Zawsze zakładałem, że „zarabianie” na łańcuchu musi być głośne. Nowe skarbce co tydzień, nowe zachęty, nowe rotacje, nowe pulpity, nowe powody, aby dotknąć mojego portfela. A prawda jest taka... że ten styl DeFi uczy cię mylić ruch z postępem. Jesteś aktywny, tak. Ale jesteś też zmęczony, reaktywny i tylko jeden zły tydzień dzieli cię od podjęcia decyzji, której będziesz żałować.
@Lorenzo Protocol jest jednym z pierwszych projektów, które sprawiły, że zatrzymałem się i pomyślałem: co jeśli następna wersja DeFi nie polega na dawaniu mi większej liczby działań... ale na dawaniu mi mniejszej liczby, lepszych wyborów?
Prawdziwy problem, który Lorenzo rozwiązuje, nie dotyczy zysku — chodzi o obciążenie psychiczne.
Większość ludzi nie rezygnuje z DeFi, ponieważ nienawidzą zwrotów. Rezygnują, ponieważ to przypomina drugą pracę. Nieustannie monitorujesz ryzyko, sprawdzasz stawki, obserwujesz rynki i próbujesz zrozumieć, czy strategia nadal ma sens.
„Wibracja” Lorenzo jest inna. Zbudowana wokół spokojniejszego założenia: użytkownicy chcą wyników, które przetrwają czas, a nie wyników, które wymagają ciągłej uwagi. Zamiast więc popychać Cię do niekończącej się zmiany produktów, stara się zapakować strategię w sposób, który bardziej przypomina posiadanie, a mniej szlifowanie.
To może brzmieć jak mała różnica, ale emocjonalnie jest ogromna.
Fundusze handlowane na blockchainie: Kiedy strategia staje się produktem.
Najciekawszą częścią Lorenzo (dla mnie) jest to, jak traktuje strategię jak coś, co możesz trzymać, a nie coś, co musisz zarządzać codziennie.
Zamiast „tu wpłać, tam uprawiaj, odbierz nagrody, zainwestuj ponownie”, model skłania się ku:
wybierz strategię, w którą naprawdę wierzysz → zdobądź tokenizowaną pozycję, która ją reprezentuje → pozwól systemowi prowadzić książkę strategii.
Lubię to, ponieważ zmusza do zdrowszego myślenia. Przestajesz pytać: „Co dziś rośnie?” i zaczynasz pytać: „Co ta strategia ma na celu… i czy pasuje do tego, jak chcę alokować kapitał?”.
To bliżej tego, jak działa dorosłe inwestowanie.
Projektowanie skarbców, które przypominają portfele, a nie mini-gry.
Innym powodem, dla którego Lorenzo wydaje się bardziej dojrzałe niż typowe DeFi, jest to, jak myśli o strukturze.
Niektóre systemy dają Ci jedno pole: „wpłać i módl się”. Podejście Lorenzo (jako koncepcja) opiera się na warstwach:
Skoncentrowane skarbce, które jednoznacznie wykonują swoje zadanie.
Składane struktury, które łączą wiele pomysłów, aby pojedyncza pozycja nie była uzależniona od jednego kruchym źródle dochodu.
Nawet jeśli nie jesteś technicznym użytkownikiem, korzyść jest prosta: dywersyfikacja staje się natywna. Nie "dywersyfikacja" jako modne słowo, ale dywersyfikacja jako rzeczywisty cel projektowy — aby produkt mógł dalej zachowywać się jak produkt, nawet gdy nastrój rynku się zmienia.
I szczerze mówiąc, to jest to, w czym większość produktów DeFi zawodzi. Działają w idealnych warunkach, a potem rozpadają się, gdy warunki stają się realne.
BANK i zarządzanie, które nagradza cierpliwość, a nie hałas.
Zwracam również uwagę na psychologię, jaką protokół tworzy wokół swojego tokena, ponieważ projektowanie tokenów mówi, jaką społeczność chce.
Zainteresowanie Lorenzo $BANK nie wynika tylko z tego, że „zarządzanie istnieje”. Wiele protokołów tak mówi. Ważne jest, czy zarządzanie jest zbudowane, aby nagradzać krótkoterminowy wolumen czy długoterminową odpowiedzialność.
Myślenie w stylu głosowania z zablokowaniem (aby uzyskać silniejszy wpływ) tworzy inną kulturę. W zasadzie mówi: jeśli chcesz głośniejszego głosu, nie uzyskujesz go przez mocniejsze tweety — uzyskujesz go przez dłuższe zobowiązanie.
To nie jest przyjazne dla hype'u, ale jest przyjazne dla zrównoważonego rozwoju. A dla wszystkiego, co chce stać się rzeczywistym zarządzaniem aktywami w blockchainie, ta wymiana ma znaczenie.
Dlaczego uważam, że ten kierunek wygrywa w następnej fazie DeFi.
Jeśli DeFi chce się rozwijać poza „tylko kryptonatywnych”, nie może polegać na ciągłej złożoności. Rzeczywiści użytkownicy chcą produktów, które mogą zrozumieć, trzymać i wyjaśnić sobie bez czucia się głupio.
Większa obietnica Lorenzo (tak jak to widzę) polega na tym, że buduje ramy, w którym:
strategię można ustrukturyzować i powtarzać.
użytkownicy mogą uczestniczyć bez przebywania w pulpitach.
ryzyko jest uznawane, a nie ignorowane.
długoterminowa alokacja staje się znowu normalna.
To taki rodzaj infrastruktury, która nie eksploduje z dnia na dzień, ale cicho się kumuluje — ponieważ gdy ludzie czują spokój korzystając z czegoś, faktycznie się przy tym zatrzymują.
Zamykające myśli: Najbardziej optymistyczną rzeczą w Lorenzo jest to, jak mało ekscytujące się wydaje.
Wiem, że to brzmi dziwnie, ale mam na myśli to w najlepszy sposób.
Projekty, które trwają, zazwyczaj przestają próbować Cię zabawiać. Przestają błagać o uwagę. Zaczynają działać jak systemy, na których ludzie mogą polegać. Lorenzo, w najlepszym wydaniu, czuje się jakby próbował budować zachowania finansowe, a nie tylko cechy finansowe.
A jeśli zarządzanie aktywami w blockchainie ma stać się prawdziwą kategorią — czymś większym niż sezony upraw — to protokoły, które priorytetowo traktują strukturę, jasność i strategię jako produkt, są tymi, które chciałbym trzymać na swoim radarze.
