Walrus to po prostu "kolejny token przechowujący," co czyni go mało interesującym. Interesujące jest to, że koncentruje się na obszarze kryptowalut, w którym znajdują się dane, co decyduje o tym, czy aplikacje mogą rzeczywiście skalować. Większość produktów onchain łamie się w momencie, gdy potrzebują prawdziwych plików, zdjęć, zasobów gier, zbiorów danych AI, dokumentów, więc dyskretnie wracają do zcentralizowanych serwerów. To jest problem z zatrzymywaniem. Użytkownicy nie odchodzą, ponieważ technologia jest „zbyt zaawansowana.” Doświadczenie wydaje się chwiejne i niestabilne, więc odchodzą.
Ponieważ Walrus na Sui jest zaprojektowany do przechowywania blobów, może przechowywać dużo danych po niskim koszcie, nie umieszczając wszystkiego na łańcuchu. Podstawową ideą jest kodowanie erasure: dane są dzielone na fragmenty, dystrybuowane na wielu węzłach, i mogą być nadal odzyskiwane, nawet jeśli niektóre węzły przejdą offline. Dla aplikacji, które muszą przechowywać duże ilości treści, nie polegając na pojedynczym dostawcy, oporność na cenzurę i niezawodność naprawdę tak wyglądają.
Tylko gdy konsumpcja jest autentyczna i spójna, WAL może zyskać na wartości. Obserwuję wzrost płatnego przechowywania, aktywne aplikacje, które obejmują Walrus, niezawodność odzyskiwania oraz to, czy popyt utrzymuje się, aż cykl hype'u minie. Jeśli te liczby wzrosną, WAL przestaje być „tylko tokenem” i zaczyna wyglądać jak warstwa motywacyjna napędzająca prawdziwy zdecentralizowany rynek danych. @Walrus 🦭/acc $WAL
