Podzielę go na dwie części, bo tekstu jest dużo, a piszę rzadko. W końcu dziadek przeprowadził się i wybrał kierunek na południe. Dla mnie, niedźwiedzia, jest to szczególnie przyjemne. Jak pisałem w recenzji z 20 lipca, mało kto spodziewał się wówczas wyprawy do 24 tys., a zgodnie z prawem podłości w handlu akcjami zwykle zdarzają się mniej oczekiwane.

Tak, nie osiągnęliśmy jeszcze 24 tys., ale nadal uważam, że ten scenariusz jest bardzo prawdopodobny i logiczny z punktu widzenia dodania pewności niedźwiedziom i zaszczepienia strachu u byków. Po czym całkiem sensownie jest odkupić całość i ponownie spróbować szturmować poziom 32-33 tys. (i za trzecim razem go przebić, choć najprawdopodobniej fałszywie).

Ponadto 31 lipca zasugerował, że na 30 tys. jest już wystarczająco dużo ludzi, którzy poszli długo, a schodząc w strefę 26-27 tys. będą również bardzo aktywnie podnosić, co właśnie obserwujemy. W związku z tym osobiście nie widzę powodu, aby od razu pobierać od nowych pasażerów kwotę 32 tys. i więcej od dotychczasowej ceny.

Co zatem wydarzyło się na wykresie? Tak naprawdę przez prawie 2 miesiące handlowali w korytarzu 29-31 tys. (z niewielkimi odstępami od niego). Dlatego po tak długiej akumulacji BTC musiał znacząco wzrosnąć lub znacząco spaść. Spadek o 25 tys. nie jest już mały, ale moim zdaniem to jeszcze za mało, aby w pełni wykorzystać potencjał dwumiesięcznej konsolidacji.

Ponadto zaobserwowaliśmy gwałtowne wybicie dwóch tygodniowych i dwóch dziennych średnich kroczących z góry na dół, co było dla mnie dość nieoczekiwane. Nadal zakładałem, że gdyby doszło do podwyżki do 24 tys., byłoby płynniej.

Schodząc w dół, zamknęliśmy wszystkie luki i zebraliśmy całą płynność, która powstała po 17 czerwca. Poniżej w pobliżu znajdują się tylko dwa nieogolone poziomy: 23900 i 24800.

Podsumowując, 30-36 tys. to ceny, od których biała bila mogłaby równie dobrze spaść w dół, mówię o tym od maja. A na wykresie widzimy teraz coś w rodzaju podwójnego szczytu (kwiecień i lipiec). Spadek się zaczął, ale nadal uważam, że bardziej logiczne jest przebicie się przez 32-33 tys. i uzupełnienie luk z 22. roku przed osiągnięciem 15-18 tys.

Także ledwo dotarliśmy do strefy zakupów spekulacyjnych (lub zamknięcia krótkich pozycji na plusie) 23000-25300, o której pisałem i pisałem 31 lipca. Ale chciałbym zrobić więcej, a mianowicie przejść korytarzem 23-24 tys., gromadzić tam pieniądze, szerzyć złe wieści, rozbijać całą analizę techniczną na pozycję długą. I dopiero wtedy od tych wartości zacznij od 33-36 tys.

Spadek do 20-21 tys. i późniejszy spadek do 33 tys. i więcej jest moim zdaniem nielogiczny i mało prawdopodobny. Jeśli zobaczę te liczby, będę bardziej skłonny opowiadać się za ponownym testem strefy 15-17 tys. z możliwym odwróceniem listopadowych minimów, niż wzrostem o 30 tys. bezpośrednio z 20 tys.