Patrzę na Walrusa jako na długoterminową infrastrukturę, a nie krótkoterminowy trend, ponieważ jest zaprojektowany wokół jednego wyraźnego pomysłu: duże dane powinny być weryfikowalne, trwałe i nie powinny być własnością jednego strażnika. Walrus oddziela przechowywanie od koordynacji, trzymając duże pliki poza łańcuchem w sieci węzłów przechowujących, podczas gdy blockchain rejestruje własność, czas przechowywania i dowody, że dane są naprawdę dostępne. Gdy ktoś przechowuje plik, najpierw płaci za czas przechowywania, następnie plik jest kodowany w celu usunięcia i dystrybuowany wśród operatorów, aby można go było zrekonstruować, nawet jeśli części sieci znikną. Gdy wystarczająca liczba węzłów potwierdzi przechowywanie, system rejestruje Dowód Dostępności, co jest punktem, w którym sieć staje się odpowiedzialna. Przyciąga mnie to, ponieważ zmienia sposób działania zaufania. Nie mówią „uwierzcie nam”, mówią „sprawdźcie dowód”. Walrus wykorzystuje również staking i nagrody, aby zachęcać operatorów do uczciwego czasu pracy, ponieważ przechowywanie to obietnica, która musi być wiarygodna w czasie. Długoterminowym celem jest stworzenie otwartej warstwy danych, w której media, zbiory danych, zasoby aplikacji i pliki AI mogą istnieć bez bycia uwięzionymi przez jedną platformę, co ułatwia budowanie z pewnością i mniejszym strachem.

@Walrus 🦭/acc $WAL #walrus #Walrus