Eskalacja na Bliskim Wschodzie zagraża zmianie globalnego rynku ropy. Ceny są już pod presją, logistyka jest obciążona, a Rosja, mimo sankcji, może stać się jednym z największych zwycięzców niepokojów.
Ta ocena została podzielona przez Igbala Guliyeva, dziekana wydziału finansów na MGIMO, dr. oecon. oraz autora kanału Telegram IG Energy, w rozmowie z redaktorem naczelnym BeInCrypto Władimirem Arkhireyskim.
$150+ za baryłkę: Scenariusz, nie limit.
Według Igbala Guliyeva obecny deficyt podaży i popytu wyklucza jakąkolwiek stabilizację rynku. Brent utrzymuje się na poziomie 95–115 dolarów za baryłkę, a ryzyka eskalacji, w tym możliwa blokada cieśniny, mogą spowodować wzrost cen powyżej 150 dolarów, co wzmacnia spekulacyjny wzrost.
Wolna zdolność produkcyjna OPEC+ wynosi 3,5 miliona baryłek dziennie, głównie z Arabii Saudyjskiej i Zjednoczonych Emiratów Arabskich. Jednak wystarcza to tylko na częściowe rekompensaty: Bez dyplomatycznego otwarcia ważnych szlaków rynek doświadcza niekontrolowanych wahań cen.
Śledź nas na X, aby uzyskać najnowsze wiadomości na bieżąco.
Ural jest w niskiej podaży, co przynosi korzyści Rosji.
Ropa Ural utrzymuje się stabilnie na poziomie 89–105 dolarów za baryłkę, gdzie tradycyjny rabat do Brent prawie zniknął w obliczu silnego popytu azjatyckiego. Indie zwiększyły import o 40%, 28 milionów baryłek w ciągu tygodnia, i zastąpiły typy ropy z Bliskiego Wschodu. Niektóre umowy są teraz zawierane po zawyżonych cenach.
Dla Rosji przychody z eksportu rosną: Każde 10 dolarów powyżej ceny bazowej przynosi dodatkowe 2,2 miliarda dolarów, z rocznym potencjałem wzrostu na poziomie 20–30%. Typy ESPO i Siberian Light są bardzo poszukiwane w Chinach, podczas gdy arktyczna ropa jest sprzedawana powyżej 100 dolarów za baryłkę z powodu rozprzestrzenienia dostaw.
Zapisz się na nasz kanał YouTube i oglądaj liderów oraz dziennikarzy dzielących się wiedzą ekspercką.
Azjatycka zmiana: Chiny, Indie i cień floty.
Chiny i Indie odpowiadają za ponad 80% rosyjskiego eksportu ropy, odpowiednio 50% i 40%. Dostawy odbywają się za pomocą tzw. 'cienia floty' z Primorska i Ust-Lugi przez Suez lub wokół Afryki, podczas gdy Północna Droga Morska i rurociąg ESPO zyskują na znaczeniu.
Geografia eksportu, według Igbala Guliyeva, może zostać rozszerzona na Singapur, Turcję i rynki w Azji Południowo-Wschodniej, jeśli dostawy z Arabii Saudyjskiej i Iraku spadną.
Trzy scenariusze dla Uralu.
Igbal Guliyev opisuje trzy możliwe scenariusze. Szybkie rozwiązanie i pełne otwarcie cieśniny Hormuz mogą obniżyć cenę Uralu do 60 dolarów, jeśli alternatywne dostawy powrócą na rynek. Niemniej jednak Igbal Guliyev przewiduje, że ceny będą utrzymywać się powyżej lutowych minimów, wspierane przez popyt azjatycki.
Jeśli wojna na Bliskim Wschodzie będzie trwać, cena Uralu pozostanie wysoka, powyżej 100 dolarów, z powodu długotrwałego odbudowywania produkcji i infrastruktury w regionie.
W przypadku eskalacji brak alternatywnych dostaw spowodowany zakłóconą logistyką przez cieśninę Hormuz może przekształcić rabat Uralu w premium w porównaniu do Brent, z dochodami z eksportu ropy i gazu z Rosji przekraczającymi 12 bilionów rubli.
Strategia: Przekształć kryzys w przewagę konkurencyjną.
Podczas zmienności, również napędzanej wypowiedziami Trumpa, Igbal Guliyev uważa, że Rosja powinna wzmocnić współpracę w OPEC+, optymalizować arktyczne szlaki i zabezpieczać ryzyko kursowe, zgodnie z linią rosyjskiego ministra energii. Cel: Przekształcić kryzys w przewagę konkurencyjną.