Linia faktury Vanara była zwyczajna.
"Aktywacja — standardowe uruchomienie".
To sprawiło, że trudno było później się z tym kłócić.
Ponieważ ten sam przepływ został już wcześniej wykonany. Ten sam wpis Virtua. Ta sama ścieżka interakcji. Ten sam wzór paragonu sesji powtarzający się cicho... nie dlatego, że ktokolwiek postanowił go powtórzyć, ale dlatego, że nic nigdy nie poprosiło ich, aby tego nie robić.
Na Vanarze wykonanie nie ogłasza się samo. Przepływ klasy konsumenckiej utrzymuje działania na tyle lekkie, że powtórzenie wydaje się proceduralne, podczas gdy się formuje. W momencie, gdy ktoś zauważy wzór, już wygląda na wystarczająco zamierzony, aby się bronić.
Wątek operacyjny nie pytał, co się zepsuło.
Pytano, gdzie tak naprawdę zdarzyła się pierwsza decyzja.
I to jest problem, który Vanar ujawnia pod obciążeniem... gdy zachowanie zlewa się z normalnym wykonaniem, nikt nie może wskazać momentu, w którym odpowiedzialność powinna była być przywiązana.
