Pamiętam, jak oglądałem niektóre sieci pokazujące stałą aktywność transakcyjną, ale nic naprawdę nie zapadło mi w pamięć poza chwilą, w której to się wydarzyło. Skłoniło mnie to do przemyślenia, co tak naprawdę ma wartość. W przypadku czegoś takiego jak $SIGN, wydaje się, że chodzi mniej o transakcję, a bardziej o to, co pozostaje po niej.
Na początku założyłem, że użycie oznacza transakcje. Opłaty, wolumen, to wszystko. Ale tutaj sam ślad audytu zaczyna mieć większe znaczenie. Poświadczenie to w zasadzie strukturalny dowód, że coś się wydarzyło i może być sprawdzane później bez powtarzania procesu. Jeśli ten dowód jest ponownie używany, oszczędza czas, redukuje tarcia zaufania i cicho staje się prawdziwym produktem.
Ale wciąż wracam do jednego problemu. Czy ludzie faktycznie ponownie wykorzystują te dowody, czy tylko tworzą je raz i przechodzą dalej? Jeśli to drugie, to popyt pozostaje płytki. Masz aktywność, ale nie retencję. A bez powtarzającej się weryfikacji, popyt na tokeny wydaje się pośredni, szczególnie jeśli podaż nadal się rozszerza.
Istnieje również ryzyko, że niskiej jakości poświadczenia zalewają system, lub weryfikacja staje się zbyt kosztowna, aby ją utrzymać.
Zatem z punktu widzenia handlu, obserwuję zachowanie. Czy te ślady audytu są przywoływane raz po raz, czy po prostu przechowywane i zapomniane? Ta różnica prawdopodobnie decyduje o wszystkim.