Jeszcze całkiem niedawno wynajem w Kijowie dotyczył komfortu. Ktoś targował się o widok z okna, ktoś - o nową kuchnię, ktoś z zasady chciał „pięć minut do metra”. Teraz to brzmi prawie jak rozmowa z innej epoki.
Bo rynek nagle dojrzał. I jest bardzo surowy.
Dziś ludzie nie płacą za metry kwadratowe. Nie za designerski remont. I nawet nie za lokalizację. Płacą za podstawowe uczucie, że jutro można się obudzić, naładować telefon i normalnie przeżyć dzień. Światło, ciepło, woda, stabilny internet, czasami - generator na podwórku. Oto nowy „euroremont”.
Mieszkanie nagle przestało być miejscem do życia. Stało się aktywem infrastrukturalnym.
Autonomia - cena rośnie szybciej, niż właściciele są w stanie aktualizować ogłoszenia. Nie ma - nawet znaczący spadek wartości nie ratuje. Ludzie po prostu nie są gotowi płacić za ciągły stres. Rynek bezwzględnie filtruje oferty: albo dajesz przewidywalność, albo wypadasz z gry.
I tutaj widać to, o czym oficjalnie mówi się bardzo ostrożnie. Kijów już nie dzieli się na lewy i prawy brzeg. Dzieli się na budynki, w których można żyć, i budynki, w których trzeba przetrwać.
To już nie tylko nieruchomość. To przewartościowanie samego pojęcia życia miejskiego. Bo kiedy komfort znika, ludzie zaczynają kupować bezpieczeństwo. A kiedy bezpieczeństwo staje się towarem - miasto zmienia się szybciej, niż jakiekolwiek ceny w ogłoszeniach.
👉 Jeśli bliski ci taki szczery opis rzeczywistości bez upiększeń - subskrybuj na @MoonMan567 .
Tutaj nazywam rzeczy po imieniu i mówię o zmianach, które już zachodzą wokół nas, nawet jeśli nie wszyscy chcą je zauważyć.