Co do cholery się dzieje, chłopaki?
Jedna minuta Bitcoin jest przyszłością pieniędzy. W następnej minucie spada swobodnie, jakby zapomniał, jak działa grawitacja. Czerwone świece wszędzie. RSI pochowane. Oś czasowa dzieli się między proroków zagłady a filozofów "Kupię dip", którzy już kupili sześć za dużo.
Ten rynek przypomina tragedię owiniętą w mem.
Długoterminowi posiadacze w milczeniu wpatrują się w swoje ekrany. Traderzy są wypychani z obu stron. Influencerzy nagle zamilkli, a co gorsza, odkryli "makro". Każde odbicie jest sprzedawane. Każde wsparcie łamie się, jakby było z papieru. A jakoś, każda zła nagłówek pojawia się dokładnie wtedy, gdy cena jest już słaba. Idealne wyczucie czasu. Zawsze.
To chaos. To frustracja. To to znajome $BTC uczucie, gdzie nic nie ma sensu, aż do momentu, gdy ma.
A oto okrutna ironia: to jest dokładnie jak $BTC wygląda w chwilach, kiedy wszyscy później żałują, że nie mieli większej pewności.
Historycznie, $BTC nie osiąga dna, gdy nadzieja jest żywa. Osiąga dno, gdy wiara jest wyczerpana. Gdy dobre wieści są ignorowane. Gdy silne ręce są kwestionowane. Gdy ruch cenowy wydaje się obraźliwy. Zwykle wtedy rynek cicho się resetuje.
Zrób krok w tył na chwilę. Sieć nadal działa. Bloki nadal są wydobywane. Adopcja nie zniknęła z dnia na dzień. Zmienność nie zabiła bitcoina w 2011, 2014, 2018 ani 2022 roku i nie zrobi tego teraz.
Bitcoin ma zły nawyk łamania duchów, zanim wzrośnie wyżej.
Jak feniks, nie wznosi się delikatnie. Najpierw płonie. Głośno. Publicznie. Boleśnie. A potem, gdy nikt nie patrzy lub gdy wszyscy już się poddali, robi to, co zawsze robił.
Wznosi się znowu.
Więc tak... co do cholery się dzieje?
Bitcoin jest Bitcoinem. A światło na końcu tunelu zwykle pojawia się zaraz po tym, jak rynek przekonuje cię, że go nie ma.
