Najpierw daję ci wniosek
Bitcoin nie jest alternatywą dla państwa/banku centralnego, ale ograniczeniem dla państwa lub banku centralnego.
Bitcoin jest w cyfrowym świecie „zegarem, który nie kłamie”.
Bitcoin sprawia, że prawo własności staje się „przenośne”: czasami pieniądz nie jest po to, by go pomnożyć, ale by móc go zabrać.
Bitcoin może stać się bardziej wiarygodnym „podstawowym zabezpieczeniem” w gospodarce opartej na krzemie.
Bitcoin jest zapasowym kanałem: na co dzień wydaje się zbędny, w krytycznym momencie ratuje życie — ale mamy nadzieję, że nigdy nie będziemy musieli go używać.
Myśleliśmy, że handlujemy monetą, a tak naprawdę jesteśmy świadkami tego, jak „publiczna zasada” jest zapisywana w świecie.
0) Powodem niedowartościowania Bitcoina nie jest to, że „będzie rósł”, ale to, „czym jest”.
Główny nurt dzieli BTC na dwie kategorie:
Aktywa spekulacyjne (aktywa ryzykowne, beta, napędzane płynnością)
Cyfrowe złoto (antyinflacyjne, przechowujące wartość)
Żadna z tych kategorii nie jest wystarczająco „fundamentalna”. Bardziej fundamentalne rozumienie jest takie, że BTC jest globalnie weryfikowalnym, niewymagającym zezwoleń i nieodwracalnym „publicznym systemem reguł”. Można go postrzegać jako opcjonalny standard rozliczeniowy i księgowy, oprócz krajów, banków i platform – podobnie jak „grawitacja w świecie fizycznym”, nie zapewnia on delikatnych usług, ale zapewnia weryfikowalne, sztywne ograniczenia i zasady, których nie można zmienić.
W tym świecie finansów, przepełnionym manipulacją, Bitcoin jest jedyną „twardą regułą”, jaką możemy znaleźć. Na marginesie, chciałbym skrytykować tych, którzy chcą „stać ramię w ramię z Wall Street” i „wejść do mainstreamu” w garniturze. Moim zdaniem Bitcoin nigdy nie polegał na zakładaniu garnituru i siedzeniu przy stole. Wydarzenia ostatnich dwóch lat, które zburzyły nasze rozumienie, pokazały nam, że tradycyjne finanse to nic więcej niż pięknie opakowane czarne pudełko, a to, co się w nim znajduje, nie jest niczym bardziej wyrafinowanym niż opublikowanie mema lub losowego tokena na blockchainie.
Odszedłem od tematu. Chciałem powiedzieć, że kiedy świat zacznie się trząść, ludzie na nowo zrozumieją, że najrzadszym zasobem nie jest nigdy zysk, ale pewność.
Następnych pięć punktów dotyczy jego projekcji jako „systemu rządów publicznych” w różnych wymiarach.
1) Zewnętrzne, twarde zasady ograniczające władzę: Jeśli istnieje możliwość wyboru, władza musi nauczyć się powstrzymywać samą siebie.
Bitcoin nie zastępuje rządów/banków centralnych; jest raczej sposobem na zapewnienie społeczeństwu strategii wyjścia. W świecie walut daje zwykłym ludziom możliwość „odwrócenia sytuacji”.
Granice władzy i instytucji nie są wyznaczane przez moralność czy przekonania, lecz przez praktyczne pytanie: Czy masz wybór?
Gdy można wybrać tylko jeden produkt, sytuacja staje się coraz trudniejsza; dopiero gdy pojawi się konkurencja, a użytkownicy będą mogli w każdej chwili zagłosować nogami, zaczną poważnie traktować obsługę, zasady i doświadczenie.
To samo dotyczy systemów krajowych i monetarnych – z tą różnicą, że dotyczą one przepływu „kapitału i zaufania”.
Zatem „ograniczenia” BTC nie są niczym z bajki: nie mają na celu uniemożliwienia drukowania pieniędzy i natychmiastowego uczynienia świata sprawiedliwym. Ograniczają coś bardziej realnego:
Poczucie granic władzy: W systemach z opcją wyjścia władza będzie się zbliżać; w systemach bez opcji wyjścia władza będzie się rozszerzać.
Bitcoin nie wymaga, aby wszyscy z niego korzystali; dopóki wystarczająco dużo osób wie, że istnieje sposób na „ucieczkę”, struktura gry ulega zmianie:
Skuteczność kontroli kapitału: Istnienie transgranicznej mobilności aktywów zwiększa koszty kontroli.
Pułap podatku inflacyjnego: Dzięki kanałom umożliwiającym ucieczkę kapitału coraz trudniej jest po cichu drukować pieniądze lub osłabiać siłę nabywczą waluty.
Trwałość represji finansowych: Polityki wymuszające alokację/niższe stopy procentowe są trudniejsze do utrzymania w dłuższej perspektywie, co oznacza, że trudniej jest zmusić kogoś do zaakceptowania niskich stóp procentowych.
Kiedy zwykli ludzie po raz pierwszy dostają możliwość powiedzenia „nie”, władza i zasady muszą nauczyć się być bardziej cywilizowane.
2) Sekwencyjny rejestr oparty na globalnym konsensusie: zapewniający cyfrowemu światu tabelę, która nie kłamie.
Bitcoin nie jest „znacznikiem czasu” w powszechnym rozumieniu tego słowa; zapewnia ogólnosieciowy konsensus co do kolejności zdarzeń i nieodwracalne potwierdzenie.
Jaki problem faktycznie rozwiązuje?
Istotą wielu sporów nie jest „prawda”, ale raczej: Kto pierwszy zgłosił? Kto pierwszy opublikował? Kto pierwszy był właścicielem? Kto pierwszy przeniósł?
Czy w tamtym czasie istniała jakaś konkretna obietnica/oświadczenie? Czy zostało ono później przepisane?
Tradycyjne metody opierają się na potwierdzeniu instytucjonalnym (sądy, kancelarie notarialne, rejestry platform, czasy serwerów), ale wszystkie one zależą od centralnego organu, na który można wywierać presję, który można złamać lub zmanipulować. BTC oferuje publiczny rejestr, w którego weryfikacji może uczestniczyć każdy. Nie musisz nawet ufać „rejestratorowi”, a jedynie „zasadom weryfikacji + kosztom ekonomicznym”.
Dlaczego jest niedoceniane?
Ludzie nie doceniają wartości „znaczników czasu”. Prawdziwą wartość ma to, że w miarę pogłębiania się cyfrowego świata i wzrostu potęgi sztucznej inteligencji, „weryfikowalna sekwencja i istnienie” staną się infrastrukturą.
Kiedy obraz, klip audio lub wideo można sfałszować jednym kliknięciem, to tak naprawdę kosztowna jest „możliwość późniejszego udowodnienia, że nie zostało to sfabrykowane”.
Jak to wygląda w rzeczywistości?
Intuicyjnie możesz zapytać: „Czy musimy zapisać cały kontrakt/artykuł w bloku Bitcoin?” — Nie.
Podejście to polega na tym, aby najpierw obliczyć „odcisk palca” (hash) z oryginalnej treści.
Jeśli treści jest dużo, stwórz drzewo Merkle'a na podstawie odcisków palców (co oznacza skompresowanie dużej ilości dowodów do certyfikatu głównego) i zapisz „korzeń” drzewa, czyli certyfikat główny, w BTC.
W przyszłości, o ile dostarczony zostanie oryginalny tekst i dowody, będzie można udowodnić, że istniał on przed pewnym momentem w czasie i nie został zmodyfikowany.
Z czasem przekształci się to w „usługi dowodowe/usługi notarialne/usługi audytorskie”, a ostatecznie ostatecznym punktem odniesienia stanie się BTC.
Kiedy rynek zacznie postrzegać BTC jako „najpotężniejszy rejestr publiczny świata”, a nie „spekulacyjną monetę”, popyt na niego nie będzie już wynikał wyłącznie z płynności makroekonomicznej, apetytu na ryzyko czy narracji inflacyjnych, ale z potrzeb infrastrukturalnych gospodarki cyfrowej (bardziej przypominającej „podstawowy składnik aktywów globalnej sieci rozliczeniowej”). Popyt ten jest bardziej sztywny i mniej podatny na krótkoterminowe wahania.
Gdy w pewnym cyklu narracja ta zyska na znaczeniu, BTC będzie bardziej przypominał „aktywa na poziomie platformy” niż aktywo obarczone czystym ryzykiem, a struktura wypłat i źródła zmienności mogą ulec zmianie.
BTC sprzedaje sekwencje i dowody, nie historie.
3) Podstawowe narzędzie społeczności migrujących i diaspory: przechowywanie praw własności w pamięci
Podczas migracji wrogiem bogactwa często nie jest wahanie, lecz zamrożenie, konfiskata, kontrola i unieważnienie tożsamości. Istotą BTC jest to, że prawa własności mogą być przenoszone przez pamięć (frazę kluczową/mnemotechniczną).
Zawsze skupiamy się na tym, „jak zarabiać pieniądze”, ale rzadko myślimy o tym, „jak je zatrzymać”. Czasami pieniądze nie polegają na pomnażaniu, ale na „możliwości zabrania ich ze sobą”. Drugą stroną wolności finansowej jest to, że „gdziekolwiek chcę pójść, moje pieniądze mogą pójść ze mną”.
Dlaczego jest niedoceniane?
Główny nurt dyskursu inwestycyjnego koncentruje się na zyskach, a nie na przenośności; mówi o rocznych zyskach, a nie o przetrwaniu. Jednak wraz z eskalacją ryzyka geopolitycznego, przenośność przekształca się z potrzeby peryferyjnej w podstawową.
Najbardziej przekonującym aspektem BTC nie jest wzrost ceny, ale jego „przenośne prawa własności”.
4) Warstwa zasobów maszyny/sztucznej inteligencji: Nie jest ona przeznaczona do użytku człowieka, lecz do działania systemu.
Sztuczna inteligencja z natury nie wymaga waluty; zamiast tego potrzebuje programowalnych uprawnień i wymiany zasobów, zautomatyzowanych umów/zabezpieczeń, rozliczeń między podmiotami oraz mikropłatności lub gwarancji, które nie opierają się na systemach tożsamości.
Kiedy sztuczna inteligencja działa jako agent (zakupując moc obliczeniową, kupując dane, wywołując interfejsy API, zlecając zadania i rozliczając wydajność), będzie napotykać na trudności w płatnościach transgranicznych, a częstotliwość, kwota i liczba zaangażowanych stron będą wyższe.
Czy uważasz, że sztuczna inteligencja użyłaby karty Visa, kupując moc obliczeniową lub dane? Czy czekałaby trzy dni na przelewy transgraniczne? Czy tolerowałaby zamrożenie konta z powodu „nietypowej aktywności”?
Dlaczego BTC ma szansę?
Nie chodzi o wysoki TPS (nie jest wysoki), ale o: globalnie weryfikowalną własność, neutralność (nieprzynależność do żadnego kraju/firmy) i programowalne interfejsy (wielokrotny podpis/blokada czasowa/warstwa 2/struktura zarządzana).
Świat maszyn wymaga zabezpieczeń/depozytów zabezpieczających/ostatecznych aktywów rozliczeniowych, a BTC jest w dużym stopniu podobny do „ponadnarodowego zabezpieczenia”.
Wyobraź sobie agenta AI kupującego moc obliczeniową na całym świecie: nie chce powierzyć swojego „życia” jednej platformie ani zostać wyłączonym z powodu środków kontroli ryzyka. Preferuje wymianę weryfikowalnego zabezpieczenia na usługi. Dla niego stabilne, weryfikowalne i nierozmywalne zabezpieczenie jest ważniejsze niż „niższe opłaty transakcyjne”.
W miarę jak „gospodarka oparta na krzemie” (zautomatyzowana sieć handlu, rozliczeń i zabezpieczeń między agentami AI/oprogramowania) przechodzi od koncepcji do realnego popytu, BTC może spotkać się ze sztywniejszymi „zasobami zorientowanymi na działanie systemu” (jak serwery wymagające energii elektrycznej i giełdy wymagające depozytu zabezpieczającego), zamiast detalicznego popytu spekulacyjnego.
Gdy tylko gospodarka oparta na krzemie nabierze kształtów, BTC może przekształcić się z „emocjonalnego aktywa” w „systemowy zapas”.
5) Najniższa warstwa likwidacji trustu: zazwyczaj działa jak plan awaryjny, w kryzysie jak wyjście ewakuacyjne.
Kluczem nie jest częstotliwość płatności, ale niezawodność rozliczeń. Wartość BTC tkwi w tym, że posiadanie klucza prywatnego oznacza, że jesteś właścicielem aktywów w „sensie rozliczeniowym”; nie chodzi o to, „kto ci jest winien”, ale o to, „co kontrolujesz”. W normalnych czasach może się to wydawać bezsensowne, ale w kryzysie to kwestia życia i śmierci.
Jeśli znasz historię, wiesz, że taka sytuacja nie jest niczym niezwykłym: banki zamykają się, kanały dystrybucji są bardziej ograniczone, a systemy zaczynają „wybierać odbiorców usług”. W takich momentach nagle uświadamiasz sobie, że to, czy możesz rozliczyć transakcję, jest ważniejsze niż to, ile zarabiasz.
W rzeczywistości tego rodzaju sytuacja ma obecnie miejsce w niektórych krajach/regionach.
Jaki problem rozwiązuje Bitcoin?
Niewywiązanie się kontrahenta (banki, firmy papierów wartościowych, depozytariusze, izby rozliczeniowe, giełdy)
Kontrola kapitału/zamrożenie wypłat
Ryzyko polityczne systemu walut fiducjarnych (sankcje, zamrożenie aktywów, wojna finansowa)
Dlaczego jest niedoceniane?
Ponieważ większość ludzi żyje w fazie, w której system funkcjonuje normalnie: ryzyko likwidacji jest katastrofą o niskiej częstotliwości, ale determinuje długoterminowy podział bogactwa. BTC jest raczej ubezpieczeniem dla systemu finansowego – zazwyczaj uważasz, że jest za drogi, ale zdajesz sobie sprawę, że nie kupiłeś wystarczająco dużo, dopiero gdy coś pójdzie nie tak.
Dlatego też „wyniki kryzysowe” BTC nie są pojedynczym wzorcem, co jest często pomijane:
Kryzys związany z brakiem płynności dolara: na wczesnym etapie może dojść do sprzedaży BTC (za gotówkę) wraz ze wszystkimi innymi aktywami.
Oczekiwany kryzys zamrożenia/regulacji: BTC może wykazać niezależną siłę (wzrost premii za wiarygodność rozliczeniową).
Bitcoin jest jak wyjście ewakuacyjne w budynku. Kiedy panuje spokój, można pomyśleć, że zajmuje miejsce, szpeci, a nawet wydaje się zbędny.
Gdy rozlegnie się alarm przeciwpożarowy, winda przestanie działać, a drzwi zostaną zamknięte, to przejście będzie jedyną drogą do przeżycia.
Patrząc z tej perspektywy, mam nadzieję, że nigdy nie będziemy musieli z tego skorzystać i życzę światu pokoju.
Koniec
Bitcoin nie jest aktywem, lecz zbiorem publicznych zasad, które umożliwiają ustanawianie „praw własności, rozliczeń, porządku i wyjścia” na całym świecie bez konieczności zatwierdzenia przez instytucje.
Cyfrowe złoto to zaledwie cień dawnego żargonu finansowego. Co ważniejsze, chodzi o to, do czego będzie wykorzystywane w nowym świecie.
Możesz nie wierzyć w Bitcoina, a nawet go nienawidzić. Ale w tym świecie pełnym czarnych łabędzi, musisz mieć dla siebie „atrapa”. Ponieważ Bitcoin może być ostatnią linią obrony, której nie da się odebrać zwykłym ludziom.
Nie musisz w to wierzyć, ale lepiej, żebyś to zrozumiał: ponieważ może to być jedna z podstawowych opcji na przyszłość świata.
