ඒ $249ක මිටියාවන්ගේ මඟපෙන්වීම් වළල්ල දැක්කම මගේ මුල් ප්‍රතික්‍රියාව “කොච්චර පහසුද” කියන එක නෙවෙයි—“මම රැස්වීමේදී කියපු මෝඩ කතා ටිකට උපකරණයක් හරිම උදව් කරලා සදාකාලිකව සුරක්ෂිත කරලා” කියන එකයි。

මේ වසර කිහිපය තිස්සේ දුරස්ථව වැඩ කිරීම නිසා මම කලින්ම හුරු වෙලා ඉන්නේ නිහඬව සිටීම, කැමරාව වසා තැබීම, සංඥාව නරකයි කියලා වගේ පෙනී සිටීම. දැන් වළල්ල මගේ අතට දාගත්තම—ඒක අර්ථ විරහිත කතා වලට “ක්ලවුඩ්” උපස්ථයක් ඇරලා වගේ, ඒ වගේම පුද්ගලිකත්වය සම්බන්ධ අයහපත් මතභේදත් අරගෙන එනවා. තාක්ෂණය හොඳ තාක්ෂණයක්, හැබැයි දැනට නම්, මම දවසකට වතාවට කොච්චර වාර මොඩුකම් පේනවද කියලා කිසිම දෘඩාංගයකට දැනගන්න ඉඩ දෙන්න මට අකමැතියි。

ඊළඟට, අයිතිකරුට අහන්න ඕන වගේම ස්වයංක්‍රීයව සකස් කරන රැස්වීම් සාරාංශයත්ද? ඒ එක ගැන මට සිතන්න පුළුවන්.