BlockBeats informuje, że 8 lutego CoinShares opublikował, że możliwość powstania praktycznych komputerów kwantowych w przyszłości nie jest zerowa, co wywołało intensywną debatę na temat potencjalnego wpływu na bezpieczeństwo Bitcoina. Luka kwantowa Bitcoina nie jest bezpośrednim kryzysem, ale przewidywalnym problemem inżynieryjnym, a także jest wystarczająco dużo czasu na dostosowanie.
Z technicznego punktu widzenia tzw. ryzyko kwantowe pochodzi głównie z algorytmu Shora, który może złamać ECDSA lub podpisy Schnorra, co ujawnia klucz prywatny; algorytm Grovera może teoretycznie osłabić bezpieczeństwo SHA-256. Głównie są to około 1,7 miliona BTC, które były używane w adresach P2PK, co stanowi około 8% całkowitej podaży, dlatego w krótkim okresie możliwość wywołania systemowego wstrząsu na rynku jest ograniczona. Powszechnie powtarzane w rynku twierdzenie, że „około 25% podaży jest zagrożone”, jest uważane za wyraźne przeszacowanie, a część tego ryzyka można złagodzić poprzez migrację adresów.
Długoterminowe ataki mogą mieć teoretyczną wykonalność w ciągu następnych dziesięciu lat, ale krótkoterminowe ataki, takie jak złamanie klucza prywatnego w czasie 10 minut w mempoolu, będą praktycznie niemożliwe w przewidywalnej przyszłości, nawet przez dziesięciolecia. Możliwe, że z rynku wypłynie około 10 000 BTC z powodu wycieku kluczy prywatnych, co nawet w przypadku wystąpienia miałoby ograniczony wpływ na system cenowy. Posiadacze mogą aktywnie przenieść swoje środki do bezpieczniejszych struktur adresowych. Pozostałe potencjalne cele są rozproszone w około 34 000 adresach, średnio po około 50 BTC na adres, a nawet w skrajnie optymistycznym założeniu przełomu w technologii kwantowej, przeprowadzenie pełnego ataku może zająć dziesiątki lat.
