🇺🇸 Wykresy Truflation zalewają media społecznościowe, a niektórzy już mówią o końcu lepkiej inflacji lub nawet nadchodzącej deflacji w Stanach Zjednoczonych, ze wszystkimi konsekwencjami, które by to implikowało.
Jednak w rzeczywistości ten wskaźnik, w obecnym kontekście, jest doskonale zgodny z oficjalnym CPI, które wciąż waha się wokół 3%.
Truflation jest przede wszystkim bardzo skuteczny w uchwyceniu cen widocznych dóbr: artykułów detalicznych, platform internetowych, energii, niektórych reklamowanych czynszów w skrócie, wszystkiego, co dostosowuje się szybko i często jest wysoce wrażliwe na popyt.
I rzeczywiście, od pewnego czasu obserwujemy dezinflację w szerokim zakresie towarów. Unormalnione łańcuchy dostaw, wojny cenowe w handlu detalicznym, stałe promocje, wzrost marek własnych oraz ogromne ustępstwa gospodarstw domowych pod presją - to wszystko obniża ceny towarów. Nie ma tu nic nielogicznego.
To, co ludzie zapominają, to że gospodarka USA jest w przeważającej części gospodarką opartą na usługach.
W oficjalnych wagach CPI, bardzo duża część inflacji pochodzi z czynszów, opieki zdrowotnej, ubezpieczeń, edukacji i transportu związanego z usługami. Te komponenty poruszają się wolno, są lepkie, bardzo pracochłonne i mocno powiązane z płacami, a także są bardzo słabo uchwycone przez źródła cen w czasie rzeczywistym, oparte na internecie.
W rezultacie, Truflation jest strukturalnie nastawiony na to, co dezinfluje najszybciej i niedoważa to, co pozostaje inflacyjne.
Nie chodzi o to, że jedna strona kłamie, a druga mówi prawdę - po prostu statystyki BLS w dużej mierze uwzględniają usługi, których Truflation nie uwzględnia.
Inny punkt: USA coraz bardziej funkcjonują jako społecznie spolaryzowana gospodarka, prowadząc do inflacji w dwóch prędkościach.
1- Gospodarstwa domowe o niższych dochodach przeznaczają większość swojego budżetu na ograniczone kategorie, takie jak żywność, energia, codzienne towary i mieszkania z niższej półki. To właśnie w tych segmentach konkurencja jest najsilniejsza, a dezinflacja najsilniejsza. Te gospodarstwa domowe są już w formie recesji behawioralnej: arbitrażują, redukują wolumeny, polują na promocje, opóźniają zakupy i przesuwają się w kierunku rynków dyskontowych i wtórnych. To w dużej mierze Ameryka odzwierciedlona przez Truflation.
2- Z drugiej strony, bogatsze gospodarstwa domowe stanowią nieproporcjonalny udział w wydatkach dobrowolnych, szczególnie w konsumpcji usług. Wydatki na rozrywkę są stosunkowo nieelastyczne, wspierane przez wysokie dochody i znaczny majątek. Rynki akcji i aktywa finansowe generalnie dobrze się utrzymują, podtrzymując efekt majątkowy. W rezultacie, ta populacja nadal wydaje z niewielkimi ograniczeniami, a ponieważ głównie konsumują usługi, napędzają dokładnie te segmenty, w których ceny pozostają lepkie. Firmy usługowe mogą nadal podnosić ceny, ponieważ popyt solventny wciąż tam jest.
Dlatego CPI pozostaje na wysokim poziomie i dlatego polityka monetarna nie reaguje na ból tych, którzy już zmniejszyli wydatki, lecz raczej na tych, którzy nadal konsumują, zatrudniają i akceptują wzrost cen. Dopóki ta dynamika się utrzymuje, inflacja usługowa się utrzymuje, a dopóki inflacja usługowa się utrzymuje, CPI się utrzymuje, nawet jeśli ceny towarów deflatują.
3-Ostatecznie istnieje również instytucjonalne uprzedzenie: Fed może tolerować inflację usługową, która jest nieco zbyt wysoka przez długi czas („3% to nowa 2%”).
Czego nie może znieść, to kryzys płynności, systemowy wypadek lub chaotyczny upadek rynku. Pomiędzy 3% inflacją przy kruchym gospodarce a gwałtowną recesją z napięciem finansowym, wybór jest szybko podejmowany. Aby scenariusz recesji w USA stał się centralny, potrzebny byłby prawdziwy katalizator: nagły i szybki wzrost bezrobocia, wstrząs kredytowy, kryzys finansowy, niekontrolowany kryzys nieruchomości lub poważny wstrząs energetyczny.
W tym kontekście scenariusz „Run it Hot”, który broniłem od kwietnia-maja, jest bardziej spójny niż klasyczny scenariusz recesji.
„Run it Hot” oznacza zintegrowaną gospodarkę, która nadal się rozwija, napędzaną przez usługi, efekty majątkowe i mniejszość wysoce solventnych gospodarstw domowych, podczas gdy inny segment populacji jest już pod presją. Rynek pracy nie pokazuje wybuchu bezrobocia; nominalne płace spowalniają, ale pozostają zgodne z inflacją usługową na poziomie około 3%; prywatne bilanse nie załamują się w sposób ogólny. W rezultacie nie ma automatycznego mechanizmu prowadzącego do gwałtownej recesji.
Krótko mówiąc, po prostu patrzysz na prawo Engel'a zastosowane do gospodarki opartej na usługach i wysoce zróżnicowanego społeczeństwa.
