Przeszedłem przez dokumentację Walrus i tak… to nie jest zwykły „hype na przechowywanie”.
Walrus został zbudowany z założeniem, że rzeczy będą psuły węzły, sieci będą opóźnione, a źli aktorzy będą próbowali oszukiwać system. Zamiast panikować, dane dosłownie samodzielnie się leczą, odbudowując tylko to, co jest brakujące, a nie cały plik. Super wydajne.
Najlepsza część? Wyzwania związane z przechowywaniem właściwie działają nawet w wolnych sieciach, więc węzły nie mogą udawać, że przechowują dane tylko po to, aby zdobywać nagrody.
To przypomina infrastrukturę stworzoną przez inżynierów, którzy wcześniej zostali oszukani i nauczyli się na tym.
