia się do jego programu „zarabiaj, aby dawać”. Przy stoliku do kawy w Cambridge w stanie Massachusetts MacAskill przedstawił swój pomysł: strategiczną inwestycję, której zwrot mierzony jest w życiu ludzkim. MacAskill uważa, że ​​możliwości są ogromne, ponieważ życie w krajach rozwijających się pozostaje śmiesznie tanie. Po prostu wykonaj obliczenia: przy 2000 dolarów na życie milion dolarów może ocalić 500 osób, miliard dolarów może ocalić 500 000 ludzi i tak dalej, bilion dolarów może teoretycznie ocalić 500 milionów ludzi od tragicznej śmierci.

MacAskill znalazł najlepszego partnera. SBF był nie tylko utylitarystą, który dorastał w rejonie Zatoki San Francisco, ale już zainspirował go Peter Singer do podjęcia etycznych działań. Na pierwszym roku SBF została wegetarianką i zorganizowała kampanię przeciwko hodowli przemysłowej. Na pierwszym roku studiów zastanawiał się, co powinien zrobić ze swoim życiem. MacAskill, filozoficzny spadkobierca Singera, miał odpowiedź: według niego najlepszym sposobem maksymalizacji dobra na świecie była maksymalizacja własnego bogactwa.

Gdy MacAskill wygłaszał przemówienie, SBF słuchał i kiwał głową. Logika „zarabiaj, aby dawać” jest nienaganna. SBF zdaje sobie sprawę, że jest to praktyczny utylitaryzm. SBF wiedział, co musi zrobić, ale po prostu powiedział: „Tak. To ma sens”. Ale właśnie tam, pomiędzy jasnożółtymi parasolami a pokrytą okruszkami podłogą z czerwonej cegły, cel życiowy SBF został wyznaczony: miał stać się bardzo zdrowy. bogaty na cele charytatywne. Wszystko inne to tylko ryzyko wykonania.

Po określeniu kierunku MacAskill udzielił SBF ostatecznych wskazówek i zasugerował, aby tego lata SBF pojechał na Jane Street na staż.

＊＊＊

W 2017 roku wszystko układało się pomyślnie dla SBF. Był świetny na Jane Street. Jego transakcje przebiegają tak gładko, że inni przyjdą zobaczyć, jak pracuje, tak jak można oglądać sportowca e-sportowego transmitującego na Twitchu. Przekazuje 50% swoich dochodów swoim ulubionym organizacjom charytatywnym, a największe datki trafiają do Centrum Efektywnego Altruizmu i 80 000 godzin. Obie organizacje charytatywne angażują się w przekształcenie idei „zarabiaj, aby dawać” w ruch. (Obie firmy zostały założone przez MacAskilla kilka lat temu). Ma wielu dobrych przyjaciół, z których większość to fani EA, a nawet niektórzy z jego kolegów. Jane Street to wspaniałe miejsce pracy, charakteryzujące się godną pozazdroszczenia kulturą firmy, hojnymi świadczeniami i jednymi z najbardziej hojnych wynagrodzeń w branży. SBF wkroczył na ścieżkę stania się bardzo bogatym człowiekiem. Bardzo podobał mu się pobyt w Jane Street i był zadowolony, że pozostanie tam na zawsze.

Jednak gdy SBF analizował świetlaną przyszłość, która go czekała, wyczuł, że coś jest nie tak. Uświadomił sobie, że jest zbyt bezpieczny. W Jane firma SBF nauczyła się zasad handlu. Nauczył się być „neutralny pod względem ryzyka”: mówiąc najprościej, trader wybierający pomiędzy 50 a 50% szansą na osiągnięcie 100 dolarów musi tak postępować, jeśli chce zmaksymalizować oczekiwaną wartość swoich zysków w ciągu swojego życia. Ci, którzy wolą pewną wygraną, „nie lubią ryzyka”, podczas gdy ci, którzy wolą grać, to „miłośnicy ryzyka”. Ale zarówno miłośnicy ryzyka, jak i niechętni do ryzyka przegrani. Ponieważ na dłuższą metę przegrają z neutralnymi graczami pod względem ryzyka, którzy akceptują obie transakcje bez uprzedzeń.

SBF zdało sobie sprawę, że to był problem. Szanse, że zostanie wyrzucony z Jane Street, są nikłe. Dlatego trzymanie się Jane jest preferencją niechętną ryzyku. Aby w pełni racjonalnie maksymalizować dochody na rzecz biednych, powinien we wszystkich obszarach stosować swoje zasady transakcyjne. Musiał znaleźć ścieżkę kariery neutralną pod względem ryzyka, co w efekcie oznaczało, że czuł, że musi podejmować większe ryzyko, aby stać się częścią globalnej elity. Aby nieść światu jak największe dobro, SBF musi znaleźć drogę, na którą będzie mógł wydać ogromne sumy pieniędzy.

Po tym objawieniu SBF złożył rezygnację. Moja przyjaciółka i koleżanka Caroline Ellison, która wówczas handlowała na Jane Street, doskonale pamięta tę scenę. Powiedziała: „To niezwykłe, ponieważ zdecydował się zrezygnować, aby nie robić niczego konkretnego, ale po prostu dlatego, że było wiele innych opcji”.

SBF sporządziło listę możliwych opcji wraz z pewnym wyjaśnieniem każdej opcji:

  • Dziennikarstwo – Niska płaca, ale ogromny potencjał wpływu.

  • Ubiegać się o urząd — czy po prostu zostać konsultantem?

  • Praca w sporcie – EA potrzebuje ludzi!

  • Załóż firmę – ale jaką dokładnie?

  • Wędruj po Bay Area przez około miesiąc i zobacz, co się stanie.

„Wszystkie były atrakcyjne i nie wiedziałem, który będzie najlepszym wyborem” – wspominał, ale wiedział też, że jedyną alternatywą dla porażki jest nie dokonywanie wyboru, więc zamknął oczy i przeszedł przez Drzwi 5. .

To wtedy Caroline Ellison straciła przyjaciółkę.

＊＊＊

Około sześć miesięcy po opuszczeniu SBF Jane Street wysłała Ellisona do Kalifornii na rekrutację, więc zdecydowała się złożyć wizytę swojej starej przyjaciółce. Są partnerami w biurze, ale czasami prowadzą też zajęcia towarzyskie poza pracą, ponieważ wszyscy są entuzjastami EA. Ellison chciał nadrobić zaległości, ale SBF od początku zachowywał się nietypowo, kilkakrotnie odwołując spotkania kawowe. Kiedy w końcu spotkali się w Jumpin’ Java, SBF unikał nawet najbardziej niewinnych pytań.

▵ Karolina Ellison

Ellison zapytał: „Czym byłeś zajęty przez ostatnie kilka miesięcy?”

SBF odpowiedział tajemniczo: „Nie mogę ci powiedzieć. To tajemnica”.

„OK, nie ma sprawy” – powiedziała Ellison, popijając herbatę.

Niekomfortowa cisza.

„No cóż, jeśli naprawdę chcesz wiedzieć, myślę, że mogę ci powiedzieć…” – powiedział po chwili SBF.

„Nie. W porządku”.

Po niezręcznej przerwie SBF przełamał impas.

„Powiem ci” – powiedział.

Ta historia jest dość niezwykła. Po tym, jak SBF opuścił Jane Street, wrócił do domu w Bay Area, gdzie Will MacAskill zaproponował mu pracę na stanowisku dyrektora ds. rozwoju biznesu w Centrum Efektywnego Altruizmu. Wynajął skromne mieszkanie w pobliżu siedziby CEA w Berkeley i miał kilka tygodni na zwiedzanie przed rozpoczęciem pracy. To były jego pierwsze wakacje w życiu. Przez te wszystkie lata pracy Jane w SBF nigdy nie wzięła urlopu.

To był jego pierwszy raz w Bay Area jako dorosły i jego rodzinne miasto było dla niego zaskakująco ekscytujące. Cała nowa technologia jest tutaj. Wszystkie startupy są tutaj. To tutaj gromadzi się większość społeczności EA. SBF często spotykał się ze swoim młodszym bratem Gabem, który wówczas mieszkał w gminie EA niedaleko Stuart Street.

W tamtym czasie wszyscy w świecie technologii mówili o kryptowalutach. W Bay Area nie można uciec od tej dyskusji. Na początku tego roku społecznością kryptowalut wstrząsnął „hard fork”, kiedy to, co wówczas było znane jako Bitcoin, przeszło mitozę, stając się Bitcoin Classic i Bitcoin Cash. Wydawało się, że jeszcze w tym samym roku Bitcoin (klasyczny) przebije granicę 10 000 dolarów. Kryptowaluta staje się popularna.

Z ciekawości SBF zaczęło badać kryptowaluty i niemal natychmiast odkryło coś dziwnego. Bitcoin jest notowany po wyższej cenie w Japonii i Korei Południowej niż w Stanach Zjednoczonych. Teoretycznie nie powinno się to zdarzyć, ponieważ stanowi to szansę na zysk pozbawiony ryzyka. Ludzie po prostu kupują Bitcoin po niższej cenie, sprzedają go po wyższej cenie i zgarniają różnicę. Jane Street zbudowała imperium poprzez handel o wysokiej częstotliwości, który wykorzystuje różnice cen rzędu kilku centów. Bitcoin jest sprzedawany w Korei Południowej za około 15 000 dolarów: 50% premia jest niespotykana.

SBF wyraził wątpliwości co do liczb, które zobaczył na ekranie. To może nie być prawdą. Ale potem przyszła mu do głowy druga myśl: jeśli to prawda, na ziemi leży 5000 dolarów. Zamiast tracić czas, SBF zdecydował się otworzyć kilka kont na różnych giełdach, aby sprawdzić, czy będzie w stanie realizować transakcje. Nie może. Ale co ciekawe, nie dzieje się tak dlatego, że możliwości arbitrażu nie istnieją. Zawarcie tej transakcji było trudne ze względu na dużą biurokrację w systemie bankowym i kontrolę walutową.

Firma SBF spędziła kolejny dzień na zmaganiu się z biurokracją, odbyła podróż w obie strony do Azji i zarobiła 20 dolarów. To jest dowód koncepcji. SBF natychmiast zainwestowało 50 000 dolarów z własnych środków. Pierwszym zadaniem jest wpłata pieniędzy do systemu. Stwarza to ogromne wyzwania operacyjne. Bo nie każdy może codziennie wejść do banku zagranicznego i wysłać pieniądze za granicę. Ale na szczęście SBF ma tajną broń: społeczność EA. Istnieje luźna globalna sieć ludzi o podobnych poglądach. Wśród nich był japoński student, który jako obywatel Japonii mógł otworzyć konto w (nieznanym, wiejskim) japońskim banku, który był skłonny za opłatą przetwarzać transakcje, które chciała przeprowadzić nowo utworzona spółka Alameda Research należąca do SBF . Różnica w cenie pomiędzy japońskim Bitcoinem a amerykańskim Bitcoinem wynosi „tylko” 10%, ale Alameda odkryła, że ​​handel ten odbywa się codziennie. Początkowe 50 000 dolarów SBF jest oprocentowane codziennie w wysokości 10%, a kolejnym krokiem jest zwiększenie kwoty kapitału. W tamtym czasie dzienny wolumen obrotu kryptowalutą wynosił około 1 miliarda dolarów. Biorąc pod uwagę, że chciał 5% zysków, SBF zaczął szukać pożyczki w wysokości 50 milionów dolarów. Ponownie skontaktował się ze społecznością EA. Współzałożyciel Skype'a, Jaan Tallinn, zapewnił dużą część początkowych 50 milionów dolarów finansowania.

▵ Nishad Singh

Wraz ze wzrostem rachunku kapitałowego fundusze zaczęły szybko gromadzić się. Do tego stopnia, że ​​SBF zaczął zatrudniać ludzi do obsługi operacji kapitałowych. Kryptowaluty są na tyle nowe, że organy regulacyjne w Korei Południowej i gdzie indziej stale zmieniają swoje poglądy na temat regulacji, a następnie wprowadzają te zmiany z mocą wsteczną. To wir chaosu. W ten wir zaangażowany jest Nishad Singh, przyjaciel brata SBF Gabe'a i członek EA. Singer to młody człowiek w okularach o dziecięcej twarzy i poważnym usposobieniu. Po rozmowie z SBF Singer zdecydował się opuścić Facebooka, aby zająć się bardziej znaczącą pracą nad budowaniem FTX. Caroline Ellison również się zaangażowała, rzuciła pracę w Jane Street i przeprowadziła się do Kalifornii zaledwie kilka tygodni po tym, jak SBF zapoznało ją z operacją. Pierwszych 15 osób zatrudnionych przez SBF, wszystkie z EA, zostało stłoczonych w obskurnym mieszkaniu o powierzchni 600 stóp kwadratowych i pracowało przez całą dobę. W kuchni znajduje się stojące biurko, szafa przeznaczona jest na część sypialną, a całą przestrzeń zajmują na wpół zjedzone pudełka na wynos. Co za bałagan. Ale to były też stare, dobre czasy. 50% zysków Alamedy przekazywane jest organizacjom charytatywnym zatwierdzonym przez EA.

„Bez EA nie byłoby to możliwe” – wspomina Singer. „Wszyscy pracownicy, wszystkie pieniądze – to wszystko wina EA”.

＊＊＊

Arbitraż Bitcoin nie trwa – i nie może – trwać wiecznie. Japończycy są coraz mniej zainteresowani zbyt drogim Bitcoinem (lub, co bardziej prawdopodobne, inna tajemnicza organizacja arbitrażowa znalazła sposób na ten handel i go rozbiła). Tak czy inaczej, spread zawęził się niemal do zera. Ale trzeba zawrzeć inne umowy. Kryptowaluty są nowością, a narzędzia potrzebne handlowcom do radzenia sobie z nimi wciąż są tworzone, co oznacza, że ​​wszędzie występują nieefektywności rynku. Za każdą nieefektywnością rynku kryje się możliwość arbitrażu.

Największym problemem Alamedy nie jest szukanie okazji, ale realizacja transakcji. W tamtym czasie, jeśli chodzi o giełdy kryptowalut, wybór w zasadzie padł na Coinbase lub Binance. Coinbase podkreśliła, że ​​podlega regulacjom władz USA, ale w rezultacie nie oferuje kontraktów opcyjnych i instrumentów pochodnych, których profesjonalni inwestorzy potrzebują do zabezpieczenia swoich zakładów. Binance natomiast oferuje instrumenty pochodne, z którymi SBF było zaznajomione, handlując dla Jane Street, jednak jako firma nieustannie przemieszcza się z kraju do kraju, próbując uniknąć wszelkich organów sądowych. Żadna giełda nie jest szczególnie odpowiednia do handlu.

W połowie 2019 roku SBF zdecydował się ponownie podwoić cenę. Postawiłby miliony dolarów zysków handlowych Alamedy na nowe przedsięwzięcie: giełdę handlową o nazwie FTX. Łączyłoby to solidne, kochające regulacje podejście Coinbase z ofertami instrumentów pochodnych takich jak Binance. Wierzył, że szanse na sukces wynoszą tylko 20%, ale zdaniem SBF potrzebował skrajnego ryzyka, aby zmaksymalizować oczekiwaną wartość swoich zarobków w ciągu całego życia, aby jego strategia „zarabiaj, aby dawać” mogła zadziałać. Jego zdaniem było całkowicie możliwe, że poniesie porażkę, ale to nie miało znaczenia.

Rzecz w tym, że kiedy SBF pomnożył miliardy dolarów, jakie pomyślna giełda handlu kryptowalutami mogłaby wygenerować każdego roku, przez jego własne oszacowane 20% szans na pomyślne uruchomienie giełdy kryptowalut, liczba nadal była ogromna. To jest wartość oczekiwana. Jeśli żyjesz zgodnie z zasadami handlu aktywami, droga jest tylko jedna: obliczyć oczekiwaną wartość i dążyć do największej. Aby zmaksymalizować oczekiwaną wartość, musisz w nią wycelować, a następnie na ślepo iść do przodu. Brzmi to szalenie, może nawet samolubnie – ale tak nie jest. To jest matematyka. Kieruje się zasadą neutralności pod względem ryzyka.

W związku z tym przeniósł rodzącą się firmę do Hongkongu, jurysdykcji o systemie regulacyjnym przyjaznym dla kryptowalut. Hongkong był dogodnie położony w sąsiedztwie kraju, w którym znajdowała się wówczas największa i najbardziej zapalona baza użytkowników kryptowalut na świecie: Chin.

＊＊＊

Wraz z nadejściem epidemii COVID-19 Michelle Bailhe, młoda pracownica Sequoia Capital i Alfred Lin, starszy partner, zaczęli bliżej przyglądać się dziedzinie kryptowalut. Lin jest bez uśmiechu pracoholikiem, który nie ma cierpliwości do utopizmu, który wywołał pierwszą falę kryptowalut. Talenty Lin doskonalił podczas studiów podyplomowych na Uniwersytecie Stanforda, gdzie studiował statystykę i opcje, swapy i instrumenty pochodne. Kiedy myślał o kryptowalutie, zadawał sobie pytanie: Jakie są jej zalety?

„Tak, kryptowaluty mogą ostatecznie zastąpić walutę i tak, ostatecznie zdecentralizują sieć” – powiedział Lin, machając lekceważąco ręką. „Ale to wszystko nie jest dzisiaj prawdą. Co więc teraz robią ludzie? Handlują. Jeśli ludzie handlują, a ludzie lubią handlować, jaki model biznesowy przyniesie duże pieniądze? To będą wymiany”.

Bailhe spędził kilka miesięcy zanurzając się w terenie, koncentrując swoją energię na wymianach zdań. Spotkała się z każdym założycielem i każdą firmą chcącą ją zatrudnić. Stworzyła mapę całego rynku – w firmie Sequoia dokument ten nazywa się „Sequoia”.

„Z giełd, które widzieliśmy i którym przyglądaliśmy się, niektóre mają problemy regulacyjne, a inne weszły na giełdę” – powiedział Bailhe. „I jest jeszcze Sam”. Giełda, którą SBF rozpoczęło budować, FTX, była doskonała. Nie podjęto żadnych wspólnych wysiłków w celu obejścia prawa, nie było dyrektyw w stylu Zuckerberga, które mogłyby zakłócić status quo. Jednak FTX nie czeka na pozwolenie na innowacje. Siedziba firmy znajduje się za granicą właśnie dlatego, że aspiruje do zbudowania zaawansowanego mechanizmu ryzyka, który będzie w stanie wspierać różnorodne strategie zabezpieczające. Sam SBF wydaje się urodzony do roli założyciela i dyrektora generalnego giełdy kryptowalut. Był nie tylko czołowym traderem w wiodącej firmie – a zatem idealnym klientem – ale oboje jego rodzice byli prawnikami. „Dlatego zobowiązuje się do podjęcia wszelkich właściwych kroków, aby FTX mogła w końcu robić wszystko, co chce legalnie w Stanach Zjednoczonych” – powiedział Bailhe. „Nie prosząc o litość, ale prosząc o pozwolenie”.

Zdaniem Bailhe’a problem polega na tym, że FTX nie wydaje się wymagać żadnego finansowania. Miała rację, ale nie wiedziała, że ​​SBF już myśli o zebraniu funduszy. Alameda poniosła nieoczekiwane straty w związku z tzw. ryzykiem kontrahenta. Teoretycznie arbitraż jest wolny od ryzyka. Ale nie wtedy, gdy niepewna giełda, na której handlowałeś, nagle się blokuje i odmawia wypłaty Twoich środków. Lub, co gorsza, gdy dwie giełdy kryptowalut nie mogą się nawet zgodzić co do tego, jak będzie wyglądał transfer kryptowaluty, wysłanie kryptowaluty z jednej giełdy na drugą spowoduje, że tokeny znikną w eterze. Nawet nie pytaj o kontrakty futures, których warunki są jednostronnie zmieniane w ramach umowy. Alameda nie była odporna na szaleństwa na poziomie giełdy, które nadały całej przestrzeni kryptowalutowej złą reputację. Jednak FTX jest zdeterminowana zmienić tę sytuację. Został zbudowany, aby stworzyć giełdę, na której mogliby polegać handlowcy. SBF musi to powiedzieć głośno. Chce, aby FTX był przyzwoitym głosem dla kryptowalut. Wymaga to reklamy, umów sponsorskich, organizacji charytatywnych i dedykowanych funduszy, aby za to wszystko zapłacić.

W końcu FTX potrzebuje finansowania. Potrzebuje finansowania z wiarygodnych źródeł, aby móc nadal odróżniać się od tych, którzy przychodzą do przestrzeni kryptowalut, aby oszukać swoje pieniądze. Dlatego latem 2021 r., kiedy spółka FTX zaczęła pozyskiwać fundusze serii B od grupy znanych inwestorów VC z Doliny Krzemowej, Bailhe i Lin nacisnęli przycisk „nie spiesz się”. „To żenujące, że nigdy nie próbowaliśmy skontaktować się z Samem, ponieważ nie sądziliśmy, że nas chce” – przyznał Bailhe. „Myślałem, że po prostu zarabiają pieniądze i w ogóle nie potrzebują inwestorów”. Dowiedziawszy się, że tak nie jest, szybko skontaktowali się z SBF i zorganizowali spotkanie pomiędzy SBF i Sequoia o 4:00 czasu kalifornijskiego w upalne piątkowe popołudnie. w lipcu spotkanie Emergency Zoom z partnerami kapitałowymi. Bailhe był nieugięty, ryzykując swoją reputację wśród innych partnerów: „Powiedziałem: «Nie, warto. Odwołaj popołudnie»”.

Spotkanie na Zoomie przebiegło sprawnie. SBF wydawał się zrelaksowany, odpowiadając na pytania, jak zwykle mówiąc o niezwykle skomplikowanych tematach pełnymi akapitami. Ramnik Arora, szef produktu FTX i inny były inżynier Facebooka, doskonale pamięta to spotkanie: „Odpowiedzieliśmy na wszystkie pytania firmy Sequoia, zanim dotarliśmy do końca. Był po prostu niesamowity”.

Bailhe miał to samo wspomnienie: „Mieliśmy wspaniałe spotkanie z Samem, ale ostatnie pytanie, jakie zadał Alfred, brzmiało: «Wszystko, co zbudowałeś, jest świetne, ale jaka jest twoja długoterminowa wizja FTX?».

Właśnie wtedy SBF rozmawiało z Sequoia Capital o tej tak zwanej super aplikacji: „Chcę, aby FTX było miejscem, w którym można zrobić wszystko za pieniądze. Można kupić Bitcoiny, które można przekazać światu za dowolną walutę przyjacielem gdziekolwiek. W FTX możesz zrobić wszystko ze swoimi pieniędzmi.”

Nagle okno czatu Zoom po stronie Sequoia zaświeciło się, a partnerzy byli przerażeni.

„Uwielbiam tego założyciela” – napisał jeden z partnerów.

Inny napisał: „Daję 10 punktów”.

Trzeci wykrzyknął: „TAK!!!”

Sequoia odzwierciedla skalę wizji SBF. To nie jest opowieść o tym, jak w przyszłości będziemy korzystać z fintechów, kryptowalut czy nowych typów banków. To wizja przyszłości samego pieniądza – rynku, do którego może dotrzeć każda osoba na całej planecie.

„Siedziałem dziesięć stóp od niego, podszedłem i pomyślałem, jakie to fajne” – wspomina Arora. „Okazało się, że ten facet grał (League of Legends) przez całe spotkanie”.

Finansowanie serii B zebrało 1 miliard dolarów. Niedługo potem rozpoczęła się „runda memów”: 69 inwestorów zainwestowało 420,69 mln dolarów.

＊＊＊

SBF przyjęła pieniądze i wkrótce potem przeniosła siedzibę FTX z Hongkongu do Nassau. Szaleje epidemia Covid-19, a zalecana przez Pekin polityka zerowych odpraw celnych utrudniła przedsiębiorstwom w Hongkongu utrzymanie się. Bahamy mają luźniejsze przepisy dotyczące COVID-19 i znajdują się zaledwie 20 minut lotu od Miami, gdzie zaczyna gromadzić się wokół nich branża kryptowalut.

Wiosną 2022 poleciałem do tej firmy na oględziny osobiście. Przechadzając się po terminalu w Nassau, przypadkiem natknąłem się na egzemplarz (The New York Times). Nagłówek na pierwszej stronie mówił wszystko: „300 miliardów dolarów wyparowuje w ciągu kilku dni w wyniku krachu na kryptowalutach”.

To śledztwo w sprawie tego, co dzieje się na rynku kryptowalut. Cena Bitcoina spadła do najniższego poziomu od 2020 roku. Tak zwany „stablecoin” traci swoją pozycję i z dnia na dzień staje się bezwartościowy. Akcje Coinbase, notowanego na giełdzie kontrahenta FTX, gwałtownie spadły. Na rynku panuje chaos.

Obok „The New York Timesa” wisiał egzemplarz „Nassau Guardiana”, w którym widniał napis „Ostrzeżenie przed huraganem, rekordowy wzrost Omikronu”. Pomyślałem sobie, że to powinien być ciekawy tydzień.

***

W następny poniedziałek stawiłem czoła powodziom w New Providence, aby dotrzeć do bazy FTX. To parking wielkości supermarketu Walmart. Siedziba FTX mieści się w pięciu pawilonach o powierzchni 2000 stóp kwadratowych, pokrytych sztukaterią i stalowymi dachami: identycznych konstrukcji, które wyglądają jak grzyby wyrastające z parkingu po deszczu.

W budynku centrali znajduje się recepcja w mikroskopijnym holu. Drzwi były otwarte. Nie ma też recepcjonistki. Wyjrzałem za róg i wszedłem do centrum dowodzenia FTX, gdzie było 29 stołów w sali, która mogła pomieścić tylko do ośmiu osób. Każdy stół jest połączony z dwoma lub trzema innymi stołami. Nie ma żadnych korytarzy. Aby przejść przez pokój, trzeba przejść (a czasem przeczołgać się po) morzu krzeseł biurowych. Ściany z dwoma, czterema, a nawet sześcioma panoramicznymi monitorami na biurko zastąpiły ściany kabin. Ekrany wychodzą z aluminiowych kolumn niczym liście palmowe w dowolnym kierunku: w górę, w dół, na boki. Niektóre ekrany są zamontowane tak wysoko, że sprawiają wrażenie, jakby zwisały z sufitu. Biuro przypomina dżunglę i najdziwniejsze jest to, że wydaje się, że nikogo nie ma w domu.

Wtedy usłyszałem szelest. Z odległego rogu sali dobiegło brzęczenie z Północnej Kalifornii: „Tak… tak… tak… (chichocze), och, dokładnie tak.”

Był to sam SBF, który pracował albo wcześnie, albo późno, zależnie od przypadku. Rozpoznałem tego faceta, ponieważ obok jego biurka stał ogromny, niebieski aksamitny fotel z fasolą, którego SBF używał jako miejsca na drzemkę podczas tygodniowych pośpiechów w pracy, kiedy nie wychodził z biura. Trochę sławny.

Prowadzi rozmowę na Zoomie. I z tego, co słyszałem, rozmawiał z kimś na temat zakupu udziałów u konkurencji: „Ile mamy? Ile możemy kupić? Ile legalnie możemy kupić?”

Brzmi to jak ważna strategiczna rozmowa, w której pytania SBF są sformułowane w formie przetaktowanego sformułowania (co uświadomiłem sobie po wysłuchaniu zbyt wielu podcastów przy prędkości dwukrotnie większej). Jednak w środku tego wszystkiego obszedł ekran LCD i w milczeniu przywitał mnie szerokim uśmiechem i wyciągniętą prawą ręką, jednocześnie wykonując lewą ręką gest przypominający falę, który oznaczał „proszę, usiądź tam”. . Nie zrobiłby tego, gdyby nie było skuteczne.

W ciągu następnej godziny ludzie zaczęli przychodzić i sala była pełna. Wszyscy są przyjaźni, ale także uprzejmi. Wydawało się, że są przyzwyczajeni do obecności nieznajomego wśród siebie. Później dostałem wiadomość, że FTX organizuje spotkanie wszystkich pracowników i zostałem zaproszony. Ku mojemu zdziwieniu spotkanie odbyło się za pośrednictwem Zooma – mimo że połowa zgromadzonej publiczności znajdowała się w promieniu dziesięciu stóp od SBF. O wyznaczonej godzinie wszyscy włączyli ekrany i ustawili kamery. SBF pojawił się w rogu siatki Zoom i opowiedział o aktualnej sytuacji.

Podsumowując, znaczna część świata kryptowalut to panika i chęć wyprzedzenia rynku, pokrywania marży lub po prostu strachu. Ponieważ FTX jest giełdą głównego nurtu (piątą co do wielkości w przestrzeni kryptowalut), wolumen ten stał się hitem. Naprawdę nie ma dobrego sposobu na symulację takiego wydarzenia, ale platforma transakcyjna FTX wytrzymała tę presję. Dlatego też pierwszym priorytetem SBF jest pogratulowanie zespołowi programistów zbudowania solidnego systemu: „Ogólnie rzecz biorąc, myślę, że platforma stosunkowo dobrze poradziła sobie z tą awarią, co jest dobre. Dziękuję wszystkim”.

W oknie Zoom pojawiło się kilka skromnych uśmiechów, w tym dyrektor ds. inżynierii Singera w FTX. Z pierwszych dni spędzonych na giełdzie w Alameda wiedział, jak frustrująca może być niepewna wymiana walut. SBF stwierdziło: „Jak zwykle musimy wprowadzić pewne zmiany, ale nic naprawdę wielkiego. Następnym krokiem będzie runda oszczędności. Ogólnie rzecz biorąc, pieniądze wszystkich w naszej branży i innych będą „Węższe, nie jest to specyficzne dla konkretnej grupy myślisz o koszcie, powiedzmy, ponad 100 milionów dolarów, to właśnie o tym powinniśmy rozmawiać”. Następnie zakończył swoje przemówienie. Ale dodał: „A tak przy okazji! Wszyscy starają się skończyć mówić w ciągu dziesięciu sekund!”

W ten sposób rozpoczęły się przemówienia pozostałych pracowników. W rzeczywistości różni dyrektorzy FTX przejmowali mikrofon prezentera, aby poinformować firmę, co się dzieje w ciągu maksymalnie dziesięciu sekund.

  • Giełda FTX otwiera się teraz w prywatnej wersji beta

  • Powstał niezależny fanklub FTX: FTT DAO

  • Funkcja średniej ceny ważonej w czasie jest obecnie testowana

  • Dotychczasowe umowy sponsorskie dla Met Gala i amfAR Gala zakończyły się sukcesem

  • Finały Konferencji Wschodniej NBA rozpoczynają się dziś wieczorem w FTX Arena: Miami Heat kontra Boston Celtics

Ostatni punkt jako jedyny wywołał jakikolwiek komentarz ze strony SBF, który krzyknął: „No dalej, Team Heat!”.

Wszyscy pracownicy ogłosili przerwę w posiedzeniu. Całkowity czas spotkania – 10 minut!

Powiedziałem facetowi siedzącemu obok mnie, że to było całkiem szybkie dla załogi. „To właściwie niezwykle długie spotkanie. Zwykle trwa pięć minut” – powiedziała.

***

Spędziłem cały tydzień w siedzibie FTX (gdzie reporter siedział przy biurku dziesięć stóp od SBF). Rozmawiałem z ludźmi, robiłem notatki, spędzałem czas i chłonąłem atmosferę. Spodziewałem się chaosu po krachu na rynku, ale atmosfera była niemal luźna, gdyby nie fakt, że SBF pracował. Pracował, kiedy przybyli ludzie. Kiedy ludzie wychodzili, on pracował. Ponieważ SBF nosi słuchawki, jest podłączony do komputera przez cały dzień, podczas gdy organizuje jedno spotkanie na Zoomie. Jedyny raz, kiedy widziałem go odłączonego od prądu, to wtedy, gdy opadł na ziemię i drzemał na superfotelu z fasolą obok biurka.

▵SBF robi sobie przerwę w NASSAU

Na pierwszy rzut oka sytuacja wygląda typowo dla startupu: kuchnia jest zaopatrzona w przekąski i napoje gazowane, śniadania, lunche i kolacje są dostarczane bezpłatnie, a firmowa łazienka jest wyposażona we wszystko, co potrzebne do życia biurowego: w kształcie litery Q papier, jednorazowe maszynki do golenia…. Zgodnie z modową estetyką wyższej kadry kierowniczej, dress code firmy łączy w sobie marketing, promocję i użyteczność: koszulka z prezentem z logo FTX, nylonowe spodenki sportowe, białe bawełniane skarpetki sportowe.

Z czasem jednak zaczęły pojawiać się różnice. FTX nie jest zwykłym startupem. Najbardziej uderzający jest średni wiek pracowników. Wśród kadry kierowniczej wyższego szczebla sam SBF właśnie skończył 30 lat; Singh ma 28 lat; Arora jest starszy w grupie i ma 35 lat. Firma jest również bardzo międzynarodowa. Pospieszną rytm mandaryńskiego słyszysz równie często jak angielski, ale nawet ten uniwersalny język występuje w różnych wersjach: od szeptów bahamskich po przekleństwa w języku angielskim.

Często wychodzę z szybkowaru w siedzibie FTX na patelnię na parkingu firmowym (pod bahamskim słońcem). Spotkałem tam grupę pracowników FTX. Oni też wybierają się na spacer. Ogólnie rzecz biorąc, ludzie, których spotkałem, byli zadowoleni w pracy. Oczywiście niektórzy ludzie są niezadowoleni, ponieważ są przepracowani. Dla danej osoby są zawsze uprzejmi i pomocni. FTX ma niezwykłą kulturę firmy i podobnie jak prezentowane wybory modowe, pochodzi z góry. Panuje tu nienaganny duch, otwartość, która sprawia, że ​​rozmowa jest ciekawa.

Can Sun, wewnętrzny radca prawny FTX, powiedział mi, że jego głównym zadaniem jest utrwalanie wielu transakcji zawartych przez SBF za pośrednictwem Handshake. Sun powiedział, że w dziewięćdziesięciu dziewięciu przypadkach na sto warunki są korzystne dla drugiej strony. To kolejna polityka firmy wyprowadzona z rygorystycznej logicznej argumentacji. W przypadku iteracyjnego dylematu więźnia najlepszym pierwszym krokiem jest zawsze współpraca. A jeśli mój przeciwnik ma jakąś wadę, lepiej mnie zepsuć teraz, niż później.

Kobieta, która pomaga FTX w marketingu (prosiła o zachowanie anonimowości), opowiedziała mi o wydarzeniu poświęconym kryptowalutom na Bahamach, które odbyło się w zeszłym miesiącu. Pojawili się Tony Blair i Bill Clinton, a także Michael Lewis, Katy Perry i Orlando Bloom. Jej zadaniem jest zwiększenie atrakcyjności marki. „Kiedy dołączyłam, mieliśmy umowy sponsorskie z Tomem Bradym, Steph Curry, Major League Baseball. To było jak bractwo. Dlatego podpisaliśmy kontrakt z Naomi Osaką” – powiedziała.

Adam Jin, który odpowiada za inwestycje strategiczne w FTX, opowiedział mi o jednym ze swoich ulubionych projektów Web3, aplikacji zdrowotnej o nazwie STEPN, która ma własny portfel kryptowalut. „Po pobraniu aplikacji możesz udać się na rynek i kupić buty” – powiedział Jin. Pokazał mi swoje buty (wirtualne tenisówki w aplikacji STEPN). Jin musiał wyczuć moje zmieszanie, bo kontynuował: „Możesz korzystać z aplikacji bez butów, ale w butach masz prawo zarabiać żetony, chodząc”.

STEPN to przykład najgorętszego nowego trendu w kryptowalutach: gier typu „graj, aby zarobić”. Dzięki STEPN musisz dokonać inwestycji z góry. Wirtualne buty Jina kosztowały go 800 dolarów (choć zapłacił za nie Sol, kryptowalutą powiązaną z siecią Solana). Ale Jin może uzyskać zwrot z inwestycji w buty, chodząc. STEPN zapłaci mu w kryptowalutach za każdy kilometr, który przejdzie w butach. Dokładny zwrot z inwestycji zależy od stale zmieniającego się kursu wymiany pomiędzy Sol a walutą gry STEPN, a także od kosztów utrzymania butów. (Byłem zaskoczony, gdy dowiedziałem się, że wirtualne buty zużywają się i należy je wymieniać.) Jednak według Jina skupienie się na tym, co jest potrzebne do wygrania gry, traci sens. „To zmieniło sposób, w jaki żyję” – powiedział. Zauważył, że odkąd zaczął korzystać z aplikacji, stracił na wadze. „Wczoraj podczas przerwy na lunch przeszedłem pięć kilometrów, po prostu biegając i dbając o dobrą formę”.

W pewnym sensie to rozumiem. STEPN dodaje motywację pieniężną do zwykłej mnóstwa powodów, dla których ludzie muszą zadbać o zdrowie. Dla niektórych osób jest to motywacja, której potrzebują, aby wyjść i zacząć ćwiczyć. Czy to super aplikacja do kryptowaluty? Byłem sceptyczny aż do chwili, gdy po kilku dniach w końcu zrozumiałem prawdę. To nie tylko z powodu Jina. Wielu (być może większość) pracowników FTX, których spotkałem na parkingu, nie tylko robiło sobie przerwę i rozciągało nogi. Zarabiają kryptowaluty za pośrednictwem aplikacji STEPN.

Na początku myślałem, że tak skomplikowane marchewki mogą motywować tylko finansistów pracujących w kryptowalutach. Ale FOMO uderzyło mnie w tym samym momencie, gdy zdałem sobie sprawę, że wszyscy oprócz mnie nosili niewidzialne tenisówki. Mnie (osobę niefinansową) pociąga zabawna matematyka polegająca na zarabianiu pieniędzy w grach.

Zatrzymałem Jina podczas jednego z jego pięciokilometrowych spacerów po obiedzie i powiedziałem: „Adam, ponieważ aplikacja STEPN wykorzystuje GPS w Twoim telefonie do śledzenia Twoich ruchów, nie mogę oddać mojego telefonu komuś innemu i pozwolić mu. Pomożesz mi? wybrać się na spacer?"

Jin przykuł moją uwagę i idąc powiedział: „Oczywiście! Możesz zapłacić komuś 20 dolarów, aby odebrał ci telefon. Wtedy zarabiasz za jego działania. Teraz zdaję sobie sprawę, że tym właśnie zajmuje się FTX”.

Powiedziałem: „To może być dobry pomysł”.

Jin uśmiechnął się i powiedział: „W ten sposób też będę zdrowszy”.

***

W siedzibie FTX meldowałem się o 9:00, a wychodziłem z pracy o 17:00. Tak było przez większość czasu, aż pewnego dnia zostałem zaproszony do zamieszkania w odpowiedniku akademika FTX. Wielu pracowników otrzymuje dotowane mieszkania korporacyjne w pobliskiej inwestycji o nazwie Albany. Centralnym punktem inwestycji jest basen jachtowy i marina otoczone kilkoma budynkami mieszkalnymi. Obszar ten jest na tyle nowy, że kilka wież jest wciąż w budowie. FTX jest właścicielem kolekcji apartamentów z wieloma sypialniami w tych wieżowcach i wynajmuje je pracownikom jako mieszkania tymczasowe. Cała konfiguracja sprawia wrażenie preppy. W rzeczywistości Albany można pomylić z instytucją szkolnictwa wyższego. Za bramą znajduje się wszystko, o co można prosić na terenie kampusu: restauracje, kawiarnie, kluby fitness, pola golfowe i tenisowe oraz oczywiście sale lekcyjne.

Co za kampus! Albany to jedno z najbardziej oszałamiająco pięknych miejsc, w jakich kiedykolwiek postawiłem stopę. Marina jest wypełniona superjachtami, megajachtami, a nawet błyszczącymi superjachtami lub dwoma. Budynki mieszkalne z widokiem na jacht poniżej są, jeśli to możliwe, bardziej malownicze niż łódź. Jak przystało na „poważną architekturę” budynki nie są ponumerowane, lecz nazwane: Squire, Tetris, Cube, Honeycomb, Lantern, Charles, Gemini, Orchid. Każdy budynek został zaprojektowany przez znanego architekta: dwa z nich wykonał Maurice Adjemi z Manhattanu, znany postmodernista. Społeczność reklamuje się jako drugi dom dla zamożnych młodych ludzi, czyli zawodowych sportowców i gwiazd muzyki pop. Cardi B ma tu swoje miejsce, podobnie jak Steph Curry. Deweloperami nieruchomości są nominalnie Justin Timberlake i Tiger Woods. Być może nie jest więc zaskoczeniem, że w Albany znajduje się najnowocześniejszy ośrodek do ćwiczeń sportowych (z jedyną na Bahamach komorą do krioterapii), a także najnowocześniejsze studio nagrań.

Zatrzymałem się na kilka nocy w mieszkaniu Tetris należącym do FTX. Każda z czterech sypialni ma własną łazienkę, własny system klimatyzacji i solidne drzwi panelowe z własnym zamkiem i kluczem – cechy, które sprawiają, że każda sypialnia sprawia wrażenie małego pokoju hotelowego. Części wspólne są frontowane przez szklaną ścianę o wysokości 26 stóp, która po rozsunięciu ukazuje dramatyczny balkon i zagłębiony basen bez krawędzi. Kuchnia też jest osobna i dobrze zaopatrzona (choć wygląda na to, że nikt w niej nie gotuje).

Kiedy smażyłam sobie jajko (wybrałam jajko o nieokreślonej długości), moje myśli błądziły, aż zatrzymały się w cieniu (Wielkiego Gatsby'ego). Ta niezrównana amerykańska powieść, napisana sto lat temu, wydaje się obecnie szczególnie aktualna. Lata dwudzieste oczywiście powróciły. Niech mnie diabli, jeśli Albany nie jest West Egg. Ale czy kryptowaluty to nowy jazz? Jeśli tak, czy to czyni SBF nowym Gatsbym? Obydwoje byli młodzi, obaj dorobili się samodzielnie, obaj byli równie bogaci w dolarach skorygowanych o inflację, obaj byli głęboko skryti. Z drugiej strony różnice między Gatsbym a SBF też są ogromne. Literaturoznawcy wciąż debatują, co motywowało najbardziej zapadającą w pamięć postać Fitzgeralda, ale jedno jest pewne: altruizm, skuteczny czy nie, nie miał tu żadnego znaczenia. Zatem chociaż SBF może być Gatsbym pod pewnymi względami, nie jest nim. Zastanawiam się jednak, czy istnieje głębszy rezonans. Sam jestem młodym literatem i podczas samotnego spożywania posiłku odkryłem, że kilka ostatnich zdań powieści spokojnie weszło do mojej świadomości.

Gatsby wierzył w zielone światło, w tę cudowną przyszłość, która rok po roku znika z naszych oczu. Wtedy tego nie widzieliśmy, ale to nie ma znaczenia, jutro pobiegniemy szybciej i mocniej wyciągniemy ręce. .w piękny poranek ——

Płynęliśmy zatem pod prąd, ciągle przenosząc się w przeszłość.

***

Następnego dnia w końcu miałem okazję przeprowadzić wywiad z Samem Bankman-Friedem. Spotkaliśmy się w małej sali konferencyjnej. Przygotowałem mikrofon i nagrywarkę MP3. SBF przyszedł ze swoim laptopem i zanim usiadł, włączył komputer i zaczął grać w swoją nową ulubioną grę komputerową, Storybook Brawl. To skromna gra, „automatyczna bitwa”: wschodzący gatunek, który łączy w sobie elementy kolekcjonerskich gier karcianych (takich jak Magic: The Gathering) z akcją i strategią przypominającą szachy. Gra została wydana zaledwie kilka lat temu przez Good Luck Games, równie nieznaną, niskobudżetową firmę produkującą gry „indie”.

Chociaż byliśmy twarzą w twarz, SBF w ogóle nie utrzymywał kontaktu wzrokowego, nawet nie rzucił okiem. Jego oczy były przyklejone do ekranu. Jego palce stukały w klawiaturę, czasem gorączkowo, czasem prawie wcale. Jego prawe kolano trzęsło się z częstotliwością 100 razy na minutę: nerwowe drganie, skutek zabawy gadżetami. Rozpoczyna się wywiad.

Moja pierwsza linijka była wielkim żartem. Zapytałem: „Czy rozmawiam z pierwszym bilionerem na świecie?”

Chociaż jest to rzeczywiście głupie pytanie, nie jest tak głupie, jak się wydaje. Według szacunków (Forbesa) majątek SBF jest wyższy niż majątek zdecydowanej większości (80%) światowych miliarderów, jednak on dopiero zaczyna. FTX to firma w powijakach.

Po raz pierwszy zadałem to pytanie bilionerowi Michelle Bailhe, partnerce w firmie Sequoia, która wraz z Lin najlepiej zna SBF i jego firmę. Wahała się przez chwilę, obliczając: „To interesujące pytanie i myślę, że on ma szansę”.

SBF nie ma takich wątpliwości. Ale szybko się wycofał, wykonując samodeprecjonujący ruch warg, kwestionując swoją zdolność do podjęcia takiego przedsięwzięcia, zanim faktycznie odpowiedział.

„Może cofnijmy się o krok” – powiedział. Następnie przechodzi do wyjaśnienia swojej własnej krzywej użyteczności osobistej. „To znaczy, jeśli na osi X nakreślisz przekazane dolary, a Y to, ile dobrego zrobiłem na świecie, jak wygląda ta krzywa? Na pewno nie jest liniowa – ma ogon, ale myślę, że jego ogon opadał bardzo powoli.”

Wydaje się, że chodzi mu o to, że gdzieś po drodze nagrody z działalności charytatywnej stają się coraz mniejsze. Przychodzi taki moment, że nawet skuteczny altruizm przestaje działać. „Ale myślę, że nawet przy bilionie dolarów przekazane dolary nadal mają bardzo dużą użyteczność krańcową”.

Wywiad ten przekształcił się dla mnie w seminarium z zakresu ekonomii osobistej, którego moim mentorem jest SBF. W wyjaśnianiu zasad makroekonomii jest równie dobry jak nikt inny na świecie, a wiem to na pewno, bo oglądałem później na YouTubie najlepszą pracę na ten sam temat. Jednakże, podczas gdy SBF uczyło mnie makroekonomii, grało także runda za rundą Storybook Brawl.

Mimo to dostałem odpowiedź. Jak się okazało, moje cele były zbyt niskie. Jeden bilion to za mało, aby rozwiązać problemy świata, dlatego SBF nie poprzestanie na jednym bilionie. To jest odpowiedź, która prowadzi do następnego pytania, a firma SBF, zawsze pomocna, przewidziała to. „Więc pięć bilionów to wszystko, czego możesz użyć, aby pomóc światu?”

SBF przeprowadza teraz sam wywiad. Zwolnił grę, myślę, że ze względu na obciążenie poznawcze związane z robieniem trzech rzeczy na raz. Zadaje dobre pytania (moja praca), formułuje odpowiedzi (jego praca); i gra w Storybook Brawl (niczyja praca). Jednakże usłyszałem, jak stukanie jego palców zaczyna przyspieszać i zdałem sobie sprawę, że wcale nie zwalniał pod obciążeniem. Wręcz przeciwnie: ten facet jest odpowiednikiem zasadzki w Storybook Brawl!

W ten sposób ponownie odpowiedział na swoje pytanie. „Cóż, myślę, że w tej skali odpowiedź prawdopodobnie brzmi tak. Ponieważ wydatki na skalę rządu USA mogą mieć zbyt dziwny i zniekształcający wpływ na sytuację”.

Teraz, gdy zbadaliśmy drugi koniec krzywej użyteczności SBF, seminarium skupia się na dyskusji na temat stóp dyskontowych. „Wszyscy tworzymy tempo rozkładu świata, ale powiedzmy, minimalne ograniczenie wynosi 5% rocznie” – powiedział. „Możesz pomyśleć, w porównaniu do efektywnego tempa, nad którym pracuję jeśli uda nam się włożyć więcej kapitału, stanie się to większym kapitałem, to będzie mniej więcej 20% rocznie i prawdopodobnie będzie to prawdą przez jakiś czas, więc dla mnie sensowne jest kontynuowanie pracy”.

Nadal na mnie nie patrzył, jego prawdziwa uwaga była skupiona na ekranie. On gra w gry wideo. Ale, żeby być uczciwym, może „zabawa” jest tutaj niewłaściwym słowem. Może testował grę: szukał sposobów na włączenie kryptowalut do swoich ulubionych gier, ponieważ wtedy nie wiedziałem, że Good Luck, niezależna firma zajmująca się grami, stojąca za Storybook Brawl, została wchłonięta przez imperium FTX, kiedy rozmawialiśmy. najnowsze z serii przejęć dokonanych przez FTX.

„Ale to nie znaczy, że nie możemy dawać również w tym czasie. Zaczynamy to rozszerzać” – kontynuował.

Wydaje mi się to typowym niedopowiedzeniem SBF. Rozmiar jego darowizn, nawet teraz, zanim tak naprawdę zaczął się wyzbywać, jest ogromny. Alameda Research, firma, która stworzyła zyski FTX, nadal istnieje, a jej celem wydaje się być generowanie zysków, obecnie 100 milionów dolarów rocznie, ale potencjalnie 1 miliard dolarów, które można wcisnąć w zupełnie nowy fundament FTX. Podobnie nawet teraz 1% opłat netto FTX jest przekazywany fundacji, a FTX codziennie obsługuje transakcje o wartości prawie 5 miliardów dolarów. Fundacja z kolei przekazuje datki różnym organizacjom charytatywnym uznanym przez EA.

Jak można się spodziewać po przeczytaniu tego, istnieje powód, aby wypłacić trochę gotówki teraz, zamiast podwoić kwotę i spodziewać się przekazania większej ilości później, a powód ten sprowadza się do matematyki. Mówiąc najprościej, zdaniem SBF, niektóre aspekty świata kurczą się w tempie 20% rocznie, więc wydawanie pieniędzy teraz jest bardziej skuteczne w czynieniu świata lepszym miejscem niż wydawanie ich później. SBF powiedział: „Myślę, że jest kilka rzeczy, które są dość pilne. Lista kluczowych kwestii jest długa i wszystkie są ważne i nie można przeoczyć żadnego z nich, gdyż w przeciwnym razie stracisz dużą część całkowitą wartość, jaką możesz uzyskać.”

Żeby było jasne, SBF nie mówi o maksymalizacji całkowitej wartości FTX, ale mówi o maksymalizacji całkowitej wartości wszechświata. A jego jednostką nie są dolary amerykańskie. W kosmicznym PKB jego jednostki są jednostkami utylitarnymi. Maksymalizuje użyteczność i szczęście. Nie tylko za każdą żywą duszę, ale za każdą duszę (ludzką i zwierzęcą), która będzie żyła w przyszłości. Maksymalizacja całkowitego szczęścia w przyszłości jest ostatecznym celem SBF. FTX jest tylko środkiem do osiągnięcia tego celu.

Ale wracając do obecnego (czegoś, czego nie można zepsuć) punktu krytycznego. SBF przedstawił swoją listę:

  • „Kiedy zbudujemy superpotężną sztuczną inteligencję, prawdopodobnie będzie to punkt, w którym wszystko, co zrobimy, będzie miało znaczenie”.

  • „Powinniśmy zacząć myśleć o tym, jak się przygotować, zanim nadejdzie kolejna pandemia, bo w pewnym momencie ona nadejdzie”.

  • „Myślę, że prawdopodobnie jesteśmy teraz w punkcie zwrotnym w amerykańskiej polityce. To, co zrobimy za, powiedzmy, dwa do dziesięciu lat, jest bardzo ważne. Prawda?”

A SBF naprawdę wkłada pieniądze w swoje usta. SBF osobiście wspiera szereg tak zwanych organizacji non-profit zajmujących się dostrajaniem sztucznej inteligencji oraz korporacji pożytku publicznego, w tym Anthropic i Conjecture. Jest także właścicielem dużych pieniędzy nowej organizacji non-profit o nazwie Pandemic Readedness, którą nieprzypadkowo prowadzi jego brat Gabe. SBF było drugim co do wielkości darczyńcą sukcesu Bidena w pokonaniu Trumpa, zaraz za Mikiem Bloombergiem.

Ponieważ SBF samodzielnie przeprowadziło wywiady, mogłem swobodnie myśleć. Wreszcie w ciągu wyznaczonej mi godziny zadałem pytanie, które było prawdopodobnie pierwszym niegłupim pytaniem w całym wywiadzie.

Doszedłem do wniosku: „Byliście więc młodzi, byliście dynamiczni i osiągnęliście szczyt dokładnie w momencie, gdy myśleliście, że świat jest u szczytu kryzysu”. SBF skinął głową, zgadzając się. „Czy to sprawia, że ​​myślisz, że to tylko szczęśliwy zbieg okoliczności, czy też może to oznaczać, że twoje myślenie jest błędne i że masz kompleks zbawiciela?”

Myślał o tym przez chwilę i powiedział: „To interesujące pytanie”.

Podwoiłem pytanie: „Czy naprawdę żyjesz w przyszłości najważniejszego momentu egzystencjalnego w historii twojej rasy?”

SBF odparował: „Oczywiście nie jest to zdolność przewidywania danej osoby i ten rodzaj przewidywania nie jest wrodzony”.

„Proroctwo” to termin artystyczny. Jest więcej matematyki do wyjaśnienia (w tym przypadku jak twierdzenie Bayesa), ale dla twojego dobra, drogi czytelniku, pominę to.

SBF kontynuuje: „Ale jeśli naprawdę chcesz walczyć we własnym zakresie, należy wziąć pod uwagę pewne względy antropologiczne i może nie być to tak szalone, jak się wydaje”. Jeśli chodzi o „antropologię”, osiągnęliśmy prędkość ucieczki od konwersacji i weszliśmy w strefę krwawienia z nosa współczesnej metafizyki. Po raz kolejny oszczędzę czytelnikom kłopotów. Dość powiedzieć, że chociaż SBF był skłonny przyjąć pomysł, że może mieć urojenia w ramach eksperymentu myślowego, ostatecznie go odrzucił.

koniec gry.

***

Po rozmowie z SBF byłem o tym przekonany. Rozmawiam z przyszłym miliarderem. Jakakolwiek magia, jaką rzucił na partnerów Sequoii (którzy zakochali się w nim po rozmowie na Zoomie), zadziałała także na mnie. Dla mnie to po prostu przeczucie. Od kilkudziesięciu lat rozmawiam z założycielami i prowadzę szczegółowe badania firm technologicznych. To całe moje życie zawodowe jako pisarki. Z powodu tych doświadczeń w mojej podświadomości musi działać algorytm dopasowywania wzorców. Nie wiem skąd to wiem, po prostu wiem. SBF jest zwycięzcą.

Ale to nawet nie jest najważniejsze. Poczułem też coś innego: coś w moim sercu, nie tylko w brzuchu. Przez większą część tygodnia siedziałem dziesięć stóp od niego, przyglądając się mu podczas pracy w startupie i rozmawiając z nim między drzemkami w worku z fasolą, i nie mogłem oprzeć się wrażeniu, że ten Człowiek jest w rzeczywistości tak bezinteresowny, jak twierdzi.

Dlatego wierzę, że jeśli SBF utrzyma się na powierzchni przez kilka następnych lat, odniesie duże zwycięstwo i tak jak Alameda była odskocznią do FTX, tak FTX będzie odskocznią do superaplikacji. Bankowość zostanie zakłócona i przekształcona przez kryptowaluty, tak jak media zostały przekształcone i zakłócone przez Internet. Coś takiego musi w końcu nastąpić, ponieważ obecny system wraz z warstwami pośredników jest przestarzały i podatny na upadek (światowy kryzys finansowy z 2008 r. to tylko ostatnie z długiej listy niepowodzeń), ponieważ banki tak naprawdę nie wiedzieć, co jest w bilansie. Kryptowaluty to samokontrolujące się pieniądze, które nie wymagają księgowych ani księgowych, więc teoretycznie system finansowy z wbudowanym blockchainem mógłby wyeliminować większość pośredników finansowych, z korzyścią dla wszystkich. Oczywiście jest to również cel każdej firmy kryptowalutowej. Przewaga konkurencyjna FTX? Etyczne zachowanie! SBF to inspirowany twórczością Petera Singera utylitarysta w morzu libertarian inspirowanych twórczością Roberta Nozicka. Jest maksymalistą moralnym w branży, w której zdecydowana większość ludzi to minimaliści moralni. Sam jestem Nozikiem, ale wiem, komu wolę dać swoje pieniądze. SBF! Zgadzam się obiema rękami. Jeśli w końcu zbawi świat jako mój bankier, tym lepiej.

Ponieważ sukces FTX wydawał się przesądzony, zainteresowałem się SBF jako osobą. Jest inny niż wszyscy miliarderzy, których spotkałem, a spotykałem się z wieloma. To tak, jakby mózg Spocka został przeszczepiony do ciała Misia Fozzie. Jest zarówno sympatyczny (z nieszkodliwością, życzliwością i otwartością Muppetów), jak i tak abstrakcyjny, że bardziej przypomina superzaawansowaną sztuczną inteligencję niż stworzenie z krwi i kości. Chciałem wiedzieć, co czyni SBF tak niezwykłym, więc kiedy pakowaliśmy się w sali konferencyjnej (ja zwijałem długi przewód prowadzący do mojego mikrofonu w klapie, on składał laptopa), zdecydowałem się zapytać go bezpośrednio o jego oczywiste dziwactwa .

Zaobserwowałem: „A więc wyraźnie należysz do osób, które nazywają „neuroróżnorodnością”, ale nie należysz do spektrum ani zespołu Aspergera”.

Zgodził się: „Nie”.

„Skąd więc wzięła się twoja diagnoza, doktorze?”

„Na pewno istnieje pewne ADHD. Jeśli coś nie jest wystarczająco wciągające, łatwo się rozpraszam. Dlatego łapię się na tym, że robię coś dla siebie”.

Miało to sens, ale nie do końca, więc zadałem kolejne pytanie.

„Dorastałem trochę jak ty”. (SBF i ja chodziliśmy do szkoły średniej w konkurencyjnej Dolinie Krzemowej, choć dzieliło nas kilkadziesiąt lat różnicy). W szkole średniej było wielu bogatych chłopaków, ale było też mnóstwo bardzo inteligentnych dzieciaków. Jednak nigdy nie było nikogo takiego. W tamtych czasach nie było czegoś takiego jak zaburzenie koncentracji uwagi. Ale teraz jest wszędzie. Jakie są Twoje przemyślenia na temat jego przyczyn?

„Być może po części media społecznościowe przeprogramowują nasze mózgi w zakresie myślenia i działania” – powiedział. „Ale myślę, że zdrowy jest pewien poziom znudzenia rzeczami, które są głupie, bezproduktywne lub mniej przydatne. dzięki ruchowi w kierunku mniejszej koncentracji uwagi ludzie stają się bardziej produktywni, co jest ważne i dobre”.

Skinąłem głową. W przypadku FTX jest to z pewnością prawda i wracam myślami do tamtego dziesięciominutowego spotkania wszystkich graczy.

Poczułem okazję do nawiązania kontaktu, więc dodałem własną perspektywę, mówiąc: „Nie śledzę mediów społecznościowych nie dlatego, że mam przeciwko temu jakiekolwiek moralne powody, ale dlatego, że znam się na czytaniu książek. Sposób o najwyższej przepustowości chcę wprowadzić do mózgu wartościowe informacje, a pragnę tej stymulacji, co wyjaśnia, dlaczego zostałam pisarką”.

SBF powiedział: „Och, naprawdę? Nigdy nie przeczytam żadnej książki”.

Nie wiem co powiedzieć. Przez całe dorosłe życie czytałem jedną książkę tygodniowo i sam napisałem trzy książki.

SBF wyjaśnia: „Jestem bardzo sceptyczny wobec książek. Nie chcę powiedzieć, że nie warto czytać żadnej książki, ale naprawdę wierzę w coś równoważnego. Myślę, że jeśli napiszesz książkę, będziesz spieprzone, to powinien być post na blogu składający się z sześciu akapitów.

Zatem: książki są dla przegranych.

Czy on naprawdę w to wierzy? Czy w to wierzę? Czy ceną geniuszu SBF jest nuda w kontakcie z literaturą i literaturą faktu?

Tak czy inaczej, zrobiło mi się żal tego gościa. I przyszło mi do głowy, że moja reakcja była dokładnie taka, jakiej można oczekiwać od beta testera w nowym, wspaniałym świecie, jaki tworzą kryptowaluty.

Więc pomyślałem jeszcze raz. Zastanawiałem się, o czym według niego myślałem? Czy inteligentna osoba nie zdaje sobie sprawy, że odrzucanie książek (wszystkich książek) jako zasadniczo bezwartościowych może zirytować pisarza? Czy on żartuje? Czy to jest interesujące? Czy to jest humor?

Byłem zadowolony z mojej metaanalizy, dopóki nie zdałem sobie sprawy, że w takich grach zawsze można ulepszyć gry strategiczne. To jak gra w karty. Pierwszy poziom to po prostu myślenie o tym, jak wzmocnić własną rękę. Drugi poziom polega na myśleniu o ręce przeciwnika. Trzeci poziom polega na myśleniu o tym, co według przeciwnika jest Twoją kartą atutową. I tak dalej. A ponieważ SBF jest niewątpliwie geniuszem, powinienem po prostu założyć, że SBF zawsze będzie grać na poziomie N+1 w porównaniu ze mną. To prowadzi mnie do analizy intencji stojącej za ideą SBF „książki są dla przegranych”, przypominającą program komputerowy, który utknął w pętli, wirując w nieskończoność i zawieszając się.

Tego wieczoru spędziłem trochę czasu, siedząc na pięknej bahamskiej plaży, obserwując zachód słońca i przesłuchując własne pomieszane myśli i uczucia. Odpowiedź przyszła do mnie jak ostatnia rolka jednej z tych fatalnych apokaliptycznych komedii z lat 80-tych.

Witam profesora Falkena

Cześć

Dziwna gra.

Jedynym sposobem na wygraną jest nie granie.

***

Pod koniec długiego tygodnia zauważyłem imprezę w Budynku 30 obok dziedzińca firmy FTX. Byłam ciekawa, bo chociaż Budynek 30 miał mieć charakter wypoczynkowy z kanapami, dużym stołem i grami planszowymi, nigdy nie widziałam, żeby ktoś się w nim rzeczywiście relaksował. Postanowiłem to sprawdzić.

Koktajl trwał pełną parą, a wokół stało kilkanaście osób, których nie rozpoznałem. Okazało się, że było to zgromadzenie lokalnej społeczności EA, którą przyciągnięto do Nassau w nadziei, że Fundacja FTX sfinansuje ich różnorodne altruistyczne pomysły. Celem imprezy jest stworzenie przyjaznego forum dla EA, które faktycznie prowadzą organizacje non-profit należące do lig EA, w celu spotkania z EA w FTX, które będą ich sponsorować w celu uzyskania wynagrodzenia i odwrotnie. Jak na ironię, podczas gdy FTX organizuje cotygodniowe sesje networkingowe, zapewniając przestrzeń i napoje, niewielu faktycznych pracowników FTX pojawia się i uczestniczy w networkingu. Prawdopodobnie za ciężko pracowali.

Może to było wina piwa, ale wszyscy, których spotkałem, byli bystrzy, czarujący i zabawni. Skończyło się na tym, że rozmawiałem głównie z Joshem Morrisonem i Kat Woods, dwójką weteranów ruchu EA. Morrison jest seryjnym założycielem organizacji non-profit. Woods miała podobne doświadczenia, ale obecnie prowadzi metaorganizację charytatywną, która inkubuje inne organizacje charytatywne. Oznaczają drużyny, próbując wyjaśnić, co ich motywuje i co motywuje do gry.

„Wyobraźcie sobie kujonów wymyślających religię (wbijam pytanie), w której ludzie mogą się kłócić przez cały dzień” – powiedział Woods.

Morrison odpowiedział: „To… ideologia”. (Debata już się rozpoczęła.)

Woods zgadza się z tym dobrodusznie: „EA to nie ideologia, to pytanie: W jaki sposób mogę osiągnąć najwięcej dobrego? W porównaniu z innymi dziedzinami kariery fajną rzeczą w EA jest to, że możesz ciągle zmieniać swoją perspektywę — i nadal jest to część ruch."

Nie mogłem powstrzymać się od przerwania. Rozumiem część religijną. Morrison i Woods są niczym, jeśli nie misjonarzami. Ale dlaczego nerdy?

Woods udzielił odpowiedzi na moje pytanie. (Powiedziała: „EA przyciąga ludzi, którym naprawdę zależy, ale są też bardzo mądrzy. Jeśli jesteś altruistą, ale niezbyt bystrym, zostaniesz odrzucony. Jeśli jesteś mądry, ale niezbyt altruistyczny, zostaniesz zastrzelony przez kujonów!”

Nerd został snajperem? Jest to dla mnie nowy problem. Jestem bardzo zainteresowany.

„Możesz strzelić do nerda, kładąc przed nim zabawną łamigłówkę, a on powie: «Uwielbiam to», ponieważ EA nie tylko tworzy najzabawniejsze łamigłówki na świecie, ale także ma największy sens” – powiedział Woods. ”

Dowiedziałem się, że „strzelanie kujonów” to praktyka angażowania mózgu poprzez ujęcie problemu w łamigłówkę.

Morrison powiedział: „Ma to związek ze sposobem, w jaki FTX współpracuje z fundacją. Ten rodzaj pomocy może skupić się na moich prawdziwych zainteresowaniach. Fundacja chce uzyskać duże fundusze, aby szybko wypróbować wiele rzeczy skutecznie? To pytanie retoryczne, posunięcie mistrza debaty przygotowawczej, który ukończył jakąś szkołę w Cambridge i dokładnie tak się stało w moim przypadku. Częścią odpowiedzi jest przekazywanie pieniędzy ludziom ze społeczności EA.

Woods kontynuował: „Podtrzymam to, co powiedział Morrison, ponieważ EA różni się od innych społeczności. Lubią kwestie moralne, to fakt. A my w pewnym sensie oceniamy, co jest moralne, a co prawdą”.

To ważne pytania i odpowiedź na nie pozostawię SBF i firmie, są dla mnie za duże. Oparłem się pokusie bycia zastrzelonym przez kujonów. Poza tym mam inny zestaw pytań.

Kim jest SBF? Z czego on jest zrobiony?

To są rzeczy, które sprowadziły mnie na Bahamy. A spotkanie z nim osobiście tylko pogłębiło tajemnicę.

Co go tak różni od innych ludzi, których spotkałem?

***

Bez wątpienia SBF w młodości był atakowany przez MIT. Tak naprawdę tuż przed tym, jak został zastrzelony, SBF prowadził osobistego bloga, na którym pisał o swoich poszukiwaniach sensu życia. Na swoim blogu wielokrotnie deklarował swoją wierność utylitaryzmowi, dokładnie przedstawiając swoje rozumowanie, zanim stwierdził: „Jestem więc całkowitym utylitaryzmem”. Późniejsze pisma udoskonaliły to stwierdzenie, wyjaśniając, że był on utylitarystą bentamickim w najczystszym tego słowa znaczeniu i nie mógł uchronić się przed wpływem ścieżki bentamickiej. Odtąd każde jego działanie było pryncypialną refleksją nad konsekwencjami tej filozofii. Nawet teraz, nawet gdy jest bezpośrednio kwestionowany, SBF upiera się, że nie ma żadnych ograniczeń w podążaniu za implikacjami filozofii aż do ich logicznego końca. „Gdybym to zrobił, chciałbym uważnie przyjrzeć się sobie”.

Kiedy więc następnego lata MacAskill spotkał się z SBF na Harvard Square i dokładnie wyjaśnił – w sposób, w jaki mógłby to zrobić tylko filozof z Oksfordu – że praktyka efektywnego altruizmu sprowadza się do „stosowanego utylitaryzmu”, Sandpiper Małże konkurują ze sobą i rybak otrzymuje korzyść. Znalazł swoją własną ścieżkę. Będzie silnikiem maksymalizującym. Jak pisze na swoim blogu: „Jeśli zdecydowałeś, że część swojego czasu lub pieniędzy możesz lepiej przeznaczyć na innych, a nie na siebie, to dlaczego nie spędzić trochę więcej? Dlaczego nie całość?”

Właściwie, dlaczego nie wszyscy? SBF był pod moim mikroskopem przez cały tydzień. Nigdy nie ma momentu, w którym nie byłby aktywnie zaangażowany w jakieś ważne spotkanie (z kluczowymi pracownikami, organami regulacyjnymi, partnerami biznesowymi, mentorami), aby nakreślić przyszłość FTX. Widziałem, jak rodzice SBF czekali w kolejce na jego czas, ale zrezygnowali, ponieważ oczekiwanie trwało zbyt długo.

Poświęcając swojej pracy każdą chwilę swojego życia, SBF nie miał wrażenia, że ​​robi coś niezwykłego. Zrobił to, co jego zdaniem powinien zrobić każdy zdrowo myślący człowiek (jeśli ma wielkie serce i jasny umysł). Stara się maksymalizować ilość dobra na świecie. Jednakże to samo można powiedzieć o Woodsie i Morrisonie, a także o wszystkich EA, których spotkałem na Bahamach. Podobnie jak SBF, wszyscy oni zakochali się w idei ratowania świata w skuteczny i rozsądny sposób, ale wyraźnie dobrze się przy tym bawili. Jak powiedział mi jeden z nich: „Przychodzę w sprawie i zostaję dla ludzi”. Z drugiej strony SBF wydaje się jakościowo inny: wydaje się całkowicie napędzany, jakby bity.

Trudno dostrzec SBF w dobrym świetle. Chwała samowystarczalnych miliarderów jest olśniewająca. Jego inteligencja jest potężna. Ale kiedy odciąłem stosy pieniędzy i nadmiaru punktów IQ, odkryłem coś nieoczekiwanego: biedę. Oddając z siebie wszystko innym, wydaje się, że SBF nie wydał nic na dążenie do własnego szczęścia.

Nie chodzi tylko o to, że świetnych książek nie warto czytać. Świetne filmy też nie są warte oglądania. Zapewnił, że (Obywatel Kane) to „pusty film, którego nie warto oglądać”. Jedzenie zostało potraktowane w ten sam sposób. SBF preferuje podrabiane burgery i frytki wegetariańskie. Jeśli chodzi o jedzenie, nigdy nie widział w tym sensu: „Naprawdę nie sądzę, że jedzenie zapada w pamięć”. On również nie był zadowolony ze swojego występu (jego wpływu). Nie miał garnituru, dopóki nie musiał go kupić, aby zeznawać przed Kongresem. Jeździ Corollą. Publicznie przyrzekł sobie, że nigdy więcej nie będzie miał jachtu. Jeśli chodzi o bardziej cielesne przyjemności (prawdopodobnie SBF ma życie prywatne), jest tak prywatny, że nawet jego rodzice nie wiedzą, z kim i czy się spotyka. To tajemnica.

Odrzucenie radości przez SBF jest tak głębokie, że zastanawiam się, czy brak radości jest kluczem do zrozumienia go w porównaniu z jego filozofią. Czy jest tak zajęty swoją głową, że nie czuje radości? Czy SBF faktycznie jest zakładnikiem własnej kory czołowej, utkniętym w głowie w przypadku syndromu sztokholmskiego? A może znajduje się po prostu na ostrym końcu spektrum zdolności normalnych ludzi do bycia szczęśliwym? Czy to właśnie sprawia, że ​​SBF wydaje się tak inny, tak obcy?

Nie mam pojęcia. Ale zapytałem najbliższe mu osoby.

Ramnik Arora jest najbliższy numerowi 2 SBF: pracują ramię w ramię od lat. Któregoś dnia podczas lunchu szczerze zapytałem Arorę: „Czy myślisz, że SBF rzeczywiście może nie być zdolny do doświadczania radości?”

Arora odłożył widelec i zamyślił się na chwilę. „To słuszne pytanie” – powiedział. Odwrócił się i po długiej przerwie powiedział: „Dobrze się bawi, grając w gry”. Przypomniał sobie turniej tenisowy, który firma zorganizowała kilka tygodni temu. Jak jego występ? Chcę wiedzieć. Arora powiedział: „SBF zajął drugie miejsce i nie podobało mu się to”.

Joe Bankman jest znanym doradcą podatkowym, psychologiem i terapeutą. Jest także ojcem SBF i jest bardzo blisko swojego syna. Zapytałem go o zdolność SBF do odczuwania przyjemności.

Bankman odrzucił moją teorię, ale nie całkowicie. „Więc SBF nie bawią się tak dobrze jak inni ludzie. Ale myślę, że SBF czerpią mnóstwo frajdy z wielu rzeczy, tyle że wszyscy są powiązani z pracą” – przyznaje Bankman. Odparłem: Satysfakcja się nie liczy. A przez „przyjemność” mam na myśli coś bardziej pierwotnego i twardego: pożądanie fizyczne.” Bankman powiedział, że nie zawsze był wegetarianinem; na przykład jako dziecko uwielbiał dobry stek.

Prawdopodobnie osobą, która najlepiej zna SBF, jest terapeuta George Lerner z FTX. Z usług psychologicznych Lernera mogą korzystać wszyscy w firmie, a on ma więcej niż jeden numer na liście szybkiego wybierania. Lerner wydał mi się znakomitym psychiatrą, takim jakiego oczekiwałem, więc zapytałem go o pozorną niechęć SBF do ziemskich przyjemności.

„To interesujące, ponieważ szczegółowo rozmawiałem z SBF na ten konkretny temat” – powiedział Lerner.

Kontynuował: „To nie jest jakaś chorobliwa sprawa, z jakiegoś dziwnego powodu (którego też nie rozumiem) chcą pomóc. Mówimy ogólnie o EA, ale także o SBF, w szczególności chcą coś zmienić Chcą to zrobić ze swoim życiem. On na pewno nie jest EA, ale to wciąż nie wyjaśnia dlaczego ani czy to w jakiś sposób zmniejsza chęć do radości.

SBF jest tajemnicą nawet dla jego własnego terapeuty.

***

To była moja ostatnia noc na Bahamach i spędziłem ją w apartamentach Tetris, relaksując się przy basenie (na skraju patio) na przystani daleko poniżej. Słońce zaczęło zachodzić: ognista sztabka złota została połknięta przez wzburzone wargi świata. Gdy zachodzi słońce, mój wzrok przyciąga wieża znajdująca się najbliżej wody. Orchid to flagowy budynek Albany, którego południowy kraniec wcina się w piaszczyste nabrzeże niczym dziób statku przecinającego morze w kolorze wina. Z otaczającej werandy roztacza się widok na port i ocean. To sześciopiętrowy tort, a cały budynek jest owinięty aluminiową kratą, wycinaną laserowo osłoną z drutu, co stanowi fasadę historyczną, ale nowoczesną. Architekt Morris Adjmi jako inspirację przytoczył swoje wychowanie w Nowym Orleanie i rzeźbiarzy, takich jak Rachel Whiteread i Do Ho Suh. Ogólny efekt jest spektakularny: nowoczesna interpretacja stylu kreolskiego.

Penthouse na szczycie Orchid (Apartament Piąty) jest prawdopodobnie najdroższym mieszkaniem na całych Bahamach i jest siedzibą SBF. Mieszkał tam z dziewięcioma współlokatorami*: innymi podróżnikami sportowymi EA. To sytuacja w akademiku, ale parafrazując Scotta Fitzgeralda, akademik miliardera różni się od akademików, które ty i ja znamy. Apartament Five to luksusowe miejsce o powierzchni 11 500 metrów kwadratowych, sześciu sypialniach i spektakularnych widokach z każdego okna. Do apartamentu obsługują dwie windy, zapewniające bezpośredni dostęp do powierzchni. Każda sypialnia posiada łazienkę i bezpośrednie wyjście na balkon. Części wspólne obejmują lobby, salę multimedialną, jadalnię i salę imprezową na szczycie budynku. Zakrzywione szklane ściany rozsuwają się, otwierając całą przestrzeń na świat zewnętrzny.

Apartament nr 5 rozświetla się, gdy słońce chowa się za horyzontem. Dramatyczne, rozmyte oświetlenie skąpa balkon w błękitach i fioletach. Otaczający ganek staje się tęczą, latarnią morską. Trwała impreza i całe najwyższe piętro błyszczało.

Wyobraziłem sobie tę scenę. Gry planszowe. Śmiech. Zgrany zespół. Tylko SBF, jego rodzina (jego matka, ojciec i brat są w mieście) i bliscy przyjaciele. Mały zespół zajmujący się naprawianiem świata: poprzez magię rozumowania ilościowego i przytłaczającą siłę dobrej woli. Wszystkich łączy ta misja.

To dziwne: współlokatorzy, życie w akademiku w wieku 30 lat (wiek, w którym wiele osób już wyszło za mąż, kupiło domy i miało dzieci). Ale myślę też, że udało mi się dotrzeć do głowy SBF, aby to zrozumieć. Podobnie jak Fitzgerald uważam, że bardzo bogaci ludzie są inni. Tak, bo mają więcej pieniędzy. Ale także dlatego, że mają zwykle mniej przyjaciół, ale dotrzymują kroku Hemingwayowi. Nie warto lamentować nad trudną sytuacją klasy oligarchicznej, ale miliarderzy mają swoje wady. Wzajemność staje się trudna między ludźmi postekonomicznymi a ludźmi, którzy są jedynie cywilami. Co można dać komuś, kto ma wszystko i nie oczekuje niczego w zamian? Czego oczekujesz?

Ale w wewnętrznym kręgu Apartamentu Piątego – społeczności rodziny i przyjaciół, których łączy niemal pitagorejska filozofia zasad – nie ma jednostki rozliczeniowej. Miłość jest walutą. Miłość jest nieskończona. A nieskończoność jest problemem.

Rozszyfrowanie tego problemu matematycznego pozostawiam firmie SBF. Wyjaśnia: „Powiedz po prostu, jakie są szanse na uczynienie kogoś nieskończenie szczęśliwym? A co, jeśli możliwa jest nieskończona użyteczność? Teraz nagle porównujemy nieskończone poziomy. Poziom liniowy zostaje rozbity”.

Ale nieskończoność jest również rozwiązaniem, ponieważ zapewnia parasol ochronny przed ścisłą logiką utylitaryzmu. Gdy jeden z terminów jest nieskończony, nie ma możliwości obliczenia wartości oczekiwanej. Nieobliczalny charakter miłości, jaki istnieje w Mieszkaniu Piątym, czyni go schronieniem dla bicza, który nim kieruje. SBF może sobie z tym poradzić, nawet jeśli ma to być tylko jedna noc. Może zamienić swój worek z fasolą na prawdziwe łóżko i błogo spać w swoim super pluszowym łóżku typu queen-size.

Zanim odpłynąłem do nieba, ostatni raz spojrzałem na mieszkanie Orchid numer pięć. Pojawiła się postać stojąca na poręczy tarasu i patrząca na srebrne gwiazdy w łagodną bahamską noc. W dziwny sposób wyciągnął ramiona w kierunku ciemnej wody i choć byłam daleko od niego, mogłabym przysiąc, że się trząsł.

Jednak znowu przypomniała mi się pewna powieść. W czasach Fitzgeralda żyła prawdziwa postać, John Pierpont Morgan, który kierował krajem w okresie przejściowym od XIX do XX wieku, od gospodarki rolnej napędzanej końmi do gospodarki przemysłowej działającej na torach kolejowych. Kto zrobi to samo dla nas w tym nowym stuleciu?

Wyrywając się z zadumy, po raz ostatni spojrzałem na Orchideę. Postać, którą widziałem, zniknęła i znów zostałem sam w niespokojnej ciemności.

*SBF później się wyprowadził i obecnie nie ma współlokatorów, z którymi mógłby się dzielić.