ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့မှာတော့ ကျွန်ုပ်တို့အများစုလိုပဲ သင်ဟာ အခြားအရာများစွာကြောင့် အာရုံပျံ့လွင့်နေပါတယ်။ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ အချိန်ဖြုန်းစရာတွေမှာ အချိန်အများကြီးကုန်ဆုံးနေပါတယ်။ အရေးကြီးတဲ့ ဆက်ဆံရေးတွေကို တန်ဖိုးထားဖို့ မေ့လျော့နေပါတယ်။ စိတ်ထဲမှာ ဆန့်ကျင်မှုတွေရှိပြီး သံသယစိတ်နဲ့ အလုပ်လုပ်ဖို့ သွားနေပါတယ်။ နေ့စဉ်စိတ်ဖိစီးမှုတွေက သင့်ကို လွှမ်းမိုးခွင့်ပေးနေပါတယ်…
ဘာကြောင့်လဲ။
သင်ဟာ လူသားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး လူသားတွေဟာ မပြည့်စုံတဲ့ သတ္တဝါတွေဖြစ်လို့ပါ။ ကျွန်ုပ်တို့ဟာ အရာတွေကြောင့် လွှမ်းမိုးခံရပြီး ကိုယ့်အတွေးတွေထဲမှာပဲ နစ်မြုပ်နေတတ်ပါတယ်။ တစ်ခါတလေ ကိုယ်မျှော်လင့်ထားသလို ဖြစ်မလာတဲ့ အရာအနည်းငယ်ထက် ဘဝမှာ ပိုကောင်းတဲ့အရာတွေ ရှိတယ်ဆိုတာတောင် မသိကြပါဘူး။ အရေးမပါတဲ့အရာတွေကို အသေးစိတ်စိစစ်ပြီး အရေးကြီးသလို ချဲ့ကားတတ်ကြပါတယ်။ ပြီးတော့ ဘဝက ဘာမှစိတ်ဝင်စားစရာမရှိသလို ခံစားရတာကို နားမလည်နိုင်ဘဲ ခေါင်းကုတ်နေကြပါတယ်။ ဒီအရာတွေကို ဆက်ပြီးတွေးတောနေတဲ့အခါ ခံစားနေရတဲ့ တင်းမာမှုကို ထုံထိုင်းသွားစေဖို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အာရုံလွှဲဖို့ ကြိုးစားကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလိုလုပ်ခြင်းအားဖြင့် ဘဝမှာ အရေးအကြီးဆုံးအရာတွေကနေ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဆက်လက်အာရုံလွှဲနေမိပါတယ်။
ဒါကြောင့် ဒီနေ့မှာ Angel နဲ့ ကျွန်ုပ်တို့ဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၅ နှစ်အတွင်း သင်တန်းသားတွေနဲ့ ညီလာခံတက်ရောက်သူ ရာပေါင်းများစွာရဲ့ အာရုံကို ပျံ့လွင့်စေတာ တွေ့ခဲ့ရတဲ့ အလွန်အဖြစ်များတဲ့ နေ့စဉ်အလေ့အထ သုံးခုအကြောင်း ဆွေးနွေးကြရအောင်။ ကျွန်ုပ်တို့အများစု နေ့စဉ်လိုလို လုပ်နေမိတဲ့ ပုံစံတချို့ဟာ ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ တကယ့်အလားအလာတွေကို လျော့နည်းစေပါတယ်…
၁။ နေ့တိုင်းကို “သာမန်နေ့တစ်နေ့ပဲ” လို့ သဘောထားခြင်း။
ကောင်းမွန်တဲ့ဘဝတစ်ခုဟာ ပိုကောင်းတဲ့ဘဝကို စောင့်နေခြင်းကို ရပ်လိုက်တဲ့အချိန်၊ အခုအချိန်မှာပဲ အမြဲစတင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ လူအများကြီးဟာ ညနေ ၅ နာရီရောက်ဖို့ တစ်နေ့လုံး၊ သောကြာနေ့ရောက်ဖို့ တစ်ပတ်လုံး၊ အားလပ်ရက်ရောက်ဖို့ တစ်နှစ်လုံး၊ ပျော်ရွှင်မှုရောက်ဖို့ တစ်ဘဝလုံး စောင့်နေကြတယ်။ သူတို့ထဲက တစ်ယောက် မဖြစ်ပါစေနဲ့။ သင့်ဘဝဟာ ကုန်ဆုံးလုနီးပါးဖြစ်မှ ဘယ်လောက်ကောင်းခဲ့တယ်ဆိုတာ၊ ဒါမှမဟုတ် နေ့တိုင်း သင့်အတွက် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့တဲ့ အလားအလာတွေ ဘယ်လောက်များခဲ့တယ်ဆိုတာ သဘောပေါက်ဖို့ မစောင့်ပါနဲ့။
လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်စုနှစ်နှစ်ခုအတွင်း Angel နဲ့ ကျွန်ုပ်ဟာ ပိုရိုးရှင်းပြီး ပိုရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ နေထိုင်တဲ့ဘဝရဲ့ အလှတရားနဲ့ လက်တွေ့ကျမှုကို ပိုသတိထားဖို့ ကိုယ်တိုင်သင်ယူခဲ့ကြပါတယ်။ လူတွေက ဘဝထဲ ဖြည့်သွင်းထားတဲ့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ ဒရာမာတွေ၊ အာရုံပျံ့လွင့်စရာတွေ၊ အလုပ်များမှုတွေကို ဖယ်ရှားထားတဲ့ဘဝဖြစ်လို့ တကယ်အဓိပ္ပာယ်ရှိတဲ့အရာတွေအတွက် နေရာလွတ်ရလာပါတယ်။ အဆက်မပြတ် အလျင်လို၊ စိတ်ပူ၊ စိတ်ဖိစီးနေရတဲ့ဘဝမဟုတ်ဘဲ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အရေးအကြီးဆုံးဖြစ်တဲ့ လူတွေ၊ ပရောဂျက်တွေ၊ အလုပ်တွေနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဆင်ခြင်တွေးတောခြင်း၊ ဖန်တီးခြင်း၊ ဆက်သွယ်ခြင်းတွေ လုပ်နိုင်တဲ့ဘဝပါ။ ဦးစားပေးမှုတွေကို ပြန်လည်သတ်မှတ်ပြီး အဲဒါတွေကို အထောက်အကူပြုမယ့် ကျန်းမာတဲ့အလေ့အထတွေ တည်ဆောက်ခြင်းအားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ဘဝကို တကယ်ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့ပါတယ်။
မကြာသေးခင်က စိတ်ဖိစီးမှုများပြီး အရာအားလုံးကို မနိုင်မနင်းဖြစ်နေတယ်လို့ ခံစားနေရရင်၊ အချိန်ကို ဘယ်လိုအသုံးပြုနေတယ်ဆိုတာ ပြန်လည်စဉ်းစားပြီး အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေကို အဓိပ္ပာယ်ရှိတဲ့အရာတွေနဲ့ အစားထိုးဖို့ အထူးအကြံပြုပါတယ်။
သင့်ဘဝထဲက အာရုံပျံ့လွင့်မှုတွေနဲ့ အလုပ်များမှုတွေအကြောင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကို ရိုးသားခြင်းနဲ့ စတင်ပါ…
တန်ဖိုးမရှိတဲ့ အတင်းအဖျင်းတွေ ပြောဆိုဖလှယ်တာကို ဘယ်လောက်မကြာခဏ လုပ်မိပါသလဲ။
တစ်ယောက်ယောက်က သင့်ကို စကားပြောနေချိန်မှာ တခြားအရာတွေကို ဘယ်လောက်မကြာခဏ စဉ်းစားနေပါသလဲ။
အလုပ်လုပ်နေချိန် ဒါမှမဟုတ် ကိုယ်ချစ်ခင်ရသူတွေနဲ့ အချိန်ဖြုန်းနေချိန်မှာ ဖုန်းထဲက လူမှုကွန်ရက်အက်ပ်တွေကို စစ်ဆေးနေပါသလား။
ကားမောင်းနေစဉ် စာတိုပို့ပါသလား။
မလိုအပ်တဲ့ အာရုံပျံ့လွင့်မှုတွေနဲ့ အလုပ်များမှုတွေနဲ့ ဘဝကို ဖြည့်ထားခြင်းရဲ့ အကြီးမားဆုံးကုန်ကျစရိတ်က (စာပို့ရင်း ကားမတိုက်မိဘူးလို့ ယူဆရင်) သင့်ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်နဲ့ ပျော်ရွှင်မှုတွေ ရေရှည်မှာ တဖြည်းဖြည်း ကျဆင်းသွားတာပါ။ အာရုံစိုက်မှုကို အမြဲခွဲဝေနေတဲ့ အကျင့်ဖြစ်လာတဲ့အခါ လုပ်ဆောင်မှုတိုင်းမှာ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပဲ ပါဝင်နေပေမဲ့ ဘယ်တစ်ခုကိုမှ အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်နိုင်ခဲပါတယ်။ အာရုံစူးစိုက်မှု ကင်းမဲ့နေတဲ့ ဒီအခြေအနေက နောက်ဆုံးမှာ သင့်ကို ချော်လဲစေပြီး နိမ့်ကျသွားစေပါတယ်။
ဖြေရှင်းနည်းက ဘာလဲ။ အရေးအကြီးဆုံးအရာတွေကို ပိုမိုအာရုံစိုက်ပြီး လက်ရှိအခိုက်အတန့်မှာ ရှိနေခြင်းပါ — ပိုလျှံနေတာတွေကို ဖယ်ရှားခြင်းပါ။ သင့်ဘဝရဲ့ ထိရောက်မှုနဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ဟာ မလိုအပ်တာတွေကို ဖယ်ရှားခြင်းအပေါ် များစွာမူတည်ပါတယ်။ ဒါမှ သင့်ရဲ့ အမှန်တကယ်ဦးစားပေးအရာတွေကို ပိုအာရုံစိုက်နိုင်မှာပါ။ ဒီအကြောင်းနဲ့ပတ်သက်ပြီး စာအုပ်အရှည်ကြီးတွေ အများကြီး ရေးသားထားပေမဲ့ Angel နဲ့ ကျွန်ုပ် လက်တွေ့ကျင့်သုံးနေတဲ့ အခြေခံအချက်တွေကို ပြောပြပါရစေ။
သင့်အတွက် အရေးအကြီးဆုံးအရာတွေကို သတ်မှတ်ပြီး ကျန်တာအားလုံးကို တတ်နိုင်သမျှ ဖယ်ရှားပါ။ တစ်နည်းအားဖြင့် အရေးကြီးတာကို ဦးစားပေးရာမှာ ပြတ်ပြတ်သားသားရှိပါ။ သင့်ဦးစားပေးမှုတွေကို အထောက်အကူမပြုတဲ့ မလိုအပ်တဲ့ တာဝန်တွေကို “မလုပ်နိုင်ပါဘူး” လို့ ပြောပါ။
အရေးကြီးတဲ့ လုပ်ဆောင်မှုတစ်ခုကို စတင်တဲ့အခါ အဲဒီအရာကို အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်ပြီး လုပ်ဆောင်မှုကို အပြည့်အဝ အာရုံရှိရှိ လုပ်ဆောင်မယ်လို့ စိတ်ထဲမှာ ရည်ရွယ်ထားပါ — သတ်မှတ်ထားတဲ့အချိန်အတွင်း ဒီလုပ်ဆောင်မှုတစ်ခုကလွဲလို့ ဘာမှမလုပ်ဖို့ပေါ့။ “စာရေးရုံပဲ”၊ “ပြေးရုံပဲ” ဒါမှမဟုတ် “ဒီအံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ ကလေးလေးနဲ့အတူ ဒီနေရာမှာပဲ ရှိနေရုံပဲ” လို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြောနိုင်ပါတယ်။
စိတ်က တခြားအရာတစ်ခုဆီ လွင့်သွားပြီး တွေးနေမိတာကို သတိထားမိတဲ့အခါ၊ ဒါမှမဟုတ် တစ်ခုခုဖြစ်လို့ အာရုံက ခဏတာ တခြားနေရာကို ဆွဲခေါ်ခံရတဲ့အခါ… သတိပြုမိရုံပဲ လုပ်ပါ။ ပြီးရင် အသက်ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းရှူပြီး အဲဒီလုပ်ဆောင်မှုကို အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်တဲ့အခြေအနေဆီ ပြန်သွားပါ။
လုပ်ဆောင်မှုနဲ့ပတ်သက်ပြီး ကြိုတင်ယူဆထားတာတွေကို — ဥပမာ လက်ရှိအခိုက်အတန့်ကို စံပြအခြေအနေတစ်ခုနဲ့ နှိုင်းယှဉ်အကဲဖြတ်တာမျိုး — စိတ်ထဲကနေ ဖယ်ထုတ်ဖို့ အကောင်းဆုံးကြိုးစားပါ။ ပြီးတော့ လုပ်ဆောင်မှုက အခုအချိန်မှာ တကယ်ဘယ်လို ဖြစ်ပေါ်နေလဲဆိုတာ သိချင်စိတ်နဲ့ပဲ ကြည့်ပါ။ အဲဒီအတွေ့အကြုံက သင့်ကို လှုပ်ရှားစေပြီး အံ့အားသင့်စေဖို့ ခွင့်ပြုပါ။
အခိုက်အတန့်တိုင်းကို ဖြစ်ပျက်နေတဲ့အရာနဲ့ သင်တစ်သားတည်းဖြစ်နေသလို လေးစားစွာ ဆက်ဆံပါ။
သင်အာရုံစိုက်နေတဲ့ လုပ်ဆောင်မှုရဲ့ ထူးခြားလှပမှုကို မြင်ပါ — လက်ရှိအခိုက်အတန့်ရဲ့ ထူးခြားလှပမှုဟာ သင့်ဘဝထဲမှာ ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ အရာအားလုံးရဲ့ အခြေခံဖြစ်နေပါတယ်။
အဓိကအချက်က ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့စိတ်ဟာ မကြာခဏ တခြားတစ်နေရာကို ရောက်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် တခြားတစ်ခုခုလုပ်ဖို့ပဲ ဦးတည်နေတတ်တာပါ။ လှပတဲ့နေ့တစ်နေ့ဟာ သတိမထားမိခဲ့တဲ့ အခိုက်အတန့် ရာပေါင်းများစွာကို ချန်ထားခဲ့ပြီး မကြာခဏ ကုန်ဆုံးသွားတတ်ပါတယ်။ အဲဒီအခိုက်အတန့်တွေကို ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အရေးမကြီးဘူးလို့ ထင်ခဲ့ပြီး အာရုံများလွန်းနေခဲ့တာကြောင့် သတိမထားမိခဲ့ကြတာပါ။ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ဘဝတစ်ခုလုံးဟာ ပိုအရေးကြီးတဲ့အရာတွေဆီ သွားရာလမ်းမှာ မမြင်မိခဲ့တဲ့၊ အရေးမကြီးခဲ့တဲ့ အခိုက်အတန့်တွေရဲ့ ကြီးမားတဲ့ပုံကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာပါတယ်။ ပြီးတော့ အရေးကြီးတဲ့အရာတွေကိုလည်း အလျင်စလို ဖြတ်သန်းသွားကြပြန်တယ်… နောက်တစ်ခု၊ ပြီးရင် နောက်တစ်ခုဆီ ရောက်ဖို့ပေါ့။ နောက်ဆုံးမှာ အချိန်ကုန်သွားပြီး အားလုံး ဘယ်ရောက်သွားခဲ့ပါလိမ့်လို့ မေးခွန်းထုတ်ရင်း ကျန်ခဲ့ကြတယ်။
ဒါပေမဲ့ အခုကစပြီး ဒီလိုဖြစ်နေဖို့ မလိုတော့ပါဘူး။ ဒီအခိုက်အတန့်ဟာ သင့်ဘဝရဲ့ ကျန်ရှိတဲ့အချိန်တွေကို စတင်တဲ့နေရာဖြစ်ပြီး အဲဒါကို အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် လုပ်နိုင်ပါတယ်။ အဓိကအချက်က သင်ဟာ တခြားတစ်နေရာကို သွားနေတဲ့လမ်းမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သဘောပေါက်ဖို့ပါပဲ။ လက်ရှိအချိန်ဟာ တခြားတစ်နေရာဆီ သွားဖို့ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းသာ မဟုတ်ပါဘူး — ဒါဟာ အဆုံးစွန်ပန်းတိုင်ဖြစ်ပြီး သင်ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပါတယ်။
၂။ စိတ်အားထက်သန်စရာတစ်ခုခုကို “ရှာတွေ့ဖို့” စောင့်မျှော်မျှော်လင့်နေခြင်း။
စိတ်အားထက်သန်မှုဟာ အင်အားကြီးမားပါတယ်။ သင့်အတွင်းက စိတ်အားထက်သန်မှုဟာ သင့်ရဲ့ အကြီးမားဆုံးအောင်မြင်မှုတွေနဲ့ အကောင်းဆုံးအခိုက်အတန့်တွေရဲ့ အဓိကအရင်းအမြစ် ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။ အချစ်ရဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားပူလောင်မှု။ အရာတစ်ခုကို အပြည့်အဝ စီးမျောခံစားရတဲ့ ပျော်ရွှင်မှု။ ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုရဲ့ ရှင်းလင်းပြတ်သားမှု။ လွှတ်ချပြီး လက်ရှိအခိုက်အတန့်နဲ့ တစ်သားတည်းဖြစ်သွားခြင်းရဲ့ ကြည်နူးမှု။ အတိုချုပ်ပြောရရင် စိတ်အားထက်သန်မှုက သင့်အတွက် တဖြည်းဖြည်း ဒီလိုအကျိုးပြုပါတယ်။ အဲဒါမရှိရင် ဘဝရဲ့ကဏ္ဍအားလုံးမှာ အလားအလာနည်းပါးသွားပါတယ်။
အမှန်အတိုင်းပြောရရင် နောင်တစ်ချိန်မှာ သင့်ဘဝက သင့်အတွက် အဓိပ္ပာယ်ရှိစေချင်ရင်၊ သင့်ဘဝထဲ တက်တက်ကြွကြွနဲ့ စိတ်အားထက်သန်စွာ ပါဝင်နေရပါမယ်။ သင့်ကို လှုပ်ရှားစေတဲ့ လုပ်ဆောင်မှုတွေမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အပြည့်အဝ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရပါမယ်။ ဒါပေမဲ့ သိထားရမယ့် အဓိကအချက်က သင်ခွင့်ပြုမယ်ဆိုရင် ဘယ်လုပ်ဆောင်မှုမဆို သင့်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစေနိုင်တာပါပဲ။ သင့်ဘဝထဲမှာ ရုတ်တရက် ပေါ်လာမယ့် ကြီးမားပြီး ဘဝတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးတဲ့ ဝါသနာကြီးတစ်ခု မလိုအပ်ပါဘူး။ တကယ့်စိတ်အားထက်သန်မှုက အတွင်းကနေလာတာပါ။ သင့်ဘဝထဲက စိတ်အားထက်သန်မှုရဲ့ အရင်းအမြစ်ဟာ လုပ်စရာအလုပ်တစ်ခုရှိတာလောက် ရိုးရှင်းနိုင်ပါတယ် — ဥပမာ မိသားစုကို ထောက်ပံ့ပေးတဲ့အလုပ်မျိုး — ပြီးတော့ အဲဒီအလုပ်ကို ကောင်းကောင်းလုပ်နိုင်လို့ တကယ်ကျေနပ်ပျော်ရွှင်တာမျိုးပါ။
ကျွန်ုပ်တို့အများစုဟာ ပျော်ရွှင်မှု၊ အောင်မြင်မှု ဒါမှမဟုတ် နောက်ဆုံးမှာ လိုချင်တဲ့ ဘဝအခြေအနေဆီ ပိုနီးကပ်စေမယ်လို့ ယုံကြည်ထားတဲ့ “ကိုယ့်ဝါသနာကို ရှာဖွေဖို့” မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ ကြိုးစားနေကြတုန်းပါပဲ။ “မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ” လို့ ပြောရတာက အဓိကအားဖြင့် ဝါသနာကို တကယ်တော့ ရှာတွေ့လို့မရနိုင်လို့ပါ။ ကိုယ့်ဝါသနာကို ရှာနေတယ်လို့ ပြောတဲ့အခါ ဝါသနာဟာ တစ်နေရာရာက သစ်ပင်နောက်မှာ ဒါမှမဟုတ် ကျောက်တုံးအောက်မှာ ပုန်းနေသလို သဘောသက်ရောက်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အမှန်တရားနဲ့ အလွန်ဝေးကွာပါတယ်။ ကိုယ့်အပြင်ဘက်တစ်နေရာရာမှာ “ကိုယ့်ဝါသနာကို ရှာတွေ့ဖို့” စောင့်နေတယ်ဆိုရင်၊ ဒါမှ ကိုယ့်ဘဝနဲ့ လုပ်နေတဲ့အရာတွေထဲ စိတ်နှလုံးအပြည့်ထည့်ဖို့ အကြောင်းရင်းတစ်ခု ရလာမယ်ဆိုရင်၊ ထာဝရနီးပါး စောင့်နေရနိုင်ပါတယ်။
တစ်ဖက်မှာတော့ စောင့်ရတာ ပင်ပန်းနေပြီး ဒီနေ့ကစလို့ ပိုစိတ်အားထက်သန်တဲ့ဘဝကို နေထိုင်ချင်တယ်၊ ရေရှည်မှာ သင့်ဘဝထဲ ပျော်ရွှင်မှုနဲ့ အဓိပ္ပာယ်တွေ ပိုခံစားချင်တယ်ဆိုရင်၊ နောက်လုပ်မယ့်အလုပ်ထဲကို စိတ်အားထက်သန်မှုကို တက်တက်ကြွကြွ ထည့်သွင်းရမယ့်အချိန်ပါပဲ။ စဉ်းစားကြည့်ပါ။
အာရုံပျံ့လွင့်စရာ လုံးဝမရှိဘဲ အာရုံစူးစိုက်မှု ၁၀၀% နဲ့ တစ်ခုခုလုပ်ဖို့ ထိုင်ခဲ့တာ နောက်ဆုံးအကြိမ်က ဘယ်တုန်းကလဲ။
လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ပြီး ကိုယ်တတ်နိုင်သမျှ အားကုန်ထုတ်လုပ်ခဲ့တာ နောက်ဆုံးအကြိမ်က ဘယ်တုန်းကလဲ။
သင့်ရှေ့မှာရှိတဲ့အရာနဲ့ အကောင်းဆုံးလုပ်နိုင်ဖို့ တကယ်ကြိုးစားခဲ့တာ — တကယ်ကို အပြည့်အဝကြိုးစားခဲ့တာ — နောက်ဆုံးအကြိမ်က ဘယ်တုန်းကလဲ။
ကျွန်ုပ်တို့အများစုလိုပဲ သင်လည်း နေ့စဉ်လုပ်နေတဲ့ အရာအများစုကို စိတ်အားထက်သန်မှု မပြည့်မီဘဲ လုပ်နေတတ်ပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သင်စောင့်နေတုန်းပဲလေ။ စိတ်အားထက်သန်စရာ တစ်ခုခုကို “ရှာတွေ့ဖို့” စောင့်နေတုန်းပဲ — ကိုယ်တိုင်ဖန်တီးချင်တဲ့ဘဝထဲ ဝင်ရောက်ဖို့ မှော်ဆန်တဲ့အကြောင်းရင်းတစ်ခုခုကို စောင့်နေတာပါ။ ဒါပေမဲ့ သင်လုပ်သင့်တာက အဲဒီနဲ့ လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက်ပါပဲ။
ကျွန်တော် ငယ်ငယ်တုန်းက အဘွားက “ပိုကောင်းတဲ့အခွင့်အရေးတွေကို စောင့်မနေပါနဲ့။ သင့်ရှေ့မှာရှိနေတဲ့ အခွင့်အရေးက အကောင်းဆုံးပဲ” လို့ ပြောလေ့ရှိတယ်။ “တကယ်မလုပ်ခင်မှာပဲ စိတ်ထဲမှာ အရာအားလုံးကို ပြီးပြည့်စုံအောင် လုပ်ဖို့ အချိန်အများကြီး ဖြုန်းတတ်ကြတယ်။ ပြီးပြည့်စုံမှုကို စောင့်မနေဘဲ ဒီနေ့လက်ထဲမှာရှိတာနဲ့ အကောင်းဆုံးလုပ်လိုက်ပါ။ ပြီးရင် မနက်ဖြန်မှာ ပိုကောင်းအောင်လုပ်ပါ” လို့လည်း ပြောခဲ့တယ်။
ယုံသည်ဖြစ်စေ၊ မယုံသည်ဖြစ်စေ မကြာသေးမီက စိတ်ပညာသုတေသနတွေက အဘွားပြောခဲ့တာကို သွယ်ဝိုက်ပြီး ထောက်ခံနေပါတယ်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ စိတ်ပညာရှင်တွေက ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့စိတ်ဟာ ကိုယ်ခန္ဓာအခြေအနေကို တိုက်ရိုက်သက်ရောက်စေနိုင်ပေမဲ့ အပြန်အလှန်အားဖြင့်တော့ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ယုံကြည်ခဲ့ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ ယနေ့ခေတ်မှာ ကိုယ်ခန္ဓာ — ဥပမာ ခဏတာမျက်နှာအမူအရာနဲ့ ကိုယ်နေဟန်ထားတွေ — ကလည်း စိတ်အခြေအနေကို တိုက်ရိုက်သက်ရောက်စေနိုင်ကြောင်း အထောက်အထားတွေ ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ရှိနေပါပြီ။ ဒါကြောင့် အတွင်းကနေ အပြင်ကို ပြောင်းလဲတယ်ဆိုတာ မှန်သလို၊ အပြင်ကနေ အတွင်းကိုလည်း ပြောင်းလဲနိုင်ပါတယ်။ ဒီအချက်ကို သင့်အကျိုးအတွက် အသုံးချနိုင်ပါတယ်။
အခု သင့်ဘဝထဲမှာ စိတ်အားထက်သန်မှု ပိုရှိချင်တယ်ဆိုရင် အခုချက်ချင်း အဲဒီအတိုင်း လုပ်ဆောင်ပါ။
တစ်ခုခုထဲ စိတ်နှလုံးအပြည့် ထည့်သွင်းပါ…
မနက်ဖြန်ရဲ့ အခွင့်အရေးတွေကို မဟုတ်ဘဲ သင့်ရှေ့တည့်တည့်မှာရှိနေတဲ့ အခွင့်အရေးကိုပဲ အာရုံစိုက်ပါ။
မနက်ဖြန်လုပ်စရာတွေကို မဟုတ်ဘဲ ဒီနေ့လုပ်စရာတွေကိုပဲ အာရုံစိုက်ပါ။
မနက်ဖြန်ပြေးမယ့်အပြေးမဟုတ်ဘဲ ဒီနေ့ပြေးမယ့်အပြေးကိုပဲ အာရုံစိုက်ပါ။
မနက်ဖြန်ပြောမယ့် စကားဝိုင်းတွေကို မဟုတ်ဘဲ ဒီနေ့ပြောနေတဲ့ စကားဝိုင်းတွေကိုပဲ အာရုံစိုက်ပါ။
အခုအချိန်မှာ သင့်ဘဝထဲမှာ သင့်ရဲ့အချိန်၊ စွမ်းအင်နဲ့ စိတ်အားထက်သန်တဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ပေးထိုက်တဲ့အရာတွေ အများကြီးရှိတယ်ဆိုတာ ကျွန်ုပ် လုံးဝသေချာပါတယ်။ သင်လိုအပ်သလို သင့်ကိုလည်း လိုအပ်နေတဲ့ လူတွေနဲ့ အခြေအနေတွေ သင့်ဘဝထဲမှာ ရှိပါတယ်။ သင့်အတွင်းမှာ စောင့်ဆိုင်းနေတဲ့ စိတ်အားထက်သန်မှုအလားအလာ အလွန်များပြားစွာ ရှိပါတယ်။ ဒါကြောင့် စောင့်နေတာကို ရပ်လိုက်ပါ။ သင့်ရှေ့တည့်တည့်မှာရှိတဲ့ အသေးအဖွဲကိစ္စတွေထဲ စိတ်နှလုံးအပြည့် ထည့်သွင်းပါ။ အဲဒီလိုလုပ်လိုက်ရင် ပျောက်ဆုံးနေခဲ့တဲ့ စိတ်အားထက်သန်မှုက သင့်ကို ကြိုဆိုဖို့ ပေါ်လာပါလိမ့်မယ်။ သင်လုပ်သမျှ အရာအားလုံးနီးပါးက ပိုအဓိပ္ပာယ်ရှိပြီး မှတ်မိစရာကောင်းလာပါလိမ့်မယ်။
၃။ အရာတွေကို အနီးကပ်လွန်းစွာ စောင့်ကြည့်ပြီး ခြေလှမ်းတိုင်းကို ထိန်းချုပ်နေခြင်း။
Henry Wadsworth က “နောက်ဆုံးတော့ မိုးရွာနေတဲ့အခါ လုပ်နိုင်တဲ့ အကောင်းဆုံးအရာက မိုးရွာပါစေလို့ ခွင့်ပြုလိုက်တာပါပဲ” လို့ တစ်ခါက ပြောခဲ့တယ်။ ဒီစကားထဲမှာ ဉာဏ်ပညာအများကြီး ပါဝင်ပြီး အများအားဖြင့် လက်ခံခြင်းအကြောင်းကို ပြောထားတာပါ…
လက်ခံခြင်းဆိုတာ လွှတ်ချပြီး အရာတချို့ကို တကယ်ရှိနေတဲ့အတိုင်း ဖြစ်ခွင့်ပေးခြင်းပါ။ သင့်ဘဝရဲ့အခြေအနေကို တိုးတက်အောင်လုပ်ဖို့ ဂရုမစိုက်ဘူးလို့ မဆိုလိုပါဘူး။ တခြားအရာအားလုံးနဲ့ပတ်သက်ပြီး သင်တကယ်ထိန်းချုပ်နိုင်တာက သင်ကိုယ်တိုင်နဲ့ သင့်အတွေးတွေကိုပဲဆိုတာ သဘောပေါက်ခြင်းပါ။ ဒီရိုးရှင်းတဲ့နားလည်မှုက အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြစ်ပြီး ဒီအုတ်မြစ်ရှိမှသာ ရေရှည်မှာ စိတ်ငြိမ်းချမ်းမှုနဲ့ တိုးတက်မှု ရရှိနိုင်ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ။ လွှတ်ချပြီး ကိုယ့်အတွင်းစိတ်အခြေအနေကို လက်ခံမှုအဖြစ် ဘယ်လိုပြောင်းလဲရမလဲ။
နည်းလမ်းများစွာရှိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ခပ်ခွာခွာနေပြီး အသက်ရှူတာကနေ စကြရအောင်…
အဝေးကကြည့်ရင် အရာအားလုံးက ပိုရိုးရှင်းသလို ထင်ရပါတယ်။ တစ်ခါတလေ အရာတွေကို ပိုရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်ဖို့ နောက်ဆုတ်ကြည့်ဖို့ပဲ လိုပါတယ်။ သင့်ကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေတဲ့ ဘယ်အရာထက်မဆို သင်ဟာ ပိုကြီးမားပါတယ်။ သင့်အတွင်းမှာ စိုးရိမ်မှုတွေ၊ သံသယတွေကို ကျော်လွန်ပြီး လက်ရှိအခိုက်အတန့်ရဲ့ ပြဿနာတွေနဲ့ စိတ်ပျက်စရာတွေကနေ သီးခြားတည်ရှိနေတဲ့ သင့်အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု တကယ်ရှိပါတယ်။ နောက်ဆုတ်ပြီး ဒီအမှန်တရားကို လေ့လာကြည့်ပါ။
လက်ရှိအခိုက်အတန့်မှာ နေထိုင်ပါ။ တွေးနေချိန်၊ လုပ်ဆောင်နေချိန်၊ ခံစားချက်တွေကို တွေ့ကြုံနေချိန်မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို သတိထားကြည့်ပါ။ သင့်ခန္ဓာကိုယ်က နာကျင်မှုကို ခံစားရနိုင်ပေမဲ့ အဲဒီနာကျင်မှုဟာ သင်ကိုယ်တိုင် မဟုတ်ပါဘူး။ သင့်စိတ်ထဲမှာ ပြဿနာတွေ ပေါ်လာနိုင်ပေမဲ့ သင်ဟာ အဲဒီပြဿနာတွေ မဟုတ်ပါဘူး။
အခု သင်ရင်ဆိုင်နေရတဲ့ အခက်ခဲဆုံးစိန်ခေါ်မှုကို စဉ်းစားကြည့်ပါ။ ဒီစိန်ခေါ်မှုကို ရင်ဆိုင်နေရသူက သင်မဟုတ်ဘဲ သင့်ရဲ့ရင်းနှီးတဲ့သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်လို့ စိတ်ကူးကြည့်ပါ။ သူ့ကို ဘယ်လိုအကြံဉာဏ်ပေးမလဲ။ နောက်ဆုတ်ပြီး အခြေအနေထဲက ပါဝင်သူမဟုတ်ဘဲ ဘက်မလိုက်တဲ့ လေ့လာသူတစ်ယောက်အနေနဲ့ သင့်အခြေအနေကို ကြည့်နိုင်မယ်ဆိုရင် အဲဒါကို တခြားပုံစံနဲ့ မြင်မိမလား။ သင့်နေရာမှာ သူသာရှိခဲ့ရင် သူငယ်ချင်းကို ဘယ်လိုအကြံဉာဏ်ပေးမလဲ စဉ်းစားပါ။ အခု သင်ကိုယ်တိုင်ကို သင့်ရဲ့အကောင်းဆုံးအကြံဉာဏ်တွေ ပေးနေသလား။
လက်ရှိအခက်အခဲတွေကြောင့် သင့်အတွေးတွေကို မမှိုင်းစေပါနဲ့။ နောက်ဆုတ်ပြီး ဒီအကွာအဝေးကနေ ရရှိလာမယ့် အကျိုးကျေးဇူးကို ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပေးပါ။ ပြီးရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကို အကြံဉာဏ်ကောင်းတွေ ပေးပါ။
ဒီအကြံဉာဏ်က အသက်ကို ဖြည်းဖြည်းရှူဖို့ပဲ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်…
ဒီစာတွေကို ဖတ်နေချိန်မှာ သင်အသက်ရှူနေပါတယ်။ ခဏရပ်ပြီး ဒီအသက်ရှူမှုကို သတိပြုကြည့်ပါ။
ဒီအသက်ရှူမှုကို သင်ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး ပိုမြန်အောင် ဒါမှမဟုတ် ပိုနှေးအောင်လုပ်နိုင်တယ်၊ ဒါမှမဟုတ် သင်လိုချင်သလို ဖြစ်အောင်လုပ်နိုင်တယ်။ ဒါမှမဟုတ် သဘာဝအတိုင်း အသက်ရှူသွင်း၊ ရှူထုတ်ခွင့်ပေးရုံပဲ လုပ်နိုင်တယ်။ အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်ဖို့၊ တစ်ခုခုလုပ်ဖို့ မလိုဘဲ အဆုတ်ကို အသက်ရှူခွင့်ပေးလိုက်ရုံနဲ့ ငြိမ်းချမ်းမှုကို ရနိုင်ပါတယ်။
အခု သင့်ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ တခြားအစိတ်အပိုင်းတွေကိုလည်း — ဥပမာ တင်းမာနေတဲ့ ပခုံးတွေကို — အသက်ရှူခွင့်ပေးလိုက်တယ်လို့ စိတ်ကူးကြည့်ပါ။ တင်းထားဖို့၊ ထိန်းချုပ်ဖို့ မလိုဘဲ အဲဒီအတိုင်း ရှိနေခွင့်ပေးလိုက်ပါ။ အသက်ရှူခွင့်ပေးလိုက်ရုံပါပဲ။
အခု သင်ရှိနေတဲ့အခန်းကို ပတ်ကြည့်ပြီး သင့်ပတ်ဝန်းကျင်က ပစ္စည်းတွေကို သတိပြုပါ။ တစ်ခုကို ရွေးပြီး အသက်ရှူခွင့်ပေးလိုက်ပါ။
သင်နဲ့အတူ အခန်းထဲမှာ၊ ဒါမှမဟုတ် အိမ်တစ်အိမ်တည်း၊ အဆောက်အအုံတစ်ခုတည်းမှာ၊ ဒါမှမဟုတ် အနီးအနားက အိမ်တွေ၊ အဆောက်အအုံတွေမှာ လူတွေ ရှိနေနိုင်ပါတယ်။ သူတို့ကို စိတ်ထဲမှာ ပုံဖော်ပြီး အသက်ရှူခွင့်ပေးလိုက်ပါ။
အရာအားလုံးနဲ့ လူတိုင်းကို အသက်ရှူခွင့်ပေးလိုက်တဲ့အခါ သူတို့ကို သူတို့ရှိနေတဲ့အတိုင်း ဖြစ်ခွင့်ပေးလိုက်တာပါ။ သူတို့ကို ထိန်းချုပ်ဖို့၊ စိတ်ပူဖို့၊ ပြောင်းလဲဖို့ မလိုပါဘူး။ ငြိမ်းချမ်းစွာ အသက်ရှူခွင့်ပေးပြီး သူတို့ကို သူတို့ဖြစ်နေတဲ့အတိုင်း လက်ခံလိုက်ရုံပါပဲ။
ဒါကို လေ့ကျင့်ပါ။ နေ့စဉ်အလေ့အထတစ်ခု ဖြစ်အောင်လုပ်ပါ။ ဒီလိုလုပ်ခြင်းက သင့်ဘဝကို တဖြည်းဖြည်း ဘယ်လိုပြောင်းလဲစေတယ်ဆိုတာ ကြည့်ပါ။
အလေ့အထတွေ လမ်းကြောင်းမှန်ပေါ်ရှိနေစေဖို့ လေ့ကျင့်ခန်းနှင့် သတိပေးချက်များ
အထက်ကအချက်တွေထဲက တစ်ခု ဒါမှမဟုတ် တစ်ခုထက်ပိုတာကို ကိုင်တွယ်ရာမှာ မှားယွင်းခဲ့တယ်လို့ ခံစားရရင် — ဒါမှမဟုတ် မကြာသေးခင်က အောင်မြင်မှုနဲ့ ပျော်ရွှင်မှုတွေ နည်းပါးနေတယ်ဆိုရင် — ဒီအကြောင်းအရာက သင့်အတွက်ပါ…
တိုးတက်စေချင်တဲ့ သင့်ဘဝရဲ့ ဘယ်ကဏ္ဍကိုမဆို ရွေးချယ်ပြီး ဒီလိုလုပ်ပါ။
သင့်လက်ရှိအခြေအနေတွေနဲ့ပတ်သက်တဲ့ တိကျတဲ့အသေးစိတ်တွေကို ရေးချပါ။ (ဘာတွေက သင့်ကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေတာလဲ။ ဘယ်နေရာမှာ ရှေ့မတိုးနောက်မဆုတ် ဖြစ်နေတာလဲ။ ဘာကို ပြောင်းလဲချင်တာလဲ။)
ဒီမေးခွန်းအတွက် သင့်အဖြေကို ရေးချပါ။ သင့်လက်ရှိအခြေအနေကို ဖြစ်စေခဲ့တဲ့ နေ့စဉ်အလေ့အထတွေက ဘာတွေလဲ။ (ကိုယ့်ကိုယ်ကို ရိုးသားပါ။ သင်ပုံမှန်လုပ်နေတဲ့ ဘယ်အရာတွေက သင်ရောက်နေတဲ့အခြေအနေကို တကယ်ဖြစ်စေတာလဲ။)
သင်ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးချင်တဲ့ “ပိုကောင်းတဲ့အခြေအနေ” တွေနဲ့ပတ်သက်တဲ့ တိကျတဲ့အသေးစိတ်အချက်အချို့ကို ရေးချပါ။ (ဘာက သင့်ကို ပျော်ရွှင်စေမလဲ။ ရည်မှန်းချက်က ဘာလဲ။ သင့်အတွက် ပိုကောင်းလာတဲ့အခြေအနေက ဘယ်လိုပုံစံမျိုးလဲ။)
ဒီမေးခွန်းအတွက် သင့်အဖြေကို ရေးချပါ။ သင်ရောက်နေတဲ့နေရာကနေ သင်ရောက်ချင်တဲ့နေရာဆီ ပို့ဆောင်ပေးမယ့် နေ့စဉ်အလေ့အထတွေက ဘာတွေလဲ။ (စဉ်းစားကြည့်ပါ။ A အမှတ်ကနေ B အမှတ်ဆီ တဖြည်းဖြည်း ရှေ့ဆက်နိုင်ဖို့ ဘယ်လိုသေးငယ်တဲ့ နေ့စဉ်ခြေလှမ်းတွေက အထောက်အကူပြုမလဲ။)
လိုအပ်တဲ့ ဘဝအပြောင်းအလဲတွေကို တကယ်အကောင်အထည်ဖော်ဖို့ လုပ်ဆောင်နေချိန်မှာ ဒီအချက်ကို သတိရပါ။ သင့်ရည်မှန်းချက် (#3၊ အထက်က လေ့ကျင့်ခန်းထဲက) ဟာ ယေဘုယျလမ်းညွှန်အနေနဲ့ ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အပြောင်းအလဲတွေကို ဖြစ်စေတာ သင့်ရည်မှန်းချက်မဟုတ်ဘဲ သင့်ရဲ့နေ့စဉ်အလေ့အထတွေပါ။ မကြာခဏဆိုသလို ကျွန်ုပ်တို့ဟာ ရည်မှန်းချက်တစ်ခု — နောက်ဆုံးရလဒ်တစ်ခု — ကို အလွန်အမင်း စွဲလမ်းနေကြပေမဲ့ အဲဒီရည်မှန်းချက်ကို ဖြစ်နိုင်စေတဲ့ အလေ့အထတွေ — ထပ်ခါတလဲလဲ လုပ်ရတဲ့ခြေလှမ်းတွေ — ကိုတော့ အာရုံမစိုက်တတ်ကြပါဘူး။ တစ်နည်းအားဖြင့် အဓိပ္ပာယ်သတ်မှတ်ပေးတဲ့ ကြီးမားတဲ့အခိုက်အတန့်တစ်ခုရဲ့ အရေးပါမှုကို ပိုတွက်ပြီး နေ့စဉ် နည်းနည်းစီ တိုးတက်အောင်လုပ်ခြင်းရဲ့ တန်ဖိုးကို လျှော့တွက်နေတတ်ကြပါတယ်…
ဒီတော့ ဒီအချက်ကို စဉ်းစားကြည့်ပါ။ နောက်လာမယ့် ရက်သတ္တပတ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ သင့်ရဲ့ရည်မှန်းချက်တစ်ခုကို လုံးဝလျစ်လျူရှုပြီး အဲဒီရည်မှန်းချက်ကို အထောက်အကူပြုတဲ့ နေ့စဉ်အလေ့အထတွေကိုပဲ အာရုံစိုက်မယ်ဆိုရင် အပြုသဘောဆောင်တဲ့ ရလဒ်တွေ ရနေဦးမလား။ ဥပမာ ကိုယ်အလေးချိန် လျှော့ဖို့ကြိုးစားနေပြီး ၁၀ ပေါင်လျှော့ဖို့ဆိုတဲ့ ရည်မှန်းချက်ကို လျစ်လျူရှုကာ နေ့တိုင်း ကျန်းမာရေးနဲ့ညီညွတ်စွာ စားသောက်တာနဲ့ လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်တာကိုပဲ အာရုံစိုက်မယ်ဆိုရင် ရလဒ်ရဦးမလား။ ရမှာပေါ့။ အဲဒီအကြောင်းကို စဉ်းစားမနေဘဲနဲ့တောင် ရည်မှန်းချက်ဆီကို တဖြည်းဖြည်း ပိုနီးကပ်လာပါလိမ့်မယ်။ ဒီအသိပညာကို ဒီနေ့ကစလို့ သင့်အကျိုးအတွက် အသုံးချပါ။
ကဲ၊ အခု သင့်အလှည့်ပါ…
ဟုတ်ပါတယ်၊ ပိုအဆင်ပြေပြီး လုပ်ရတာ ပိုလွယ်ကူတယ်ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ အရင်က အလေ့အထတွေနဲ့ နေထိုင်မှုပုံစံတွေထဲ ပြန်ကျမသွားဖို့ သင့်အလှည့်ပါပဲ။ အကြောင်းတစ်ခုကြောင့် အလေ့အထနဲ့ လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်တချို့ကို ချန်ထားခဲ့တာကို သတိရဖို့ သင့်အလှည့်ပါပဲ။ အဲဒါက သင့်ဘဝကို တိုးတက်စေဖို့ပါ — နောက်ပြန်လှည့်နေမြဲဆိုရင် ရှေ့ဆက်လို့မရနိုင်လို့ပါ။ ဒါ့အပြင် သင့်ရဲ့ အပြည့်အဝအလားအလာကို ပြန်ရယူပြီး ရှေ့ဆက်မယ့် နေ့ရက်တိုင်းကို တန်ဖိုးရှိအောင် နေထိုင်ဖို့လည်း သင့်အလှည့်ပါပဲ။