Jednym z nielicznych dni, do których chciałbym wrócić i zmienić swoją odpowiedź, był wieczór około 2010–2011, kiedy wciąż byłem w liceum.
Duży brat na mojej ulicy wtedy powiedział mi o czymś, co nazywa się #Bitcoin. Powiedział, że to były pieniądze w internecie i zapytał, czy chcę kupić trochę. Zaśmiałem się, bo brzmiało to absurdalnie w tamtym czasie. Całkowicie zależałem od moich rodziców na jedzenie, transport i opłaty za projekty szkolne, więc wydawanie pieniędzy na coś, czego nie mogłem zobaczyć ani dotknąć, nie miało dla mnie sensu. Wspomniał, że jeśli miałbym około ₦10,000, mojej waluty krajowej, mógłbym kupić dużo tego. Spojrzałem na niego, pokręciłem głową i odszedłem.
Zapomniałem o tej rozmowie.
Lata później, około 2016 roku, kiedy zacząłem uczyć się o kryptowalutach i zrozumiałem, czym naprawdę jest BTC, wspomnienie wróciło. Zobaczyłem, jak daleko poszła cena i wtedy zaczęły się żale.
Ale zamiast nauczyć się właściwej lekcji z tego żalu, zareagowałem emocjonalnie.
Powiedziałem sobie, że nigdy więcej nie przegapię.
Więc zacząłem skakać w każdy nowy token, o którym słyszałem. Jeśli był na czołowej liście, kupowałem go. Jeśli ludzie o tym rozmawiali w sieci, wchodziłem. Nie czytałem. Nie badałem. Nie rozumiałem, co kupuję. Próbowałem nadrobić Bitcoin, którego nie kupiłem lata temu.
W rzeczywistości, grałem.
Straciłem dużo pieniędzy w ten sposób. Pieniądze, które zajęły mi czas, aby je zaoszczędzić. Potem przeszedłem do memecoinów, myśląc, że szybkie wzrosty pomogą mi szybciej się odbić, ale najczęściej wchodziłem za późno lub trzymałem zbyt długo, a straty się ciągnęły.
To był moment, kiedy musiałem być szczery ze sobą.
Nie przegapiłem Bitcoina, ponieważ nie miałem ₦10,000 w 2011 roku. Przegapiłem $BTC, ponieważ nie rozumiałem, jak rozpoznać wartość, jak być cierpliwym i jak myśleć długoterminowo.
A lata później powtarzałem ten sam błąd w inny sposób, pozwalając żalowi popychać mnie do złych decyzji.
To uświadomienie zmieniło całkowicie moje podejście do kryptowalut.
Teraz, zanim cokolwiek kupię, zwalniam. Czytam o projekcie. Staram się zrozumieć, jaki problem rozwiązuje. Sprawdzam, kto za tym stoi. Studiuję tokenomikę. Zadaję sobie pytanie, czy to wciąż ma sens bez szumu. Jeśli nie mogę odpowiedzieć na te pytania, trzymam się z daleka.
Czasami wciąż myślę o tej rozmowie o ₦10,000, ale już nie pozwalam, aby kontrolowała moje inwestycje.
Ponieważ nauczyłem się, że brak jednej szansy to nie jest prawdziwy problem.
Prawdziwym problemem jest pozwolenie, aby żal związany z tą utraconą szansą kontrolował twoje przyszłe decyzje.
Dziś, z tysiącami projektów uruchamianych prawie codziennie i hałasem wszędzie, łatwo poczuć, że znów jesteś spóźniony. Ale teraz działam z cierpliwością, dyscypliną i starannością.
Prawdziwą lekcją z braku Bitcoinów nie były pieniądze, których nie zarobiłem, ale nauka, aby nie pozwalać żalowi kontrolować moich inwestycji.
A jeśli kiedykolwiek czułeś, że również coś przegapiłeś, pamiętaj, że zawsze będą nowe możliwości przed tobą. Najważniejsze jest nastawienie, które zabierasz ze sobą. Naucz się lekcji, bądź cierpliwy, prowadź badania i nie spiesz się z decyzjami z powodu strachu. Nie jesteś spóźniony, po prostu jesteś wcześniej na następnej szansie, tym razem z mądrością.
