Дань Бинь жуда таъсирли бир янгиликни улашди: Норвегия суверен фонди 1996 йилда иш бошлаганида унга атиги 300 миллион долларга яқин маблағ киритилган эди. Орадан ўттиз йил ўтиб, ҳозир унинг ҳажми 2,3 триллион долларга етди. Унинг энг ажойиб жиҳати шундаки, ўсишнинг асосий қисми нефть сотувидан тушган пулни узлуксиз равишда фондга киритиш ҳисобига эмас, балки инвестиция даромадлари ҳисобига таъминланган. Буни мураккаб фоиз таъсирининг дарсликдаги намунаси деса бўлади.
Ҳозир бу фонд дунёдаги ҳар бир оммавий компания акцияларининг ўртача 1,5 фоизига эгалик қилади. Унда яна бир қатъий қоида бор: ҳукумат ҳар йили кўпи билан 3 фоиз маблағ олиши мумкин, фақат инвестициялардан келган даромадни сарфлайди, асосий маблағга тегмайди. Бу пул Норвегия давлат бюджети чорак қисмидан кўпроғини қоплай олади.
Ўсишни таркибий қисмларга ажратган диаграммадан ҳаммаси яққол кўриниб турибди: фонд ҳажми уч қисмдан иборат — янги маблағлар, инвестиция даромадлари ва валюта курсининг ўзгариши. Улкан ҳажмни ҳақиқатан таъминлаган нарса — йиллар давомида тўпланган инвестиция даромадлари.
Саудия Арабистонида ҳам суверен фонд бор ва у ҳам жуда яхши натижа кўрсатмоқда. Бундай бойликни бошқариш тизимининг энг катта фойдаси — оддий одамларнинг ижтимоий таъминотини ишончли қўллаб-қувватлашидир. $SOL