බොහෝ දෙනා blockchain හි පුද්ගලිකත්වය (privacy) ගැන වැරදි කෝණයෙන් බලන බව මට තවමත් හිතෙනවා.

ඇත්ත ප්‍රශ්නය “අපි හැමදේම හයිඩ් කරන්නේ කොහොමද?” වගේ නොවෙන්න පුළුවන්; ඒ වෙනුවට “කවටුන්ටද දැකීමට හැකි විය යුත්තේ කුමක්ද, සහ කවදාද?” යන එක විය හැක.

මම @dusk දෙස වැඩි වැඩියෙන් බැලූ තරමටම, එහි සිත්ගන්නා යෝජනාව සරලව පුද්ගලිකත්වය පමණක් නොවන බව මට තේරුණා — ඒ privacy කොතැනින් අවසන් වී verifiability (තහවුරු කළ හැකි බව) කොතැනින් ආරම්භ වෙනවාද කියා තීරණය කිරීමයි.

DuskEVM නටුම කරුණක් වගේ හුරුපුරුදු Solidity/EVM පරිසරයක් ගෙන එන අතර, DuskDS settlement සහ data availability හසුරුවයි. ඉන්පසු Hedger homomorphic encryption සහ zero-knowledge proofs භාවිතා කරමින් රහසිගත ගනුදෙනු workflow ගෙන එයි.

මේක තවත් සිත්ගන්නා කරන්නේ compliance කෝණයයි. Dusk privacy යන්න “කිසිවෙකුට කිසිම දෙයක් දැකගන්න බැහැ” ලෙස නොගෙන යනවා. ඒ ප්‍රවේශය regulated workflow සඳහා selective disclosure සහ පාලනය කළ දෘශ්‍යතාවට (controlled visibility) වඩා ආසන්නයි.

නමුත් එතැනදී තමයි සැබෑ පරීක්ෂණය ආරම්භ වන්නේ. Selective disclosure කඩදාසි මතට අතිශය හොඳ වගේ පෙනෙයි; ඒ confidentiality සහ accountability අතර balance එක ආයතනික මට්ටමකදී ඇත්තටම ක්‍රියාත්මක වෙයිද?

ಬಹුවම programmability privacy ගැන කතා කරන්නේ මුදල් හංගන එක ගැන නොවෙන්න පුළුවන්. ඒ වෙනුවට නිවැරදි පුද්ගලයන්ට, නිවැරදි වේලාවට, මූල්‍ය දත්ත දෘශ්‍යමාන කරන්න ගැන වෙන්න පුළුවන්.

ආයතනික blockchain adoption සඳහා එය අවශ්‍යතාවක්ද?

$DUSK @Dusk #dusk