Kiedy myślę o dezentralizowanym przechowywaniu danych, nie widzę już tego jako jednego problemu. Różne systemy rozwiązują bardzo różne potrzeby. $FIL Filecoin świetnie nadaje się do rynków długoterminowego przechowywania, $AR Arweave skupia się na danych trwających wiecznie, a Walrus wydaje się rozwiązywać problem bardziej na poziomie aplikacji.
To, co sprawia, że Walrus jest interesujący, to jego bliska integracja z wykonaniem. Budowany na Sui, Walrus został zaprojektowany tak, by działać razem z aplikacjami, które faktycznie działają i ewoluują, a nie tylko przechowywać statyczne pliki przez całe życie. To całkowicie zmienia wymagania dotyczące przechowywania.
Aplikacje nie potrzebują tylko zapamiętania danych. Potrzebują danych, które można aktualizować, odwoływać się do nich i pobierać efektywnie w miarę zmian stanu aplikacji. To właśnie sprawia, że Walrus odbiega od sieci przechowywania skupiających się głównie na archiwizacji lub trwałym przechowywaniu. Mniej chodzi o „przechowaj raz i zapomnij”, a bardziej o „przechowuj jako część aktywnego systemu”.
Model oparty na obiektach w Sui odgrywa tu dużą rolę. Odwołania do przechowywania mogą się przemieszczać i aktualizować bez konieczności przepuszczania wszystkiego przez ciężki konsensus globalny. Walrus korzysta z tego rozwiązania zamiast z nim walczyć, co sprawia, że dezentralizowane przechowywanie wydaje się bardziej jak infrastruktura, a nie jak zewnętrzna usługa.
Nie widzę Walrusu jako bezpośredniego konkurenta Filecoin lub Arweave. Rozwiązują one różne problemy. Walrus wydaje się być odpowiedni na moment, gdy aplikacje Web3 wyjdą poza eksperymenty i będą potrzebowały przechowywania skalującego się z wykonaniem, a nie osobno od niego.
@Walrus 🦭/acc $WAL #walrus #Sui
