Tekst oryginalny: Fat Protocols —— Symbol zastępczy

Tłumacz: Evelyn｜W3.Autostopowicz

Uwaga: proszę zapoznać się z kolejnym artykułem w 2020 r.: „Thin Applications”

Oto jeden ze sposobów myślenia o różnicach między Internetem a blockchainem. Poprzednia generacja protokołów udostępniania (TCP/IP, HTTP, SMTP itp.) przyniosła niezmierzoną wartość, ale duża jej część została przechwycona głównie w postaci danych (np. Google, Facebook itp.) i ponownie zintegrowana w warstwie aplikacji. Jeśli chodzi o sposób dystrybucji wartości, stos internetowy składa się z „cienkich” protokołów i „grubych” aplikacji. W miarę ewolucji rynku nauczyliśmy się, że inwestowanie w aplikacje przynosi wysokie zyski, podczas gdy bezpośrednie inwestycje w technologię protokołów często dają niskie zyski.

W stosie aplikacji blockchain ta relacja pomiędzy protokołami i aplikacjami jest odwrócona. Widać, że wartość jest skoncentrowana głównie w warstwie protokołu współdzielonego, podczas gdy tylko niewielka część wartości jest alokowana w warstwie aplikacji. To stos z „grubymi” protokołami i „cienkimi” aplikacjami.

Widzimy to bardzo wyraźnie w dwóch głównych sieciach blockchain, Bitcoin i Ethereum. Sieć Bitcoin ma kapitalizację rynkową na poziomie 10 miliardów dolarów, ale największe firmy na niej zbudowane są warte najwyżej kilkaset milionów dolarów, a większość jest prawdopodobnie przewartościowana według standardów „podstaw biznesu”. Podobnie Ethereum miało kapitalizację rynkową w wysokości 1 miliarda dolarów rocznie po publicznym uruchomieniu, jeszcze zanim miało naprawdę przełomową aplikację we własnym ekosystemie.

W przypadku większości protokołów opartych na blockchain dzieje się tak z dwóch powodów: pierwsza to współdzielona warstwa danych, a druga to wprowadzenie kryptograficznych tokenów „dostępu”, które mają pewną wartość spekulacyjną.

Około rok temu pisałem o współdzielonych warstwach danych. Chociaż od tego czasu w artykule zebrał się kurz, główna kwestia pozostaje: replikując i przechowując dane użytkowników w otwartej i zdecentralizowanej sieci, zamiast mieć dostęp do różnych silosów informacji za pomocą jednej aplikacji, zmniejszamy bariery wejścia dla nowych graczy i tworzymy bardziej dynamiczne i konkurencyjne produkty i usługi w swoim ekosystemie. Aby podać konkretny przykład, wyobraźmy sobie, jak łatwo byłoby przejść z Poloniexu na GDAX lub którąkolwiek z kilkudziesięciu giełd kryptowalut i odwrotnie, w dużej mierze dlatego, że wszystkie one mają równy i bezpłatny dostęp do danych bazowych, a także rozróżnienia Transakcje Blockchain. W tym przypadku masz kilka konkurencyjnych, niechętnych do współpracy usług, które mogą ze sobą współdziałać, ponieważ zbudowali swoje usługi w oparciu o ten sam otwarty protokół. Zmusza to rynek do znalezienia sposobów na obniżenie kosztów, tworzenie lepszych produktów i wymyślanie nowych, ekscytujących produktów, aby odnieść sukces.

Jednak sama otwarta sieć i współdzielona warstwa danych nie wystarczą, aby przyspieszyć przyjęcie aplikacji. Drugim elementem są tokeny protokołu [1], które służą do dostępu do usług świadczonych przez sieć (transakcje w Bitcoin, moc obliczeniowa w Ethereum, przechowywanie plików w Sia i Storj itp.), wypełniając w ten sposób tę lukę.

Albert i Fred napisali ten post w zeszłym tygodniu po wielu dyskusjach w USV na temat inwestowania w sieci oparte na blockchain. Albert postrzega tokeny protokołu z perspektywy zachęcania do innowacji w ramach otwartego protokołu, jako sposób na finansowanie badań i rozwoju (poprzez finansowanie społecznościowe), tworzenie wartości dla akcjonariuszy (poprzez uznanie tokena) lub jedno i drugie.

Artykuł Alberta pomoże Ci zrozumieć, w jaki sposób tokeny zachęcają do tworzenia protokołów. Tutaj skupię się na tym, jak tokeny zachęcają do przyjęcia protokołu i jak wpływają na dystrybucję wartości poprzez to, co nazywam pętlą sprzężenia zwrotnego tokena.

Kiedy token zyskuje na wartości, przyciąga uwagę pierwszych spekulantów, programistów i przedsiębiorców. Stają się stronami zainteresowanymi samego protokołu i inwestują finansowo w jego powodzenie. Następnie niektórzy z tych pierwszych użytkowników, być może częściowo finansowani z zysków od początku, budują produkty i usługi wokół protokołu, uznając, że sukces protokołu jeszcze bardziej zwiększy wartość ich tokenów. Następnie niektóre z nich odnoszą sukcesy, przyciągając do sieci nowych użytkowników, a wśród nich być może inwestorów kapitału wysokiego ryzyka i innych typów inwestorów. Te sukcesy jeszcze bardziej zwiększają wartość tokena, przyciągając uwagę większej liczby przedsiębiorców, co prowadzi do pojawienia się większej liczby aplikacji i tak dalej.

Są dwie rzeczy, na które chcę zwrócić uwagę na temat tej pętli sprzężenia zwrotnego. Po pierwsze, w jakim stopniu początkowy wzrost wynikał ze spekulacji. Ponieważ większość tokenów zaprogramowana jest jako rzadka, wraz ze wzrostem zainteresowania protokołem rośnie cena każdego tokena, co powoduje wzrost kapitalizacji rynkowej sieci. Czasami zainteresowanie rośnie znacznie szybciej niż podaż tokena, co prowadzi do aprecjacji przypominającej bańkę cenową.

Oprócz tego, że jest to celowo oszukańczy plan, jest to również dobra rzecz. Spekulacja jest często siłą napędową zastosowań technologicznych [2]. Obydwa aspekty irracjonalnej spekulacji (wzrost i kryzys) w dużym stopniu sprzyjają innowacjom technologicznym. Boomy przyciągają kapitał finansowy poprzez wczesne zyski, z których część jest ponownie inwestowana w innowacje (ile inwestorów Ethereum reinwestuje swoje zyski Bitcoin lub zyski Ethereum inwestorów DAO?), podczas gdy załamania mogą w rzeczywistości wspierać wsparcie dla długoterminowego przyjęcia nowych technologii w miarę wzrostu cen popadają w depresję, a zainteresowane strony poza ceną starają się nadrobić niedobór poprzez promowanie i tworzenie wokół siebie wartości (wystarczy spojrzeć, ile dzisiejszych firm Bitcoin zostało założonych przez pierwszych użytkowników po krachu w 2013 r.).

Drugim aspektem, na który warto zwrócić uwagę, jest to, co dzieje się na końcu cyklu. Kiedy aplikacja zaczyna się pojawiać i wykazuje wczesne oznaki sukcesu (mierzonego zwiększonym wykorzystaniem lub uwagą (lub kapitałem) inwestorów finansowych), na rynku tokenów protokołu dzieją się dwie rzeczy: nowi użytkownicy Przyciągnięcie protokołu zwiększa popyt na tokeny (ponieważ są potrzebne, aby uzyskać dostęp do usług – zobacz analogię Alberta do biletów na targi), podczas gdy obecni inwestorzy w dalszym ciągu wstrzymują się z zakupem tokenów w oczekiwaniu na przyszłe wzrosty cen, co jeszcze bardziej ogranicza podaż. Ta kombinacja wymusza wzrost cen (zakładając, że jest wystarczający niedobór do stworzenia nowego tokena), a zwiększona kapitalizacja rynkowa protokołu przyciąga nowych przedsiębiorców i nowych inwestorów, a cykl się powtarza.

W tej dynamice ważne jest to, w jaki sposób rozkłada ona wartość na stosie: kapitalizacja rynkowa protokołu zawsze będzie rosła szybciej niż łączna wartość aplikacji zbudowanych na nim, ponieważ sukces w warstwie aplikacji skłania do dalszych spekulacji w warstwie protokołu . Co więcej, zwiększona wartość warstwy protokołu przyciąga i stymuluje konkurencję również w warstwie aplikacji. W połączeniu ze wspólną warstwą danych, która znacznie obniża barierę wejścia, efektem końcowym jest tętniący życiem i konkurencyjny ekosystem aplikacji, który dostarcza znaczną wartość szerokiej grupie akcjonariuszy. W ten sposób tokenizowany protokół staje się „gruby”, a jego aplikacje stają się „cienkie”.

To ogromna zmiana. Połączenie wspólnych danych open source i zachęt zapobiega powstaniu rynku, w którym zwycięzca bierze wszystko, zmienia zasady gry w warstwie aplikacji i tworzy zupełnie nową kategorię firm o zasadniczo odmiennych modelach biznesowych w warstwie protokołu. Wiele ustalonych zasad dotyczących budowania przedsiębiorstw i inwestowania w innowacje nie ma zastosowania do tego nowego modelu, dlatego dziś możemy mieć więcej pytań niż odpowiedzi. Szybko jednak poznajemy tajniki tego rynku poprzez badania w całym naszym portfolio blockchain i w typowy sposób USV będziemy nadal dzielić się tą wiedzą w miarę upływu czasu.

[1] Znane również jako App Coins, stworzone przez Naval w 2014 r. – gra słów zamierzona.

[2] Edward Chancellor napisał dogłębną i zabawną historię spekulacji finansowych i jej miejsca w społeczeństwie (będziesz pod wrażeniem, jak podobne są dzisiejsze spekulacje na kryptowalutach do poprzednich wybuchów boomu finansowego!), Carlota Perez opisuje ważną rolę baniek spekulacyjnych w rozwój nowych technologii poprzez pozyskiwanie kapitału finansowego na badania i rozwój.