Cathie Wood Membunyikan Alarm untuk Złoto Saat Rynek Global Alami Ayunan Lintas Aset Paling Ekstrim w Ciągu Ostatnich Kilku Lat

Saat rynek akcji, metali szlachetnych, i rynek Futures zmieniają się drastycznie tylko w ciągu kilku godzin, założyciel ARK Invest ocenia, że ostatni wzrost cen złota pokazuje cechy końca cyklu bańki—która teraz zderza się z dźwignią, zbyt dużymi pozycjami, a także strukturą rynku, która jest wrażliwa.

Cathie Wood Peringatkan Gelembung Złota saat Reli Bersih US$9 Triliun Mengguncang Pasar

Według Cathie Wood, prawdopodobieństwo spadku ceny złota jest dość wysokie, a ta dyrektor Ark Invest podkreśla sygnały ekstremalnej wyceny, które są bardzo rzadko widoczne w historii nowoczesnych finansów.

Zgodnie z analizą, kapitalizacja rynku złota jako część podaży pieniądza w USA (M2) osiągnęła najwyższy poziom intraday, przekraczając nawet szczyt inflacji z 1980 roku oraz poziom, który ostatnio wystąpił podczas Wielkiego Kryzysu w 1934 roku.

„Naszym zdaniem, dzisiejsza bańka nie dotyczy AI, ale złota,” powiedziała Wood, która oceniła, że obecna cena odzwierciedla kryzys makroekonomiczny, który nie przypomina ani ery inflacji lat 70., ani depresji lat 30.

Mówi również, że chociaż zagraniczne banki centralne zdywersyfikowały się od US$, rynek obligacji USA pokazuje coś innego, gdzie rentowność dziesięcioletnich obligacji skarbowych spadła z szczytu w 2023 roku około 5% do około 4,2%.

Ostrzega również, że przyszły wzrost US$ może zatrzymać rajd złota, jak to miało miejsce w latach 1980-2000, gdy cena złota spadła o ponad 60%.

Mimo to, nie wszyscy zgadzają się z myśleniem Wood. Niektórzy traderzy makroekonomiczni podważają to, twierdząc, że wskaźnik złota do M2 już nie jest wiarygodnym sygnałem w cyfrowym systemie finansowym i po QE jak obecnie.

Na podstawie tego spojrzenia, wykres może bardziej sugerować, że tradycyjna agregacja monetarna straciła swoją wartość informacyjną, a nie wskazywać, że złoto jest w bańce.

Wstrząs zmienności US$9 Triliun pokazuje, jak dźwignia i chaotyczny handel napędzają zrzut rynku.

To zjawisko miało miejsce w obliczu dramatycznego testu stresu na rynku. W jednej sesji handlowej złoto spadło o około 8%, zacierając prawie US$3 biliony kapitalizacji rynkowej. Srebro z kolei spadło o ponad 12%, zmniejszając wartość o około US$750 miliardów.

W międzyczasie, akcje USA również zostały dotknięte, a S&P 500 i Nasdaq straciły ponad US$1 bilion intraday, zanim ostatecznie odbiły się gwałtownie przed zamknięciem sesji.

Na koniec sesji, większość tych strat została już odzyskana. Złoto odzyskało prawie US$2 biliony wartości rynkowej, srebro odbiło się o około US$500 miliardów, a akcje USA odzyskały ponad US$1 bilion.

Ogólnie rzecz biorąc, analitycy przewidują, że około US$9 bilionów kapitalizacji rynkowej wahało się między metalami szlachetnymi a akcjami w ciągu zaledwie sześciu i pół godziny, co stanowi ilustrację ekstremalnej zmienności, a nie trwałej utraty wartości.

Analitycy, tacy jak The Bull Theory, zgadzają się, że dźwignia, a nie fundamenty, są głównym czynnikiem. Traderzy kontraktów terminowych zakupują złoto i srebro z agresywną dźwignią, niektórzy nawet do 50x lub 100x. Działo się to po kilkuletnim rajdzie, który spowodował wzrost cen złota o około 160% i srebra prawie o 380%.

Gdy ceny zaczęły spadać, przymusowa likwidacja i wezwania do uzupełnienia depozytu przyspieszyły spadek cen. Po stronie srebra presja wzrosła po tym, jak CME podniosło margines kontraktów terminowych do 47%, zmuszając do dodatkowej sprzedaży w obliczu kurczącej się płynności.

Akcje były początkowym czynnikiem. Microsoft, jako główny składnik indeksu i model ryzyka systemowego, spadł o 11–12% po słabszych prognozach dotyczących chmury, wzroście wydatków na AI oraz usunięciu Microsoftu z listy najlepszych wyborów Morgan Stanley.

Sytuacja ta doprowadziła do mechanicznego nacisku na Nasdaq i S&P 500, wywołując sprzedaż opartą na indeksach, redukcję ukierunkowaną na zmienność oraz de-risking w różnych aktywach. W miarę jak korelacje rosły, metale szlachetne, które już były w wrażliwej i obciążonej pozycji, spadły wraz z akcjami.

Analitycy makroekonomiczni podkreślają, że to zdarzenie nie było spowodowane zaskoczeniem ze strony Fed, eskalacją geopolityczną ani nagłą zmianą polityki gospodarczej.

Z drugiej strony, odzwierciedla to ponowne zrównoważenie bilansu. Gdy wzrost zaczyna się spowalniać, wydatki na kapitał wzrastają, a dźwignia gromadzi się na już obciążonych pozycjach, proces odkrywania cen nie przebiega gładko. Ceny mogą gwałtownie skakać.

Patrząc na wszystkie te czynniki, wydarzenie to podkreśla, jak szybko dźwignia może przekształcić popularne pozycje w bardzo ostry ruch wyprzedażowy.