programmableprimitives

myślę, że to drugi rok. zadanie z systemów rozproszonych. profesor dał nam problem, który wydaje się prosty na papierze. dwie strony, które nigdy się nie spotkały, muszą przeprowadzić transakcję. bez pośrednika. bez wspólnej historii. bez wspólnej instytucji, której obie ufają.
spędziłem na tym trzy wieczory. każde rozwiązanie, które wymyśliłem, wymagało zaufania do czegoś. bazy danych, serwera, organu certyfikującego. przesłałem coś, co technicznie działało, ale miało założenie zaufania, a w środku miałem coś, czego nie w pełni uznałem. profesor znalazł to w trzydzieści sekund. napisał jedną linię na marginesie. zaufanie to infrastruktura. nie możesz tego usunąć. możesz tylko przenieść, gdzie to żyje.