Na samym początku czerwca opublikowałem pierwszą część artykułu, a później zupełnie o tym zapomniałem) Ale w istocie wszystko, co robię po 20 czerwca i o czym wspomniałem więcej niż raz w lipcu, jest opisem tego, co zrobić, jeśli cena poszła w górę, a ty byłeś krótki, albo w dół, i byłeś byczy.

Któregoś dnia natknąłem się na anglojęzyczny artykuł na Twitterze, w którym przytoczono statystyki kilku brokerów, z których wynika, że ​​około jedna trzecia wszystkich małych traderów i około 80-90% dużych graczy na rynkach akcji i forex nie korzysta ze stopów. Myślę, że statystyki są takie same w kryptowalutach, plus lub minus.

Oczywiście, wielki facet już wie, co robić i trudno wyobrazić sobie fikcyjnego Buffetta, który kupił akcje po 100 dolarów i podążał za stopem po 90-95 dolarów, które ukrył za najbliższym leżałem. Jednak wielu początkujących spekulantów detalicznych (w tym ja) albo używa łosia, albo po prostu ma nadzieję, że cena pewnego dnia wróci, nie robiąc nic innego.

Jak powiedziałem w pierwszej części, trader ma dwóch najlepszych przyjaciół. Jednym z nich jest zarządzanie ryzykiem, pozycja jest nabywana w małych częściach depozytu, w wyjątkowych przypadkach stosowana jest dźwignia, jeśli to możliwe, otwierane są pozycje wielokierunkowe (część aktywów skracamy, część zajmujemy długie), najlepiej mieć 70-80% depozyt na średnioterminowy okres i 20-30% na krótkoterminową spekulację, które jednocześnie mogą się wzajemnie ubezpieczać. Na przykład w dłuższej perspektywie zajmujemy obecnie długie pozycje, a w krótkim okresie jednocześnie skracamy coś odpowiedniego.

Cóż, drugim najlepszym przyjacielem tradera jest oczywiście zabezpieczenie. Oczywiście każdy człowiek jest inny, ale dla mnie osobiście używanie stóp nie jest wygodne, chociaż często to robię. Ale uważam to za najprostsze ze wszystkich możliwych działań na wypadek, gdybym się mylił. Trudniejsze, ciekawsze i bardziej profesjonalne (pamiętajcie o dużych graczach) jest stosowanie hedgingu wcześniej otwartych pozycji zamiast łosia.

Stosując stop loss, zawsze przeprowadzana jest jedna pełna transakcja (właściwie oczywiście dwie, kupno i sprzedaż lub odwrotnie), np. zajęto długą pozycję po cenie 100 dolarów i zamknęliśmy na czerwono po cenie 97 dolarów. W przypadku zabezpieczenia zadanie tradera staje się bardziej skomplikowane i staje się bardziej interesujące i pouczające (moim zdaniem). I co najmniej dwie kompletne transakcje zostały już zrealizowane.

Kupujemy aktywa za 100 dolarów, powiedzmy za 3% naszego banku, potem coś idzie nie tak, widzimy, że początkowo się myliliśmy, cena wynosi już 95 dolarów. Istnieją wszystkie przesłanki do kolejnego upadku i zostaje podjęta decyzja o otwarciu przeciwnej pozycji. Aby to zrobić, możesz użyć zupełnie innego sąsiedniego zasobu lub możesz użyć tego samego.

Na przykład LTC zostało zajęte jako długie dla małej części banku na poziomie 100 dolarów, cena wzrosła do 95 dolarów, istnieje ryzyko, że osiągną poziom 85 dolarów, otwarta zostanie krótka pozycja. Od tego momentu, niezależnie od tego, dokąd pójdzie cena, czy będzie to 70, 50 czy 150 dolarów, inwestor traci te same 5% pieniędzy zainwestowanych w pozycję długą. Nazywam to „blokadą ujemną”. Nawet jeśli warunkowy litecoin połączy się o 90%, minus nadal pozostanie taki sam - 5%.

Ale to tylko najłatwiejsza część; następnie musisz spróbować wyjść z obecnego negatywnego handlu (straty jeszcze nie zostały zrealizowane) na plus lub przynajmniej do zera. Na szczęście po naprawieniu „blokady negatywnej” trader ma dużo czasu i nie ma na nim presji psychicznej (o ile nie był kotletem), aby rozwiązać tę sytuację na swoją korzyść.

Zatem warunkowy LTC spada do 90 dolarów, a następnie do 87 dolarów, ale z wykresu widzimy, że strefa 75-85 dolarów jest lokalnie dość bycza i możemy spodziewać się po niej przynajmniej lekkiego odbicia w górę. Odbicie na poziomie 5% wystarczy, abyśmy osiągnęli próg rentowności. Teraz zadaniem jest złapanie lokalnego odwrócenia w górę poprzez zamknięcie krótkiej pozycji (traktowanej jako zabezpieczenie na poziomie 95 USD) z plusem 16% na poziomie 80 USD. A potem, jeśli wszystko poszło dobrze i cena naprawdę odbiła, powiedzmy do 90 dolarów, wówczas zamykamy naszą początkowo długą pozycję otwartą na minus 10%.

W sumie otrzymujemy dwie kompletne transakcje na raz, zamknięte przy łącznym koszcie +6% (plus 16% na krótkiej stronie i minus 10% na długiej pozycji). Tak, to jest uproszczony przykład zrozumienia samej mechaniki. Idealnie byłoby poczekać na mocny, stosunkowo długotrwały spadek z dużą ilością niedoskonałości cenowych (luki, dużo niezebranej płynności z góry), zejście do silnego oporu i dopiero wtedy przykryć krótką „nogę” plusem. W ten sposób będzie znacznie większa szansa, że ​​cena nie tylko odbije, ale także mocno odbije lub nawet odwróci się, co ostatecznie zapewni inwestorowi duży plus.

I oczywiście, jeśli depozyt i limity brokera na to pozwalają, możesz zamknąć „nogi” w częściach, a nie wszystkie na raz. W tym przypadku otrzymamy więcej niż dwie pełne transakcje, a nie tylko jedną, gdybyśmy początkowo po prostu zamknęli się na minusie ze stop-lossem. Tym samym hedging nie tylko daje szansę na „przeciągnięcie” przegranej pozycji w zysk przy stosunkowo niewielkim ryzyku, ale także uczy, aby nie szukać łatwych dróg i wychodzić z trudnych sytuacji na odległość.

Oczywiście, osławiony wielki facet używa różnych narzędzi w tym samym czasie. Na przykład zaciąga walutę krajową i skraca akcje eksporterów w ramach zabezpieczenia i odwrotnie. Albo kupuje najlepsze amerykańskie akcje i traci indeks zmienności VIX. Kupują kontrakty terminowe na złoto i sprzedają akcje spółek wydobywających złoto. I tak dalej.

Jeśli handlujesz tylko kryptowalutami, lista instrumentów zwykle ogranicza się do stajni, Bitcoina, alt i waluty krajowej, co oczywiście nie jest dobre. Ale i tutaj można i należy próbować wyjść cało z kłopotów. Moim zdaniem to jedyny sposób, aby odnieść sukces i przetrwać w odległości 3-5 lat lub dłużej.

Każdemu zdarzają się złe transakcje i decyzje, nawet duże fundusze z grupą profesjonalnych traderów i analityków ponoszą porażkę lub ponoszą znaczne niezrealizowane straty. To proste, jeśli wejdziesz pomyślnie i poprawnie. Tutaj wszystko jest w miarę jasne, dziel swoje zyski na części i bądź szczęśliwy. Znacznie trudniej jest, gdy okaże się, że się mylisz, ale nie przyznaj się do porażki w tej chwili, co natychmiast zamieni się w minus. I próbujesz naprawić sytuację na swoją korzyść, a ostatecznie uzyskać co najmniej zero pieniędzy ze złożonej transakcji.