Walrus nie spotyka cię na rozpoczęciu.
@Walrus 🦭/acc spotyka cię sześć miesięcy później, gdy pulpity nawigacyjne są płaskie, kanał jest cichy, a osoba, która to ustawiła, odeszła. Blob wciąż jest pobierany. Wciąż jest wspomniany. Wciąż zakłada się, że tam jest... nawet jeśli nikt już aktywnie o tym nie myśli.
To tam większość przechowywania zaczyna kłamać.
Dostępność przekształca się w nawyk zamiast faktu. Nikt nie sprawdza tego ponownie. Nikt nie przejmuje tego ponownie. Po prostu działa dalej, aż do dnia, w którym przestaje, a wtedy pytanie nie brzmi „co zawiodło?”... to „kto miał dalej się tym przejmować?”
Walrus nie prosi o uwagę, aby pozostać na wysokim poziomie.
Okno już zostało ustalone.
Warunki nie renegocjują się same, tylko dlatego, że pokój stał się cichy.
Więc kiedy dane wciąż tam są długo po tym, jak ekscytacja zniknęła, nie jest to dlatego, że ktoś zapamiętał, aby się nimi opiekować.
To dlatego, że system oczekiwał, że wszyscy zapomną.
