ဈေးကွက်အတက်ကာလတွေက မလွယ်ကူပါဘူး။
လွယ်တယ်ဆိုရင် အရင်ဈေးကွက်အတက်ကာလတွေမှာ ပါဝင်ခဲ့သူတိုင်း ဘာလို့ အရင်းအနှီးအမြောက်အမြား မစုဆောင်းနိုင်ခဲ့ကြတာလဲ။
သေချာတာပေါ့၊ ဘက်ပေါင်းစုံမှာ ဈေးတက်တာတွေကို မြင်ရမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ အလွန်အမင်း လောဘကြီးမှု၊ ဖိအားတွေနဲ့ အသိုင်းအဝိုင်းရဲ့ မိုက်မဲတဲ့ အပြုအမူတွေကိုလည်း ရင်ဆိုင်ရပါလိမ့်မယ်။
သင့်ရဲ့ အရင်းအနှီး ဒေါ်လာ ၂,၀၀၀ ကို ၅ ဆ တိုးအောင်လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီးမှ အမြတ် ဒေါ်လာ ၁၀,၀၀၀ ရတာနဲ့ ရောင်းလိုက်မိလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အရူးလို့ ထင်နေပါလိမ့်မယ်။
နောက်ဆုံးတော့ အခုကနေ ၂ ဆတက်ရုံနဲ့တင် အမြတ် ဒေါ်လာ ၁၀,၀၀၀ ရနိုင်နေပါပြီ။ ဒီအမြတ်ရဖို့ အရင်ကတော့ ၅ ဆတက်ဖို့ လိုခဲ့တာပါ။
ရောင်းဖို့ စဉ်းစားတာ၊ ဒါမှမဟုတ် အဲဒီအကြောင်း ပြောတာတောင် အသိုင်းအဝိုင်းတစ်ခုလုံးရဲ့ ဒေါသကို သင့်အပေါ် ကျရောက်စေပြီး သင့်ကို အရူးတစ်ယောက်လို ဖြစ်သွားစေပါလိမ့်မယ်။
"မင်းက ပိုက်ဆံကို မကြိုက်ဘူးထင်တယ်"
"ဆင်းရဲမြဲဆင်းရဲနေဖို့ ပျော်ရွှင်ပါစေ"
"အလုပ်လုပ်ရတာ ပျော်ရွှင်ပါစေ"
အဆိုးဆုံးကတော့ မင်း အဲဒါကို ယုံကြည်သွားမှာပဲ။
ဒီအရာတွေ အားလုံးကို ငါပြောရတဲ့အကြောင်းရင်းက ငါကိုယ်တိုင် အဲဒီအခြေအနေကို ကြုံခဲ့ဖူးလို့ပါ။
မင်းလိုပဲ ငါလည်း အဲဒါကို ယုံကြည်ခဲ့တယ်။
နွားဈေးကွက်ကို မတူညီတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလို့ ပိုမှန်ကန်စွာ ခေါ်နိုင်ပေမယ့်၊ ဝက်ဝံဈေးကွက်ထက် အလိုအလျောက် ပိုလွယ်ကူတယ်လို့တော့ လုံးဝမဆိုနိုင်ပါဘူး။
လူအများစုဟာ အနိုင်ရသူတွေအဖြစ် အဆုံးသတ်မသွားခဲ့ကြပါဘူး။
နွားဈေးကွက်ကို ဝက်ဝံဈေးကွက်လိုပဲ လေးစားမှုနဲ့ အခက်အခဲရှိတဲ့အရာအဖြစ် သဘောထားပါ။ ဒါဆိုရင် အဲဒီလိုမလုပ်ခဲ့ရင် မရနိုင်ခဲ့တဲ့ ရလဒ်တွေကို ရရှိပါလိမ့်မယ်။