Pracując w barze karaoke w mieście powiatowym, Yang Yi określił siebie jako „zmęczonego tym mrocznym życiem”. Jego życie znalazło się w ślepym zaułku: podobnie jak jego rodzice na budowie, nie może być z rodziną chce wrócić do miasta powiatowego, aby założyć rodzinę, oczywiste jest, że dwutysięczna pensja jest nieopłacalna dla tego młodego człowieka, bez wykształcenia i umiejętności; Brak, rozpacz i determinacja, aby nie mieć nic, rodzą wielkie pragnienia. Pomimo ciągłej utraty kapitału i pożyczek Yang Yi nie mógł przestać fantazjować o nagłym wzbogaceniu się.

Latem 2021 r. Yang Yi po raz drugi spekulował monetami i stracił ponad 20 000. To wzbudziło w nim strach. „Czułem, że przegrywam niezależnie od tego, jak grałem”. Usunął wszystkich swoich znajomych i oprogramowanie handlowe w kręgu walutowym i postanowił nie spekulować więcej walutami. Nie spodziewał się wtedy, że wkrótce po odejściu z branży narodzi się legenda.

W kręgu walutowym „Liang Xi” jest prawie nieznany każdemu. Nazwa składa się z trzech cyfr połączonych ze sobą: 519, 1000, 1000. „519” odnosi się do krachu wirtualnej waluty, który miał miejsce 19 maja 2021 r. Dane pokazują, że całkowita likwidacja tego dnia wyniosła 6,28 miliarda dolarów, czyli około 40,4 miliarda juanów. Tego dnia, gdy niezliczona liczba osób porzuciła swoje pozycje, aby uciec, Liangxi wziął 1000 juanów kapitału i wykorzystał wysoką dźwignię, aby zwiększyć pozycję do 10 milionów juanów. Miał wtedy 17 lat. Nikt nie przypuszczał, że to dziecko dotknie tego historycznego upadku. Kapitał początkowy wynosi 1000 juanów, co stanowi „próg startowy”, który może osiągnąć prawie każdy. Wchodząc na rynek z tysiącem juanów w ręku i zostając multimilionerem, Liang Xi zdał sobie sprawę z tej niemal absurdalnej możliwości.

Chociaż dziesiątki milionów zysków Liang Xi zamieniły się teraz w zobowiązania, przynajmniej w tym roku dostał wszystko. W obliczu nagłego bogactwa i ruchu kilku założycieli oprogramowania handlowego wysłało Liangxi wymarzone fundusze jeden po drugim, aby nagrodzić go za jego „ducha stawania się odważniejszym przy każdej porażce”. W miarę kolejnych bodźców determinacja Yang Yi wciąż słabła.

Jumping Pole and Sickle W zeszłym roku przyjechał do Szanghaju, aby wraz z przyjacielem prowadzić sklep na wynos, także za pieniądze. Słyszał, że może „zarabiać 20 000 juanów miesięcznie”. To pierwsze duże miasto, które odwiedził od czasu opuszczenia hrabstwa. W tym mieście dostawcy biegają jak pszczoły.

Yang Yi zrobił zdjęcie podczas dostarczania jedzenia do Szanghaju. Miał wrażenie, że ludzie na zdjęciu są jak mrówki, „zapracowani i uporządkowani”. Przyjechał tu w lutym, nie mógł biegać wystarczająco szybko i nie zarabiał zbyt wiele. Po zakazie na początku kwietnia w Meituan od rana do wieczora dziesięć osób zbierało jedzenie. Po tym, jak jeźdźcy wcześniej znieśli blokadę, on i jego przyjaciele zamieszkali w Qiaodong i rozwozili żywność po całym mieście. W maju opanował swój biznes i rzadko brał nadgodziny. W czerwcu zaoszczędził trochę pieniędzy. Być może w tym momencie przyszło do ciebie pożądanie. „Kiedy tam pojedziesz, zobaczysz bogatsze życie”. Yang Yi zrobił pauzę. „Czuję, że różnica jest zbyt duża”.

Szanghaj wzbudził w nim tęsknotę za lepszym życiem. Bieganie po jedzenie na wynos i praca na budowach wyniszczały jego organizm, więc nie było to rozwiązanie długoterminowe. Rozglądając się, były tylko domysły, kij do skakania, który mógłby chwycić w rękę. Pod koniec czerwca Yang Yi po raz trzeci rozpoczął własną spekulację walutową. Pierwszego dnia zainwestowałem 5000, ale to nie zadziałało. Nadal ma 20 000 juanów zaoszczędzonych dzięki wynoszeniu jedzenia pod ręką i to są wszystkie jego oszczędności.

W czasie blokady podróżował w poszukiwaniu pieniędzy, nie mogąc wrócić do wynajmowanego domu, spędzał noc w parkach lub pod mostami ze swoimi przyjaciółmi-jeźdźcami. Aby uzyskać więcej pieniędzy, Yang Yi zacisnął zęby i rzucił je. Marnotrawstwo poszło szybciej, niż się spodziewał. Dwa dni później stracił już tylko pieniądze na jedzenie. Było mu bardzo smutno. Pierwotnie planował się tu zatrzymać, ale czuł, że „jeśli chcesz zrobić coś wielkiego, zrób to wielkiego”, więc smutek przerodził się w rodzaj determinacji.

Zdarzyło się, że limit oprogramowania pożyczkowego online na jego telefonie komórkowym nagle gwałtownie wzrósł. Najpierw pożyczył 50 000 juanów, a następnie pożyczył 30 000 juanów. Trudno było powstrzymać tę sytuację. Kontynuował pobieranie innego oprogramowania do pożyczek online i ostatecznie pożyczył ponad 130 000 juanów. 1 lipca Yang Yi wydał wszystkie pieniądze. O godzinie 10:30 rano zamieścił w gronie znajomych słowo „marnotrawstwo”, ogłaszając koniec tej gry. W tym okresie myślał o zatrzymaniu się, ale w końcu sam się przekonał i poczuł, że nie ma wyjścia.

Zawsze boi się, że w następnej sekundzie po zatrzymaniu będą duże wahania i będzie żałował, jeśli się zatrzyma. Lepiej odłożyć nadzieję na powrót na później i walczyć do końca 700 juanów do ręki na jedzenie, on też w to zainwestuje. „Czuję, że nie mam nic, więc chcę o to walczyć.” Powiedział: „Im mniej mam takich możliwości, tym bardziej fanatycznie chcę stworzyć dla siebie możliwości”. Kiedy spekulacja walutowa staje się grą o bogactwo, w której uczestniczy większość ludzi motywacje, wszyscy mają nadzieję na rozwój dzięki temu.

Nie wiedzą, czym jest Lightning Network, forki Bitcoina ani jaki jest skrót ICO. Ci zwykli inwestorzy, którzy nie zrozumieli natury blockchain, wpadli na rynek i stali się najbardziej prymitywnymi bojownikami w „pierścieniu” spekulacji walutowych. Byli także ofiarami, które anonimowo promowały aprecjację Bitcoina. Po wielu likwidacjach Yang Yi przyznaje teraz, że zwykli ludzie tacy jak on to tylko pory czekające na ścięcie. „Wszyscy wiemy, że jesteśmy porami, a mimo to chcemy jeść mięso lwów.” Roześmiał się.

„Jeśli nie możesz zdobyć mięsa, wystarczy zupa”. Gdzie znaleźć wyjście? W zeszłym roku był winien pożyczkę w wysokości 130 000 juanów, a windykatorzy zadzwonili do jego domu. Dopiero wtedy jego rodzice zdali sobie sprawę, że gdzieś niewidzialny wszedł na inny tor. Rodzinie z małego miasteczka nie było łatwo mieć dług wynoszący 130 000 juanów. Matka po raz pierwszy za nim płakała, a Yang Yi poczuł się niekomfortowo. Posłuchał rady rodziców i ze spokojem wrócił do pracy na budowie. Rodzina zebrała dla niego wystarczającą ilość pieniędzy i umorzyła mu długi. Ale Yang Yi nie chciał siedzieć cały czas na budowie.

Minęło sześć czy siedem lat, odkąd porzucił szkołę, a dni na budowie zajęły mu prawie pięć lat młodości. – Plac budowy jest zbyt niebezpieczny. – Westchnął, mówiąc to. Przed rokiem pracował na budowie wynajęty przez parę braci. W jednej minucie brat brygadzisty wciąż z nim rozmawiał, a w następnej drewniana deska żurawia wieżowego poślizgnęła się i spadła na głowę drugiego człowieka, zabijając go. Przerażająco wysoki dźwig wieżowy, podatne na wypadki ciężarówki, stalowe pręty i dziury na budowie sprawiły, że miał ochotę stąd uciec.

W swoim pamiętniku Yang Yi napisał: Czy plac budowy jest moim celem w tym życiu? Nie, wyjdę ponownie, gdy wyleczę kontuzję. Nawet jeśli jestem posiniaczony i posiniaczony, nie chcę widzieć końca mojego życia. W tym roku kończy dwadzieścia cztery lata i planuje pracować na budowie do chińskiego Nowego Roku. Jeśli chodzi o plany na przyszły rok, Yang Yi wylicza je sobie na palcach: plac budowy, wejście do fabryki i. bieganie na wynos. „Ale żaden z tych trzech nie jest tym, czego chcę”.