Zamierzam opowiedzieć tę historię w bardzo ludzki sposób, ponieważ Walrus to nie tylko "kolejny projekt kryptograficzny". To odpowiedź na uczucie, które wielu z nas miało, nawet jeśli go nie nazwaliśmy. Otwierasz coś, co miało być zdecentralizowane, a część tego jest brakująca. Token nadal istnieje. Transakcja nadal istnieje. Łańcuch nadal istnieje. Ale obraz zniknął, wideo zniknęło, strona internetowa zniknęła lub interfejs aplikacji nagle wskazuje gdzie indziej. To jak posiadanie domu, w którym drzwi mogą zniknąć z dnia na dzień. Ten cichy ból serca to to, co Walrus stara się zakończyć, ponieważ Web3 nie może stać się prawdziwym domem dla świata, jeśli jego dane wciąż będą się wymykać przez szczeliny.
Walrus jest zbudowany dla dużych danych, rodzaju danych, które blockchainy nigdy nie miały zamiaru nosić bezpośrednio. Kiedy ludzie mówią "przechowywanie blobów", mają na myśli ciężkie kawałki internetu: obrazy, filmy, zasoby gier, archiwa, zestawy danych AI i wszystkie treści, które sprawiają, że aplikacje wydają się żywe. Większość blockchainów może przechowywać małe kawałki danych, ale przechowywanie dużych plików na łańcuchu jest kosztowne i nie skalowalne. Walrus traktuje tę rzeczywistość poważnie. Nie udaje, że łańcuch powinien trzymać wszystko. Zamiast tego buduje osobną zdecentralizowaną sieć przechowywania, która utrzymuje duże pliki w dostępności, używając blockchaina Sui jako warstwy koordynacyjnej, gdzie mogą następować własność, płatności i weryfikacja w czysty, egzekwowalny sposób.
Jeśli stanie się szeroko przyjęty, możesz myśleć o Walrusie jako o czymś, co pozwala produktom Web3 przestać wydawać się delikatnymi. Ponieważ "zdecentralizowane" nie powinno oznaczać "tymczasowe". Powinno oznaczać "wciąż tutaj jutro". Mysten Labs publicznie przedstawiło Walrus jako zdecentralizowany protokół przechowywania i dostępności danych, skierowany do aplikacji blockchain i autonomicznych agentów, najpierw jako przegląd dla deweloperów, a następnie z jaśniejszą ścieżką do stania się niezależną siecią z własnym tokenem i fundacją. Ten postęp ma znaczenie, ponieważ pokazuje, że to nie jest narracja na jeden tydzień. To powolne budowanie infrastruktury.
A oto część, która sprawia, że Walrus wydaje się inny na poziomie technicznym, bez przytłaczania cię matematyką. Wiele systemów przechowywania stara się pozostać bezpiecznych, tworząc wiele pełnych kopii pliku na wielu węzłach. To działa, ale jest kosztowne, a staje się marnotrawne w miarę wzrostu użycia. Walrus używa kodowania przekreślenia. To oznacza, że plik jest przekształcany w wiele zakodowanych części i rozprzestrzeniany w węzłach przechowywania, a nie potrzebujesz każdej części, aby odzyskać oryginał. Potrzebujesz tylko wystarczającej ich liczby. To jak łamanie mapy skarbu na wiele fragmentów, gdzie każdy wystarczająco duży zestaw fragmentów pozwala ci odtworzyć pełną mapę. To podejście ma na celu utrzymanie danych w stanie odzyskiwalnym, nawet jeśli niektóre węzły przejdą w tryb offline lub niektóre części znikną, unikając kosztów pełnej duplikacji wszędzie.
Walrus opisuje podstawowe podejście do kodowania zwane Czerwonym Dobrze, zbudowane wokół dwuwymiarowego kodowania przekreślenia, z celem utrzymania niskiego narzutu przy jednoczesnym wspieraniu silnych właściwości odzyskiwania. A praca badawcza związana z Walrus stawia odważne twierdzenie: wysoka bezpieczeństwo przy współczynniku replikacji wynoszącym około 4,5x, plus styl samonaprawy, gdzie potrzebna przepustowość jest bliższa ilości utraconych danych, a nie ponownemu przesuwaniu całego pliku. To ważne, ponieważ ukryty koszt zdecentralizowanego przechowywania to nie tylko przestrzeń dyskowa, ale także koszt sieci naprawy i odzyskiwania, gdy węzły zmieniają się. System może wydawać się tani, dopóki po raz pierwszy nie musi się samonaprawić na dużą skalę. Walrus jest zaprojektowany z tą rzeczywistością w myśl.
Integracja z Sui to również nie jest poboczna przygoda marketingowa. Sui to mózg koordynacyjny, który pomaga Walrusowi stać się programowalnym. Dokumentacja Walrus opisuje przestrzeń przechowywania jako zasób na Sui, który można posiadać i zarządzać, a przechowywane bloby jako obiekty, o których kontrakty mogą myśleć. W prostych słowach, oznacza to, że inteligentny kontrakt może sprawdzić, czy blob jest dostępny, jak długo pozostanie dostępny, a także może podjąć działania, takie jak przedłużenie tego czasu. Gdy przechowywanie staje się programowalne w ten sposób, przestaje być pasywnym "wiadrem plików" i zaczyna być prawdziwym elementem budulcowym. Jeśli stanie się mainstreamowe, to może odblokować zdecentralizowane strony internetowe, które nie zależą od pojedynczego hosta, NFT, które utrzymują swoje media przy życiu, rollupy, które potrzebują niezawodnej dostępności danych, oraz systemy agentów, które potrzebują niezawodnych danych wejściowych.
Następnie przechodzimy do tokena, WAL, i zamierzam o nim mówić jak dorosły, a nie jak wątek entuzjastyczny. Sieć przechowywania potrzebuje zachęt. To nie jest opcjonalne. Sprzęt kosztuje pieniądze. Uptime wymaga wysiłku. Serwowanie odczytów zużywa przepustowość. Naprawy to prawdziwa praca. Jeśli chcesz, aby sieć przetrwała, potrzebujesz sposobu na opłacenie dostawców i ukaranie złego zachowania. Ogłoszenie białej księgi Mystena opisuje Walrus jako zmierzający w kierunku niezależnej, zdecentralizowanej sieci obsługiwanej przez węzły przechowywania poprzez delegowany dowód stawki, przy czym WAL odgrywa kluczową rolę w operacjach i zarządzaniu. Dokumentacja ekosystemu Walrus opisuje również system oparty na epokach, w którym komitety węzłów przechowywania ewoluują między epokami, a nagrody płyną do operatorów węzłów i delegatów w oparciu o uczestnictwo i wydajność. Budowniczowie widzą również praktyczną część tego w dokumentach: WAL jest używany do płacenia za przechowywanie, podczas gdy SUI jest używane do opłat transakcyjnych na Sui. Token to nie tylko ozdoba. To sposób, w jaki system stara się utrzymać dane przy życiu, gdy uwaga przenosi się gdzie indziej.
Adopcja to miejsce, w którym projekt przechowywania staje się rzeczywisty lub znika w "interesującej technologii". Walrus jest zbudowany dla rzeczy, które Web3 ma trudności z utrzymaniem w całości. Cyfrowe aktywa, które potrzebują, aby ich treść pozostała dostępna. Integralność oprogramowania, gdzie audytorzy chcą zweryfikować, co zostało dostarczone, jest tym, co zamierzano. Rollupy, które potrzebują dostępności danych. Aplikacje, które potrzebują dużych plików i nie chcą ufać pojedynczemu zcentralizowanemu dostawcy. Biała księga Walrus ramuje zdecentralizowane przechowywanie jako krytyczne dla rollupów i przypadków użycia opartych na integralności, a oficjalne pozycjonowanie mówi o wspieraniu rynków danych w erze AI, gdzie agenci i aplikacje muszą przechowywać i odzyskiwać znaczące dane w czasie. Widzimy, że to głód rośnie, ponieważ nowoczesne produkty są z natury głodne danych. Nie możesz zbudować następnej ery aplikacji tylko na małym stanie on-chain.
Ale prawdziwa adopcja mierzona jest rzeczywistymi sygnałami, a nie tylko wibracjami. Wzrost przechowywanych danych ma znaczenie, ponieważ pokazuje, że ludzie ufają sieci z danymi, które są istotne. Sukces odzyskiwania i dostępność mają znaczenie, ponieważ cała obietnica polega na tym, że możesz odzyskać swój plik, gdy go potrzebujesz. Koszt za gigabajt i stabilność kosztów mają znaczenie, ponieważ budowniczowie wybierają infrastrukturę, która ich nie zaskakuje sześć miesięcy później. Decentralizacja węzłów ma znaczenie, ponieważ delegowany dowód stawki może dryfować w kierunku koncentracji władzy, jeśli delegowanie stanie się leniwe lub zdominowane przez kilku dużych operatorów, a centralizacja przechowywania podważa sens odporności na cenzurę. Adopcja przez deweloperów jest również jednym z najsilniejszych sygnałów, ponieważ gdy ludzie budują narzędzia i integrują warstwę przechowywania w swoim codziennym przepływie pracy, staje się to trudne do zastąpienia.
Zarówno prędkość tokena, jak i TVL można również śledzić, ale mogą wprowadzać w błąd. Sieć przechowywania to nie meme. To obietnica, która musi wytrzymać pod presją. Jeśli gwarancja dostępności nie działa, żadna ilość płynności nie sprawia, że użytkownicy są całkowicie zadowoleni. Jeśli gwarancja dostępności działa, wartość ma tendencję do wzrostu w wolniejszy, bardziej uczciwy sposób.
I tak, rzeczy mogą pójść źle, nawet przy silnym projekcie. Ekonomia może wypaść z równowagi. Jeśli nagrody nie pokrywają rzeczywistych kosztów operacyjnych, dobrzy operatorzy odchodzą, a niezawodność cierpi. Jeśli zachęty są zbyt hojne, sieć może być wykorzystywana i oszukiwana, a zrównoważony rozwój staje się wątpliwy. Bezpieczeństwo to ruchomy cel. Badania Walrus podkreślają, dlaczego asynchroniczne sieci są trudne i dlaczego wyzwania w przechowywaniu mają znaczenie, ponieważ napastnicy mogą wykorzystywać opóźnienia, udawać, że przechowują dane lub selektywnie serwować. Fakt, że Walrus jest zaprojektowany z myślą o silnych właściwościach wyzwań i odzyskiwania, jest dobrym znakiem, ale prawdziwy test zawsze odbywa się w warunkach rzeczywistych z rzeczywistymi zachętami. Narzędzia i dokumentacja mają również większe znaczenie, niż większość ludzi przyznaje. Budowniczowie przyjmują to, co wydaje się płynne. Jeśli integracja jest bolesna, wracają do zdecentralizowanego przechowywania, nawet jeśli tego nienawidzą, ponieważ priorytetem jest dostarczanie produktów.
Jednak przyszłość, do której dąży Walrus, jest potężna. To świat, w którym Web3 przestaje być w połowie zbudowany. Gdzie tokeny i inteligentne kontrakty nie unoszą się nad delikatną warstwą danych. Gdzie rzeczy, których ludzie faktycznie dotykają, obrazy, pliki, strony internetowe, treści aplikacji, mogą być przechowywane i odzyskiwane z silnymi gwarancjami dostępności i weryfikowalnymi odniesieniami. Walrus dąży do tego, aby przechowywanie wydawało się jak infrastruktura, a nie jak los, z kodowaniem przekreślenia dla efektywności, Sui dla programowalności oraz delegowanym dowodem stawki dla zrównoważonego rozwoju.
Kończę to uczuciem, które Walrus stara się chronić. Web3 powinno być o trwałości, a nie tylko zyskach. Powinno dawać ludziom własność, która nie znika, gdy serwer się wyłącza lub gdy link się łamie. Jeśli stanie się tym, czym ma się stać, Walrus nie tylko przechowa pliki. Przechowa zaufanie. A gdy zaufanie stanie się normą, budowniczowie przestaną budować z lękiem, użytkownicy przestaną oczekiwać strat, a silniejszy internet cicho zacznie się rozwijać.
