ok

Pierwszą rzeczą, która się wyróżnia, gdy modelujesz Plazmę jako system ekonomiczny zamiast wykresu przepustowości, jest to, że jej projekt zakłada, iż stablecoiny, a nie natywne tokeny gazu, są podstawową jednostką grawitacji ekonomicznej. To zmienia sposób, w jaki kapitał faktycznie znajduje się w łańcuchu: portfele trzymające USDT na płatności nie są już „bierną płynnością”, stają się aktywnymi uczestnikami przepływu wykonania, ponieważ samo rozliczenie transakcji jest denominowane w aktywie, które handlowcy i sprzedawcy już posiadają.

Transfery USDT bez gazu to nie tylko poprawka UX, usuwają typowy opór, który zmusza nowe portfele do pozyskiwania natywnych tokenów przed zrobieniem czegokolwiek użytecznego. W praktyce przesuwa to wczesny wykres transakcji w kierunku jednokierunkowego ruchu wartości zamiast okrężnych pętli „fund wallet → swap → interact”, co tendencjonalnie produkuje czystsze, mniej spekulacyjne sygnatury aktywności, gdy analizujesz kohorty portfeli w czasie.