#苹果谷歌招募稳定币与代币化存款人才
ခဏကြည့်လိုက်ရင်တော့ ငွေကုန်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို အတည်ပြုရာထောက်ခံစာ (backing) တွေယူဝယ်တဲ့ ကုန်သွယ်ပလက်ဖောင်းတစ်ခုလိုပဲ ထင်ရတယ်..
⚖️ 最新消息群里说
ဒါပေမယ့် ထူးဆန်းတာက အဲဒီငွေက ဘယ်ဘက်ကို သွားတာလဲ..
အကြောင်းအရာက မရှုပ်ပါဘူး.. အမေရိကန် လုပ်ထုံးလုပ်နည်း ထိန်းချုပ်ရေးအဖွဲ့ကို တင်သွင်းထားတဲ့ စာရွက်စာတမ်းတစ်ခုမှာ၊ Binance က ဒေါ်လာ ၁၀၀ သန်းကို Circle ရဲ့ A အစုရှယ်ယာ အစောင် ၁.၂၄ သန်းကို တစ်ရှယ်ယာ ၈၀.၈၄ ဒေါ်လာနဲ့ ဝယ်ယူခဲ့တယ်လို့ ဖော်ပြထားတယ်.. အဲဒါဟာ ပုဂ္ဂလိက ခွဲဝေတင်ရောင်း (non-public placement) နည်းလမ်းနဲ့ ဖြစ်ပြီး စက်တင်ဘာ ၁၇ ရက်နေ့မှာ လွှဲပြောင်းပြီးကြောင်း.. တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ နှစ်ဖက်စလုံးက အရင် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို ငါးနှစ်သက်တမ်းနဲ့ အဆင့်မြှင့်လိုက်တယ်—Circle က Binance ဆီကို လစဉ် တစ်ကြိမ် လှုံ့ဆော်ခ (incentive fee) ပေးတယ်၊ အယ်ဂိုရီသမ်က “အချို့ ဝေါလက်ဝန်ဆောင်မှုတစ်ခုကနေ လည်ပတ်သွားတဲ့ USDC ပမာဏ” ရဲ့ ရာခိုင်နှုန်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ Binance ကတော့ ကိုယ့်ရဲ့ နယ်မြေထဲမှာ ဒီ stablecoin ကို စျေးကွက်မြှင့်ပေးမယ်..
လူအများစုကတော့ “stablecoin ကုမ္ပဏီကို နောက်ထပ် ပလက်ဖောင်းတစ်ခုက ရှယ်ယာဝင်တယ်၊ အဖွဲ့အစည်းဆိုင်ရာ အကျိုးမြတ် သတင်းတစ်ခု ထပ်ရတယ်” ဆိုတာကိုပဲ မြင်ကြတယ်.. ဒါပေမယ့် တကယ်စစ်ကြည့်ရမယ့်အရာက ဒီငွေကို ဘယ်သူက ဘယ်သူ့ကို ပေးတာလဲဆိုတာပါ..
အတိတ်နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ပလက်ဖောင်းတွေက stablecoin ရဲ့ floating supply ကို ထိန်းထားဖို့ သူတို့ကိုယ်တိုင် ငွေထုတ်ပြီး အလှူငွေ/ထောက်ပံ့ကြတယ်.. အခုတော့ ပြန်ပြောင်းသွားတာက “ထုတ်ပေးသူ (issuer) က လစဉ်ချန်နယ် (channel) တွေကို ပေးနေပြီ” ဖြစ်တယ်.. ဒါက stablecoin ရဲ့ ရှားပါးမှုက “ဘယ်သူ ထုတ်နိုင်လဲ” ဆိုတဲ့အပိုင်း မဟုတ်တော့ဘဲ “ဘယ်သူက အဲဒါကို ကိုယ့်ရဲ့ ကွင်းထဲမှာ ထည့်ထားနိုင်လဲ” ဆိုတာဖြစ်နေပြီလို့ ဆိုလိုတယ်.. ငွေ/coin ထုတ်ပေးတဲ့အလုပ်က ရေနံ (water) ရောင်းသလိုပဲ ဖြစ်လာပြီး၊ တကယ်က အိမ်ငှားခ (rent) အဖြစ် စုဆောင်းရတာကတော့ အသုံးပြုသူရဲ့ လက်ကျန်ငွေ (balance) ကို ဆုပ်ကိုင်ထားတဲ့ ဘက်ဖြစ်လာတယ်..
တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ်.. အတူတူ စီးပွားရေးတစ်ခုထဲမှာ၊ ငွေစီးဆင်းရာ လမ်းကြောင်းက ပြောင်းသွားတာနဲ့၊ ညှိနှိုင်းနိုင်တဲ့ စွမ်းအား (bargaining power) က နေရာပြောင်းပြီးပြီဆိုတာကို ပြတယ်..
အဲဒီ ရှယ်ယာကိစ္စရဲ့ အသေးစိတ်ကို နောက်ထပ်ကြည့်ရင် ပိုတောင် စိတ်ဝင်စားစရာ.. ဒေါ်လာ ၁၀၀ သန်းနဲ့ ဝယ်ထားတဲ့ ရှယ်ယာတွေက နှစ်နှစ်အတွင်း မရောင်းရ၊ မလွှဲမပြောင်းရ၊ မကာကွယ်အကွာအဝေး (hedge) မလုပ်ရ.. မဲပေးခွင့် (voting power) ကိုပဲ ဆက်လက်ထားနိုင်တယ်.. ပုဂ္ဂလိက ခွဲဝေတင်ရောင်း (non-public placement) ဖြစ်လို့ အလွှဲပြောင်းရတာတင် ကန့်သတ်ချက်တွေ ရှိပြီးသား.. ဒါဟာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတစ်ခုထက် ပိုပြီး “နှစ်နှစ်ချုပ်တွဲထားတဲ့ အထောက်အထား” တစ်ခုပဲလို—နှစ်နှစ်အတွင်း နှစ်ဖက်စလုံးက မကြာခင် မသွားကြနဲ့..
အခကြေးငွေကောက်ခံပုံစံတောင် လိုဂျစ်တစ်ခုတည်းပဲ.. တစ်ကြိမ်တည်း စျေးသတ်မှတ် (one-off) မဟုတ်ဘဲ စီးဆင်းလည်ပတ်တဲ့ ပမာဏအလိုက် အချိုးယူ (take rate) လုပ်တာ.. ပလက်ဖောင်းရဲ့ ဝင်ငွေက ဒီ stablecoin ကို ကိုယ့်ရဲ့ နယ်မြေထဲမှာ ထားရှိတဲ့ အရွယ်အစား (volume) နဲ့ ချိတ်ထားတယ်—ကန်ပိုက်/အစု (pool) ကြီးလေလေ၊ လစဉ်ကောက်ရတာ ပိုများလေလေ..
ဒါကနေ စပြီး မတူတော့ဘူး..
ပိုကြီးတဲ့ စနစ်တစ်ခုထဲကို ထည့်ကြည့်မယ်ဆိုရင် ဒီလိုမျဉ်းက အပေါ်ပိုင်းနဲ့ အောက်ပိုင်း နှစ်ဘက်စလုံး တစ်ချိန်တည်း လှုပ်ရှားနေတယ်.. အပေါ်ပိုင်းကတော့ ထုတ်ပေးသူက ရသင့်တဲ့ အရန်ငွေ (reserve) အကျိုးအမြတ်ရဲ့ အပိုင်းတစ်ချို့ကို ချန်နယ်တွေအတွက် လဲလှယ်ပေးဖို့ စိတ်ဝင်စားနေတယ်.. အောက်ပိုင်းကတော့ ငွေတွေက “တစ်စုံတစ်ယောက်က အာမခံ/ထောက်ပံ့ပေးထားတဲ့” ဘက်ကို ပြန်စုနေတယ်—အရင်အချီတွေမှာပဲ တွေ့ပြီးသားလိုမျိုး၊ အဖွဲ့အစည်းတွေက ဒင်္ဂါးကို စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းအောက် ထိန်းသိမ်းထားတဲ့ custody entity ထဲထည့်ပြီးမှ liquidity ကို ပြန်လွှတ်ခဲ့ကြပြီးသား၊ ဒါ့အပြင် ရိုးရာဘဏ္ဍာရေးအဖွဲ့အစည်းတွေကလည်း လိုင်စင်ယူဖို့ အတန်းစီနေကြတယ်.. stablecoin ရဲ့ “နောက်ပိုင်းအပိုင်း (second half)” မှာတော့ အမှန်တကယ် ယှဉ်ပြိုင်ရမယ့်အရာက “ဘယ်သူ့အရန်ငွေက ပိုသိသာ/ပွင့်လင်းလဲ” ထက် “ဘယ်သူ့ချန်နယ်က ပိုမာ/ပိုအားကောင်းလဲ” ဖြစ်နိုင်ခြေများတယ်..
ဒါပေမယ့် ပြဿနာက ရှိလာတယ်..
လစဉ်ပေးဆောင်မှု + ရှယ်ယာကို နှစ်နှစ်တားမြစ်ချုပ်နှောင်ထားမှု ဆိုတာက ထုတ်ပေးသူနဲ့ ချန်နယ်ကို ပိုပြီးပိုပြီး တင်းကျပ်စေမယ်လို့ ဆိုလိုတယ်.. ချန်နယ်က အကြီးအကျယ် တိုးလာတာနဲ့ ထုတ်ပေးသူဘက်ရဲ့ ညှိနှိုင်းနိုင်စွမ်းအားက အောက်ကိုကျသွားနိုင်တယ်.. ဒါပေမယ့် တစ်နေ့နေ့မှာ ချန်နယ်တစ်ခုက stablecoin ကို ကိုယ်တိုင် ထုတ်မယ်ဆိုရင်၊ ဒီ “ငါ ပေးပြီး မင်းက ငါ့ကို တွန်းကူပေး” ဆိုတဲ့ အဆောက်အအုံက တစ်ခုလုံး ပြောင်းပြန်သွားနိုင်တယ်..
တကယ်ကို အာရုံစိုက်ရမယ့်အရာက ၂ ခုပဲ.. (၁) ဒီလို စီးဆင်းလည်ပတ်တဲ့ ပမာဏအလိုက် အချိုးယူတဲ့ အစီအစဉ်တွေက အလုပ်ငန်းစံ (industry standard) ဖြစ်လာမလား၊ (၂) နှစ်နှစ်ပိတ်ထားတဲ့ ရှယ်ယာကတော့ သက်တမ်းကုန်ခါနီး/ခါနီးနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ပြောင်းလဲမှုတွေ ဖြစ်လာမလား..
နောက်ပိုင်းမှာ အမှန်တကယ် “ချန်နယ်ကိုယ်တိုင် coin ထုတ်တယ်” ဆိုတာ ပေါ်လာခဲ့ရင်၊ ဒီနေ့ ဒီသတင်းကို ပြန်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ၊ အချို့ခန့်မှန်းတာအရ ချန်နယ် မကြီးသေးတဲ့အချိန်ကာလမှာသာ ချောမွေ့စေဖို့ ပြုလုပ်ထားတဲ့ အကူးအပြောင်းကာလ အစီအစဉ်တစ်ခုသာ ဖြစ်နိုင်တယ်..
ခဏကြည့်လိုက်ရင်တော့ ငွေကုန်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို အတည်ပြုရာထောက်ခံစာ (backing) တွေယူဝယ်တဲ့ ကုန်သွယ်ပလက်ဖောင်းတစ်ခုလိုပဲ ထင်ရတယ်..
⚖️ 最新消息群里说
ဒါပေမယ့် ထူးဆန်းတာက အဲဒီငွေက ဘယ်ဘက်ကို သွားတာလဲ..
အကြောင်းအရာက မရှုပ်ပါဘူး.. အမေရိကန် လုပ်ထုံးလုပ်နည်း ထိန်းချုပ်ရေးအဖွဲ့ကို တင်သွင်းထားတဲ့ စာရွက်စာတမ်းတစ်ခုမှာ၊ Binance က ဒေါ်လာ ၁၀၀ သန်းကို Circle ရဲ့ A အစုရှယ်ယာ အစောင် ၁.၂၄ သန်းကို တစ်ရှယ်ယာ ၈၀.၈၄ ဒေါ်လာနဲ့ ဝယ်ယူခဲ့တယ်လို့ ဖော်ပြထားတယ်.. အဲဒါဟာ ပုဂ္ဂလိက ခွဲဝေတင်ရောင်း (non-public placement) နည်းလမ်းနဲ့ ဖြစ်ပြီး စက်တင်ဘာ ၁၇ ရက်နေ့မှာ လွှဲပြောင်းပြီးကြောင်း.. တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ နှစ်ဖက်စလုံးက အရင် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို ငါးနှစ်သက်တမ်းနဲ့ အဆင့်မြှင့်လိုက်တယ်—Circle က Binance ဆီကို လစဉ် တစ်ကြိမ် လှုံ့ဆော်ခ (incentive fee) ပေးတယ်၊ အယ်ဂိုရီသမ်က “အချို့ ဝေါလက်ဝန်ဆောင်မှုတစ်ခုကနေ လည်ပတ်သွားတဲ့ USDC ပမာဏ” ရဲ့ ရာခိုင်နှုန်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ Binance ကတော့ ကိုယ့်ရဲ့ နယ်မြေထဲမှာ ဒီ stablecoin ကို စျေးကွက်မြှင့်ပေးမယ်..
လူအများစုကတော့ “stablecoin ကုမ္ပဏီကို နောက်ထပ် ပလက်ဖောင်းတစ်ခုက ရှယ်ယာဝင်တယ်၊ အဖွဲ့အစည်းဆိုင်ရာ အကျိုးမြတ် သတင်းတစ်ခု ထပ်ရတယ်” ဆိုတာကိုပဲ မြင်ကြတယ်.. ဒါပေမယ့် တကယ်စစ်ကြည့်ရမယ့်အရာက ဒီငွေကို ဘယ်သူက ဘယ်သူ့ကို ပေးတာလဲဆိုတာပါ..
အတိတ်နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ပလက်ဖောင်းတွေက stablecoin ရဲ့ floating supply ကို ထိန်းထားဖို့ သူတို့ကိုယ်တိုင် ငွေထုတ်ပြီး အလှူငွေ/ထောက်ပံ့ကြတယ်.. အခုတော့ ပြန်ပြောင်းသွားတာက “ထုတ်ပေးသူ (issuer) က လစဉ်ချန်နယ် (channel) တွေကို ပေးနေပြီ” ဖြစ်တယ်.. ဒါက stablecoin ရဲ့ ရှားပါးမှုက “ဘယ်သူ ထုတ်နိုင်လဲ” ဆိုတဲ့အပိုင်း မဟုတ်တော့ဘဲ “ဘယ်သူက အဲဒါကို ကိုယ့်ရဲ့ ကွင်းထဲမှာ ထည့်ထားနိုင်လဲ” ဆိုတာဖြစ်နေပြီလို့ ဆိုလိုတယ်.. ငွေ/coin ထုတ်ပေးတဲ့အလုပ်က ရေနံ (water) ရောင်းသလိုပဲ ဖြစ်လာပြီး၊ တကယ်က အိမ်ငှားခ (rent) အဖြစ် စုဆောင်းရတာကတော့ အသုံးပြုသူရဲ့ လက်ကျန်ငွေ (balance) ကို ဆုပ်ကိုင်ထားတဲ့ ဘက်ဖြစ်လာတယ်..
တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ်.. အတူတူ စီးပွားရေးတစ်ခုထဲမှာ၊ ငွေစီးဆင်းရာ လမ်းကြောင်းက ပြောင်းသွားတာနဲ့၊ ညှိနှိုင်းနိုင်တဲ့ စွမ်းအား (bargaining power) က နေရာပြောင်းပြီးပြီဆိုတာကို ပြတယ်..
အဲဒီ ရှယ်ယာကိစ္စရဲ့ အသေးစိတ်ကို နောက်ထပ်ကြည့်ရင် ပိုတောင် စိတ်ဝင်စားစရာ.. ဒေါ်လာ ၁၀၀ သန်းနဲ့ ဝယ်ထားတဲ့ ရှယ်ယာတွေက နှစ်နှစ်အတွင်း မရောင်းရ၊ မလွှဲမပြောင်းရ၊ မကာကွယ်အကွာအဝေး (hedge) မလုပ်ရ.. မဲပေးခွင့် (voting power) ကိုပဲ ဆက်လက်ထားနိုင်တယ်.. ပုဂ္ဂလိက ခွဲဝေတင်ရောင်း (non-public placement) ဖြစ်လို့ အလွှဲပြောင်းရတာတင် ကန့်သတ်ချက်တွေ ရှိပြီးသား.. ဒါဟာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတစ်ခုထက် ပိုပြီး “နှစ်နှစ်ချုပ်တွဲထားတဲ့ အထောက်အထား” တစ်ခုပဲလို—နှစ်နှစ်အတွင်း နှစ်ဖက်စလုံးက မကြာခင် မသွားကြနဲ့..
အခကြေးငွေကောက်ခံပုံစံတောင် လိုဂျစ်တစ်ခုတည်းပဲ.. တစ်ကြိမ်တည်း စျေးသတ်မှတ် (one-off) မဟုတ်ဘဲ စီးဆင်းလည်ပတ်တဲ့ ပမာဏအလိုက် အချိုးယူ (take rate) လုပ်တာ.. ပလက်ဖောင်းရဲ့ ဝင်ငွေက ဒီ stablecoin ကို ကိုယ့်ရဲ့ နယ်မြေထဲမှာ ထားရှိတဲ့ အရွယ်အစား (volume) နဲ့ ချိတ်ထားတယ်—ကန်ပိုက်/အစု (pool) ကြီးလေလေ၊ လစဉ်ကောက်ရတာ ပိုများလေလေ..
ဒါကနေ စပြီး မတူတော့ဘူး..
ပိုကြီးတဲ့ စနစ်တစ်ခုထဲကို ထည့်ကြည့်မယ်ဆိုရင် ဒီလိုမျဉ်းက အပေါ်ပိုင်းနဲ့ အောက်ပိုင်း နှစ်ဘက်စလုံး တစ်ချိန်တည်း လှုပ်ရှားနေတယ်.. အပေါ်ပိုင်းကတော့ ထုတ်ပေးသူက ရသင့်တဲ့ အရန်ငွေ (reserve) အကျိုးအမြတ်ရဲ့ အပိုင်းတစ်ချို့ကို ချန်နယ်တွေအတွက် လဲလှယ်ပေးဖို့ စိတ်ဝင်စားနေတယ်.. အောက်ပိုင်းကတော့ ငွေတွေက “တစ်စုံတစ်ယောက်က အာမခံ/ထောက်ပံ့ပေးထားတဲ့” ဘက်ကို ပြန်စုနေတယ်—အရင်အချီတွေမှာပဲ တွေ့ပြီးသားလိုမျိုး၊ အဖွဲ့အစည်းတွေက ဒင်္ဂါးကို စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းအောက် ထိန်းသိမ်းထားတဲ့ custody entity ထဲထည့်ပြီးမှ liquidity ကို ပြန်လွှတ်ခဲ့ကြပြီးသား၊ ဒါ့အပြင် ရိုးရာဘဏ္ဍာရေးအဖွဲ့အစည်းတွေကလည်း လိုင်စင်ယူဖို့ အတန်းစီနေကြတယ်.. stablecoin ရဲ့ “နောက်ပိုင်းအပိုင်း (second half)” မှာတော့ အမှန်တကယ် ယှဉ်ပြိုင်ရမယ့်အရာက “ဘယ်သူ့အရန်ငွေက ပိုသိသာ/ပွင့်လင်းလဲ” ထက် “ဘယ်သူ့ချန်နယ်က ပိုမာ/ပိုအားကောင်းလဲ” ဖြစ်နိုင်ခြေများတယ်..
ဒါပေမယ့် ပြဿနာက ရှိလာတယ်..
လစဉ်ပေးဆောင်မှု + ရှယ်ယာကို နှစ်နှစ်တားမြစ်ချုပ်နှောင်ထားမှု ဆိုတာက ထုတ်ပေးသူနဲ့ ချန်နယ်ကို ပိုပြီးပိုပြီး တင်းကျပ်စေမယ်လို့ ဆိုလိုတယ်.. ချန်နယ်က အကြီးအကျယ် တိုးလာတာနဲ့ ထုတ်ပေးသူဘက်ရဲ့ ညှိနှိုင်းနိုင်စွမ်းအားက အောက်ကိုကျသွားနိုင်တယ်.. ဒါပေမယ့် တစ်နေ့နေ့မှာ ချန်နယ်တစ်ခုက stablecoin ကို ကိုယ်တိုင် ထုတ်မယ်ဆိုရင်၊ ဒီ “ငါ ပေးပြီး မင်းက ငါ့ကို တွန်းကူပေး” ဆိုတဲ့ အဆောက်အအုံက တစ်ခုလုံး ပြောင်းပြန်သွားနိုင်တယ်..
တကယ်ကို အာရုံစိုက်ရမယ့်အရာက ၂ ခုပဲ.. (၁) ဒီလို စီးဆင်းလည်ပတ်တဲ့ ပမာဏအလိုက် အချိုးယူတဲ့ အစီအစဉ်တွေက အလုပ်ငန်းစံ (industry standard) ဖြစ်လာမလား၊ (၂) နှစ်နှစ်ပိတ်ထားတဲ့ ရှယ်ယာကတော့ သက်တမ်းကုန်ခါနီး/ခါနီးနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ပြောင်းလဲမှုတွေ ဖြစ်လာမလား..
နောက်ပိုင်းမှာ အမှန်တကယ် “ချန်နယ်ကိုယ်တိုင် coin ထုတ်တယ်” ဆိုတာ ပေါ်လာခဲ့ရင်၊ ဒီနေ့ ဒီသတင်းကို ပြန်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ၊ အချို့ခန့်မှန်းတာအရ ချန်နယ် မကြီးသေးတဲ့အချိန်ကာလမှာသာ ချောမွေ့စေဖို့ ပြုလုပ်ထားတဲ့ အကူးအပြောင်းကာလ အစီအစဉ်တစ်ခုသာ ဖြစ်နိုင်တယ်..
