Tytuł oryginalny: „Skala i dźwignie zapewniające DAO ich moc”

Autor: Rowan Yeoman

Opracował: Johnny J., Stowarzyszenie Tłumaczeń SeeDAO

Żegnaj „model biznesowy”, witaj „gospodarka sieciowa”

Jak opisaliśmy w naszym niedawnym artykule DAO to nie obiekty, to przepływy, Web3 zapewnia nowy paradygmat, który zastępuje stary paradygmat skoncentrowany na firmie, który ewoluuje od 400 lat.

Jeśli pozbędziemy się paradygmatu „traktowania firm jako podmiotów scentralizowanych” i nie będziemy już postrzegać DAO jako podmiotów, ale jako zdecentralizowane sieci koordynujące przepływ zasobów, będziemy mieli zupełnie nową perspektywę biznesową i ekonomiczną.

DAO i firmy to zasadniczo dwa różne systemy. Firmy bawią się modelami biznesowymi, natomiast DAO to gospodarka sieciowa. Ta zasadnicza różnica jest kluczem do potencjału DAO do przewodzenia nowemu paradygmatowi.

Aby zrozumieć, czym są gospodarki sieciowe, czym różnią się od modeli biznesowych i dlaczego są potężniejsze, potrzebujemy pomocy pewnych ram koncepcyjnych. Pojęcie „skali” jest naszą bronią w zrozumieniu tego; aby wyjaśnić skalę, skupię się na pracy Geffreya Westa na temat dynamiki skalowania systemu.

Możemy tutaj zobaczyć pełniejsze wyjaśnienie tej dynamiki, jednak musimy zrozumieć na wyższym poziomie dwie podstawowe dynamiki:

W tym artykule najpierw przedstawię Ci te dwie dynamiki. Jeśli mój przegląd jest w porządku, mam nadzieję, że możesz jasno zrozumieć, że te dwa systemy są kluczem do stymulowania energii DAO.

Badania Westa rozpoczęły się od zrozumienia idei, że systemy biologiczne skalują się w sposób subliniowy. Oznacza to, że w miarę jak organizmy (ssaki, owady, drzewa itp.) powiększają się, ich systemy wewnętrzne stają się wydajniejsze. Na przykład, gdyby mysz podwoiła się, potrzebowałaby tylko 75% więcej pożywienia, tlenu, wody itp., ponieważ jej bicie serca uległoby spowolnieniu, a zatem żyłaby dłużej. Od myszy, przez słonie, aż po płetwal błękitny – przewidywania te okazały się trafne; każde podwojenie rozmiaru wiąże się z 25% wzrostem wydajności. Mechanizm powodujący to zjawisko ma związek z koncepcją zwaną fraktalnym rozszerzonym warstwowaniem.

Układy biologiczne to fraktalne struktury warstwowe (nieco podobne do struktur rozgałęzionych), przy czym każda dodatkowa warstwa zwiększa wydajność. Dobrym przykładem jest układ sercowo-naczyniowy ssaków. Wszystkie ssaki mają serce, które w ten sam sposób pompuje krew po całym organizmie. Serce tłoczy krew pod ciśnieniem do aorty, która rozgałęzia się na dwie odgałęzione tętnice, które następnie rozgałęziają się na więcej tętnic i tak dalej, coraz więcej. Ogólna zasada obowiązująca w tym systemie jest taka, że ​​im więcej warstw, tym system staje się wydajniejszy (w miarę wzrostu zmniejsza się ilość pracy, którą musi wykonać serce, aby dostarczyć natlenioną krew do komórek organizmu). Właśnie dlatego 220-tonowy płetwal błękitny potrzebuje jedynie 11 uderzeń na minutę, aby rozprowadzić krew do każdej komórki w swoim ciele. Aby osiągnąć to samo, serce myszy musiałoby bić 500 razy na minutę. Wszystkie ssaki pomiędzy nimi wykazują dokładnie taki sam stosunek tętna do wielkości ciała.

Chociaż jest to niesamowite, jeszcze bardziej niewiarygodne jest to, że ten dynamiczny system działa również w systemach stworzonych przez człowieka. Ten efekt skali jest podstawową siłą napędową działania firmy. Istotą rozwoju biznesu jest ustanowienie zestawu warstw fraktalnych w celu uzyskania efektu skali, który podlega tym samym prawom matematycznym, co wzrost ssaków, owadów i drzew. W miarę jak firma rozrasta się i staje się bardziej hierarchiczna, każdy jej poziom zyskuje większą efektywność, a koszt wytworzenia jednostki towaru maleje wraz ze skalą. Nazywa się to skalowaniem subliniowym, co oznacza, że ​​wraz ze wzrostem rozmiaru systemu wykorzystanie zasobów staje się coraz bardziej efektywne.

Nakładanie się warstw fraktalnych jest ograniczone

Systemy wykorzystujące warstwy fraktalne w celu uzyskania korzyści skali w niezwykle efektywny sposób. Wadą jest to, że systemy te ulegają rozkładowi i obumieraniu w widoczny sposób. Długość życia wszystkich zwierząt można niemal doskonale przewidzieć na podstawie wielkości ich ciała (w przypadku ssaków przewidywalna długość życia waha się od 1–1,5 roku u myszy, 60–70 lat u słoni i 80–90 lat u płetwali błękitnych). Im są więksi, tym dłużej żyją, ale ostatecznie wszyscy umierają.

Dzieje się tak, ponieważ struktura fraktalna (warstwowa) jest strukturą sztywną. Ich przewaga wynika z podstawowej struktury, która zapewnia korzyści skali, ale z biegiem czasu struktura ta zanika i musi przeznaczać coraz więcej zasobów na jej utrzymanie. Jednocześnie ze względu na brak możliwości zmiany sztywności konstrukcyjnej ostatecznie nie udało mu się przetrwać.

Na marginesie, ludzie są jedynymi zwierzętami, które przełamały tę tendencję i obecnie żyjemy mniej więcej dwa razy dłużej, niż żylibyśmy w innym przypadku, biorąc pod uwagę stosunek wielkości ciała. A stało się to dopiero w ciągu ostatnich kilkuset lat, dzięki przełomom w medycynie, higienie, żywieniu i innych aspektach. Do XIX wieku nasza średnia długość życia wynosiła od 20 do 40 lat, proporcjonalnie do wielkości naszego ciała.

Firmy są mistrzami struktur fraktalnych

To właśnie ta motywacja przyczyniła się do 400-letniego sukcesu firmy. Utworzenie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością daje nam skuteczny system do obsługi tej dynamiki – alokowania środków, budowania infrastruktury, rozwijania modelu biznesowego… i cykl trwa.

Jednak podobnie jak w przypadku warstw fraktalnych w biologii, firmy są ograniczone. Nadal rozwijają swoje modele biznesowe, ale z biegiem czasu nie mogą już dalej się rozwijać. Ta podstawowa struktura wymaga coraz więcej zasobów do utrzymania i ostatecznie umiera.

Ten upadek często nie jest oczywisty, a firmy zrobią wszystko, co w ich mocy, aby utrzymać się przy życiu. Na przykład angażowanie się w zachowania antykonkurencyjne - przejmowanie lub łączenie się z innymi firmami, które wciąż się skalują, lub same mogą zostać przejęte przez inną firmę (która zachowa markę nawet jeśli firma jest w zasadzie martwa). Jednak jedna z szeroko rozpowszechnionych analiz pokazuje, że nawet przy wszystkich tych strategiach unikania śmierci prawie wszystkie firmy w końcu upadają i umierają w widoczny sposób.

Kolejnym potężnym czynnikiem, na który wskazuje West, są sieci społecznościowe i efekty społeczne, jakie wnoszą w sposób superliniowy. Sieć społecznościowa, o której tu mówimy, to czysta sieć osób wchodzących w interakcję ze sobą, np. kręgi znajomych, relacje biznesowe, wspólnoty religijne, kluby członkowskie itp. – dowolny zbiór relacji społecznych.

Superliniowa ekspansja sieci społecznościowych opiera się na zestawie przewidywalnej dynamiki sieci, w tym na prawie Metcalfe'a.

Tak działa mechanizm taki jak rynek. Im więcej uczestników sieci rynkowej, tym większe prawdopodobieństwo wystąpienia wartościowej wymiany towarów i usług (transakcji jako wyników społecznych) i tym większa wartość sieci.

Oznacza to, że wraz ze wzrostem rozmiaru sieci społecznościowej, jej dorobek społeczny również rośnie w coraz szybszym tempie. Badania pokazują, że gdyby sieć społecznościowa powiększyła się dwukrotnie, wyniki społeczne wzrosłyby ponad dwukrotnie: a dokładniej o 115%.

Ta dynamiczna zasada ma zastosowanie do wszystkich rodzajów wyników społecznych, ale nas interesuje generowanie pomysłów i innowacji. Wniosek zespołu Westa jest jasny: ekspansja sieci społecznościowych doprowadzi do superliniowego wzrostu kreatywności i innowacyjności. To bezpośredni rezultat wymiany pomysłów, wiedzy, kapitału i twórczej współpracy na szerszą skalę.

Problemem firm jest to, że gdy już dojrzeją, prawie niemożliwe jest skuteczne wykorzystanie dynamiki napędzanej przez sieci społecznościowe. Muszą dążyć do budowania skalowalnych struktur warstwowych, aby wykorzystać korzyści skali, co oznacza, że ​​często kończą się na bardzo sztywnej architekturze, która sprawia, że ​​prawdziwa innowacja jest prawie niemożliwa. Chociaż będą próbować wprowadzać innowacje, firma nie jest dobra jako forma organizacyjna w innowacjach.

Niektóre firmy rzeczywiście prowadzą prace badawczo-rozwojowe w celu rozszerzenia linii produktów itd., ale rzadko prowadzi to do prawdziwych innowacji, a większość firm ogranicza się do kupowania innowacji wytworzonych przez innych z zewnątrz, zamiast wprowadzać innowacje samodzielnie. W miarę jak hierarchie stają się coraz bardziej zakorzenione i sztywne, coraz częściej robią to, próbując zachować rację i zapobiec nieuniknionemu upadkowi.

Ale miasto nie umrze

W tym miejscu analiza Westa staje się naprawdę interesująca. Chociaż upadek zwierząt, roślin i firm był do przewidzenia, w historii jest niewiele przykładów umierania miast.

Okazuje się, że miasta przetrwały (i prosperowały) dzięki zdolności do wykorzystania tych dwóch dynamiki – subliniowej ekspansji hierarchicznej i superliniowych innowacji napędzanych sieciami społecznościowymi.

Z jednej strony miasta wykorzystują rozszerzone warstwy do budowy dróg, sieci energetycznych, wodociągów, szpitali, służb ratunkowych, sieci komunikacyjnych, szkół i nie tylko. Oznacza to, że im większe miasto, tym efektywniej można zbudować całą infrastrukturę, co przełoży się na więcej udogodnień i lepszy standard życia.

Z drugiej strony, w miarę rozwoju miast, mają one także coraz większe sieci społecznościowe, które generują coraz więcej kreatywności i innowacji (oraz wszystkich innych wyników społecznych). Gdyby miasto podwoiło swoją wielkość, powstałoby o 115% więcej prac badawczych, patentów, startupów itp.

Ten dynamiczny system zapewnia miastu pozytywny cykl innowacji i ulepszeń. Innowacyjne możliwości miasta zapewniły stały dopływ nowych przedsiębiorstw, które zastąpiły martwe przedsiębiorstwa i przyniosły nowe dochody. Wzrosły, zainwestowano i udoskonalono infrastrukturę, a miasto nabrało nowego wyglądu. To z kolei tworzy kolejny pozytywny cykl – poprawa stylu życia mieszkańców miast i przyszłych oczekiwań przyciąga nowych mieszkańców, zwiększając w ten sposób efektywność dynamiki związanej z infrastrukturą, a także poprawiając efektywność dynamiki związanej z infrastrukturą wydajność mocy drugiej.

A co z DAO?

Prawdopodobnie już wiesz, dokąd to zmierza. DAO, jako gospodarka sieciowa, ma potencjał do pełnego wykorzystania zarówno Mocy Pierwszej, jak i Mocy Drugiej. W końcu miasta to też nie obiekty… to sieci!

Zasadniczo firmy skupiają się na organizacjach budujących struktury skalowane fraktalnie i wszystko, co robią, kręci się wokół tego. Steve Blank, profesor przedsiębiorczości na Uniwersytecie Stanforda i Berkeley, tak odróżnia startupy od dojrzałych firm:

W tym kontekście widzimy, że startup działa jak sieć społecznościowa – grupa założycieli, którzy mają dobre kontakty i są wysoce kreatywni, gdy działają metodą prób i błędów, iterują, wprowadzają zmiany i wprowadzają innowacje, aby zbadać powtarzalność i skalowalność model biznesowy.

Następnie, gdy znajdą powtarzalny i skalowalny model biznesowy, pracują nad budowaniem i umacnianiem infrastruktury w celu skalowania tego modelu biznesowego. Umieścili swoje strategie i jednostki biznesowe w celu wdrożenia tej architektury. Po tym trudno jest dokonać zmian.

DAO jest gospodarką sieciową i nie kieruje się określonym modelem biznesowym jak firma. Jako gospodarka sieciowa DAO przypominają bardziej miasta i mogą uciec przed sztywnym i ograniczonym losem firm. Również ze względu na charakter gospodarki sieciowej DAO mogą wykorzystać obie dynamiki; mogą stać się motorem nowych eksperymentów i odkryć, kierowanymi przez społeczności jednostek skupionych wokół wspólnego celu. Mogą także skalować te innowacje, aby przynosiły korzyści światu.

Jest to całkowicie możliwe, ponieważ gospodarki sieciowe mogą koordynować działania w bardziej złożony i efektywny sposób, w przeciwieństwie do korporacji. Sieć DAO może zawierać wiele podsieci. Nie jest to pojedyncza scentralizowana jednostka kontrolująca, ale składa się z wielu autonomicznych, samoorganizujących się grup – wszystkie pracujące nad swoimi ogólnymi celami w tej bardziej elastycznej strukturze organizacyjnej; niektóre grupy pracują nad rozszerzeniem warstw konstrukcji, inne dążą do eksploracji i tworzenia.

Podobnie jak miasta, z Power One i Two, sieć DAO będzie korzystać z tej samej pętli pozytywnego sprzężenia zwrotnego w miarę jej rozwoju. Rosnąca skala gospodarcza czyni je potężnymi, a ciągła kreatywność, innowacyjność i zdolność reagowania zapewniają im dynamikę i łączność z szybko zmieniającym się światem. Dzięki temu przyciągają coraz więcej utalentowanych ludzi, szukających możliwości robienia wartościowych rzeczy, a ci ludzie z kolei wspierają i rozwijają sieć DAO.

To właśnie obiecuje nam web3! To właśnie obiecuje nam DAO! Jest to sieć natchnionych jednostek, które mogą współpracować, aby walczyć z inercją spowodowaną naszym zakorzenionym systemem gospodarczym, obecnymi na rynku przedsiębiorstwami wartymi biliony dolarów i 400 latami historii.

Aby to zrobić, DAO musi być w stanie wykorzystać zarówno Moc Pierwszą, jak i Moc Drugą.