WLFI အတွက် အခုအချိန်မှာ အဖိုးအကြီးဆုံးက တိုကင်သော့ဖွင့်မယ့် အချိန်ဇယား မဟုတ်ပါဘူး။ “ဒါက ဘယ်နိုင်ငံက ကုမ္ပဏီလဲ” ဆိုတဲ့ အဖြေမရသေးတဲ့ မေးခွန်းပါ။
ဆွန်ယွီချန်က တရားစွဲဆိုလွှာကို ဖက်ဒရယ်တရားရုံးမှာ တင်သွင်းခဲ့ပြီး၊ အမေရိကန် ကြားဖြတ်ရွေးကောက်ပွဲ မဲပေးတဲ့နေ့ကို အချိန်ရွေးခဲ့ပါတယ်။ WLFI က တိုကင်ရောင်းတုန်းက သူတို့ဟာ အမေရိကန်ကုမ္ပဏီလို့ ပြောခဲ့ပြီး၊ တရားစွဲခံရပြီးနောက်မှာတော့ အာရပ်စော်ဘွားများပြည်ထောင်စု (UAE) နဲ့ ဆက်နွှယ်မှုရှိတယ်လို့ ပြောင်းပြောကာ ဒီအမှုကို အမေရိကန်တရားရုံးရဲ့ တရားစီရင်ပိုင်ခွင့်ကနေ ဖယ်ထုတ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပါတယ်။ ကုမ္ပဏီတစ်ခုတည်း၊ နိုင်ငံသားဖြစ်မှု နှစ်မျိုး၊ ပြောင်းလဲပုံကလည်း တော်တော်လေး ပေါ့ပေါ့တန်တန်ပါပဲ။ ဆွန်ယွီချန်ဘက်ကတော့ ဒဏ်ခတ်အရေးယူဖို့ တိုက်ရိုက်တောင်းဆိုပြီး ရှေ့နေခ ၂၆၀,၀၀၀ ကျော် ပြန်တောင်းပါတယ်။ ဒီပမာဏက WLFI ရဲ့ လုပ်ငန်းအရွယ်အစားနဲ့ ယှဉ်ရင် ဘာမှမဟုတ်ပေမဲ့ “ပြောစကားပြောင်းခြင်း” ကို သက်သေတင်ပြလို့ရပြီး ဈေးနှုန်းသတ်မှတ်လို့ရတဲ့ လုပ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်စေခဲ့ပါတယ်။
ပထမအချက်၊ တရားစီရင်ပိုင်ခွင့်ဆိုတာ ဥပဒေရေးရာ အသေးစိတ်တစ်ခုသာ မဟုတ်ဘဲ ဈေးနှုန်းသတ်မှတ်မှုကို သက်ရောက်စေတဲ့ အချက်တစ်ခုပါ။ ကုမ္ပဏီတစ်ခုက အမေရိကန်တရားရုံးရှေ့မှာ အရင်ဆုံး အမေရိကန်ကုမ္ပဏီလို့ ပြောပြီး နောက်မှ UAE ကုမ္ပဏီလို့ ပြောတာက ဘယ်စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းကို အသုံးပြုမလဲ၊ ဘယ်တရားစီရင်ရေးနယ်ပယ်မှာ အမှုကို စစ်ဆေးမလဲ၊ ဘယ်ကြီးကြပ်ရေးအဖွဲ့ရဲ့ စည်းကမ်းကို လိုက်နာရမလဲဆိုတာ အားလုံး အဖြေမရှိသေးဘူးလို့ ဆိုလိုပါတယ်။ ဒီမရေရာမှုက ထုတ်ကုန်ကို စတင်နိုင်မနိုင်၊ အပ်နှံထိန်းသိမ်းရေးကို ဘယ်လမ်းကြောင်းက လုပ်မလဲ၊ fiat ငွေဝင်ငွေထွက် လမ်းကြောင်း တည်ငြိမ်မှုရှိမရှိ စတာတွေအထိ ဆက်လက်သက်ရောက်သွားပါတယ်။ ဒေါ်လာ ၂၆၀,၀၀၀ ဆိုတာ တစ်ဖက်က သတ်မှတ်ထားတဲ့ “လုပ်ရပ်အတွက် ဈေးနှုန်း” သာဖြစ်ပြီး တကယ့်ကုန်ကျစရိတ်ကတော့ ဒီမရေရာမှု ဘယ်လောက်ကြာကြာ ရှိနေမလဲဆိုတာပါ။
ဒုတိယအချက်၊ ရွေးကောက်ပွဲကာလဟာ သူ့ရဲ့ မက်ခရို beta ပါပဲ။ WLFI ရဲ့ တန်ဖိုးသတ်မှတ်မှုမှာ နိုင်ငံရေးဇာတ်ကြောင်းအပေါ် မှီခိုနေတဲ့ အပိုင်းကြီးတစ်ခုရှိပြီး၊ ကြားဖြတ်ရွေးကောက်ပွဲ မဲပေးတဲ့နေ့ကလည်း အဲဒီဇာတ်ကြောင်းအတွက် ဈေးနှုန်းသတ်မှတ်မယ့် အချိန်ကာလတစ်ခုပါ။ ဇာတ်ကြောင်းအခြေပြု ပိုင်ဆိုင်မှုတစ်ခုက တရားစွဲဆိုမှုကို ကိုင်တွယ်ဖို့ “နိုင်ငံသားဖြစ်မှု ပြောင်းလဲခြင်း” ကို စတင်အသုံးပြုလာတာနဲ့ ဈေးကွက်က အဲဒီပိုင်ဆိုင်မှုကို လျှော့ဈေးပေးပြီး ပြန်သတ်မှတ်ပါလိမ့်မယ်။ သူတို့က အမှားတစ်ခုခု လုပ်ခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး။ ပြဿနာက “မှတ်ပုံတင်ထားတဲ့ နေရာဟာ ရွေးချယ်စရာတစ်ခုသာ ဖြစ်တယ်” ဆိုတာကို သွယ်ဝိုက်ဝန်ခံလိုက်တာပါ။ ကိုင်ဆောင်ထားသူတွေအတွက် ဒီလို အမှတ်လျော့ခြင်းက သတင်းဆိုးတစ်ခုထက် ပြန်ပြင်ဖို့ ပိုခက်ပါတယ်။ သတင်းကတော့ အချိန်ကြာရင် ဟောင်းသွားပေမဲ့ အထောက်အထားဆိုင်ရာ သံသယကတော့ မပျောက်ပါဘူး။
တတိယအချက်၊ ကိုင်ဆောင်ထားတဲ့ တိုကင်ပမာဏနဲ့ ကုန်ကျစရိတ်ဖွဲ့စည်းပုံက သတင်းဆိုးရဲ့ ထိခိုက်မှုကို ဘယ်သူအရင်ခံရမလဲဆိုတာ ဆုံးဖြတ်ပါတယ်။ အစောပိုင်း ကြိုတင်ရောင်းချမှုအဆင့်မှာ တစ်ခုကို ၀.၀၁၅ ဒေါ်လာ၊ နောက်အဆင့်မှာ ၀.၀၅ ဒေါ်လာ ဖြစ်ခဲ့ပြီး အုပ်စုနှစ်ခုရဲ့ ကုန်ကျစရိတ်က သုံးဆကျော် ကွာပါတယ်။ ဒါကြောင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အရှုံးခံနိုင်မှုကလည်း လုံးဝမတူပါဘူး။ စည်းမျဉ်းကြီးကြပ်မှုဆိုင်ရာ နယ်ပယ်သတ်မှတ်ချက်နဲ့ပတ်သက်တဲ့ တိုးတက်မှုအသစ်တိုင်းမှာ အရင်ဆုံး ဖိအားခံရတာက အမြတ်အကာအကွယ်အနည်းဆုံးရှိတဲ့ အုပ်စုပါပဲ။ အစောပိုင်းရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူတွေရဲ့ ဝယ်ဈေးပါ ကုန်ကျစရိတ်အနီးကို ရောက်လာတဲ့အခါ ရောင်းအားဖိအားရဲ့ သဘောသဘာဝက “အမြတ်ယူခြင်း” ကနေ “လုံးဝထွက်ခွာခြင်း” အဖြစ် ပြောင်းသွားပါလိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ ဖြစ်လာမယ့် ရောင်းအားနဲ့ ဘယ်ဈေးဖြစ်ဖြစ် ရောင်းချမယ့် ရောင်းအားဟာ ပုံစံချင်း လုံးဝမတူပါဘူး။
ရှေ့ဆက်ပြီး စောင့်ကြည့်ရမယ့်အရာ သုံးခုရှိပါတယ်။ တရားရုံးက တရားစီရင်ပိုင်ခွင့်အပေါ် ဘယ်လိုဆုံးဖြတ်မလဲဆိုတာ—ဒါက သူတို့ အထောက်အထားနှစ်မျိုးကို ဆက်သုံးနိုင်မနိုင် ဆုံးဖြတ်ပါလိမ့်မယ်။ ဒဏ်ခတ်အရေးယူရေး အဆိုပြုချက်ကို လက်ခံမလက်ခံ—ဒါက စကားပြောင်းခဲ့တာအတွက် တကယ်ငွေပေးရမလားဆိုတာ ဆုံးဖြတ်ပါလိမ့်မယ်။ နောက်ပြီး ဒီကိစ္စက ကုန်သွယ်ရေးပလက်ဖောင်းတွေရဲ့ စည်းမျဉ်းလိုက်နာမှုအခြေအနေအပေါ် ဘယ်လောက်အထိ သက်ရောက်မလဲဆိုတာပါ။ တိုကင်စာရင်းသွင်းခြင်း၊ အပ်နှံထိန်းသိမ်းခြင်း၊ ဈေးကွက်ဖန်တီးခြင်းတို့ကို ပြန်လည်စစ်ဆေးနိုင်ပါတယ်။ ကွင်းဆက်ပေါ်မှာ ပမာဏကြီးမားတဲ့ တိုကင်တွေကို အိတ်ချိန်းထဲ လွှဲပြောင်းတာတွေ့ရရင် ဒီအချက်သုံးခုနဲ့ တွဲဖက်ကြည့်တာက K လိုင်းတစ်ခုတည်းကို ကြည့်တာထက် ပိုအသုံးဝင်ပါတယ်။
ကျွန်တော့်အမြင်ကတော့ “ဒါက хэн бэ” гэсэн хариу гарахаас өмнө WLFI ရဲ့ ဈေးနှုန်းထဲမှာ ဈေးသတ်မှတ်လို့မရတဲ့ ဥပဒေဆိုင်ရာ ရွေးချယ်ခွင့်တန်ဖိုးတစ်ခု အမြဲပါနေမှာဖြစ်ပြီး၊ အဲဒီတန်ဖိုးက အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ လျော့ကျသွားရုံပဲရှိပြီး တိုးလာမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ပါဝင်မယ်ဆိုရင် ဖြစ်ရပ်အပေါ်မူတည်ပြီး အတက်အကျကြမ်းတဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတစ်ခုအဖြစ် သဘောထားပြီး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုပမာဏကို ထိန်းချုပ်ကာ အန္တရာယ်ကို ကန့်သတ်ပါ။ နိုင်ငံရေးယုံကြည်ချက်အပေါ် အခြေခံတဲ့ ရေရှည်ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုအဖြစ် မယူဆပါနဲ့။
အန္တရာယ်သတိပေးချက်- ခန့်မှန်းချက်မှားသွားရင် ကိုယ့်ကုန်ကျစရိတ်မျဉ်းအနီးမှာ ထွက်ပါ။ “ယုံကြည်ချက်” ကို အရှုံးဖြတ်စည်းမျဉ်းအစား မသုံးပါနဲ့။
#美国中期选举倒计时 #WLFI #Crypto
ဆွန်ယွီချန်က တရားစွဲဆိုလွှာကို ဖက်ဒရယ်တရားရုံးမှာ တင်သွင်းခဲ့ပြီး၊ အမေရိကန် ကြားဖြတ်ရွေးကောက်ပွဲ မဲပေးတဲ့နေ့ကို အချိန်ရွေးခဲ့ပါတယ်။ WLFI က တိုကင်ရောင်းတုန်းက သူတို့ဟာ အမေရိကန်ကုမ္ပဏီလို့ ပြောခဲ့ပြီး၊ တရားစွဲခံရပြီးနောက်မှာတော့ အာရပ်စော်ဘွားများပြည်ထောင်စု (UAE) နဲ့ ဆက်နွှယ်မှုရှိတယ်လို့ ပြောင်းပြောကာ ဒီအမှုကို အမေရိကန်တရားရုံးရဲ့ တရားစီရင်ပိုင်ခွင့်ကနေ ဖယ်ထုတ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပါတယ်။ ကုမ္ပဏီတစ်ခုတည်း၊ နိုင်ငံသားဖြစ်မှု နှစ်မျိုး၊ ပြောင်းလဲပုံကလည်း တော်တော်လေး ပေါ့ပေါ့တန်တန်ပါပဲ။ ဆွန်ယွီချန်ဘက်ကတော့ ဒဏ်ခတ်အရေးယူဖို့ တိုက်ရိုက်တောင်းဆိုပြီး ရှေ့နေခ ၂၆၀,၀၀၀ ကျော် ပြန်တောင်းပါတယ်။ ဒီပမာဏက WLFI ရဲ့ လုပ်ငန်းအရွယ်အစားနဲ့ ယှဉ်ရင် ဘာမှမဟုတ်ပေမဲ့ “ပြောစကားပြောင်းခြင်း” ကို သက်သေတင်ပြလို့ရပြီး ဈေးနှုန်းသတ်မှတ်လို့ရတဲ့ လုပ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်စေခဲ့ပါတယ်။
ပထမအချက်၊ တရားစီရင်ပိုင်ခွင့်ဆိုတာ ဥပဒေရေးရာ အသေးစိတ်တစ်ခုသာ မဟုတ်ဘဲ ဈေးနှုန်းသတ်မှတ်မှုကို သက်ရောက်စေတဲ့ အချက်တစ်ခုပါ။ ကုမ္ပဏီတစ်ခုက အမေရိကန်တရားရုံးရှေ့မှာ အရင်ဆုံး အမေရိကန်ကုမ္ပဏီလို့ ပြောပြီး နောက်မှ UAE ကုမ္ပဏီလို့ ပြောတာက ဘယ်စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းကို အသုံးပြုမလဲ၊ ဘယ်တရားစီရင်ရေးနယ်ပယ်မှာ အမှုကို စစ်ဆေးမလဲ၊ ဘယ်ကြီးကြပ်ရေးအဖွဲ့ရဲ့ စည်းကမ်းကို လိုက်နာရမလဲဆိုတာ အားလုံး အဖြေမရှိသေးဘူးလို့ ဆိုလိုပါတယ်။ ဒီမရေရာမှုက ထုတ်ကုန်ကို စတင်နိုင်မနိုင်၊ အပ်နှံထိန်းသိမ်းရေးကို ဘယ်လမ်းကြောင်းက လုပ်မလဲ၊ fiat ငွေဝင်ငွေထွက် လမ်းကြောင်း တည်ငြိမ်မှုရှိမရှိ စတာတွေအထိ ဆက်လက်သက်ရောက်သွားပါတယ်။ ဒေါ်လာ ၂၆၀,၀၀၀ ဆိုတာ တစ်ဖက်က သတ်မှတ်ထားတဲ့ “လုပ်ရပ်အတွက် ဈေးနှုန်း” သာဖြစ်ပြီး တကယ့်ကုန်ကျစရိတ်ကတော့ ဒီမရေရာမှု ဘယ်လောက်ကြာကြာ ရှိနေမလဲဆိုတာပါ။
ဒုတိယအချက်၊ ရွေးကောက်ပွဲကာလဟာ သူ့ရဲ့ မက်ခရို beta ပါပဲ။ WLFI ရဲ့ တန်ဖိုးသတ်မှတ်မှုမှာ နိုင်ငံရေးဇာတ်ကြောင်းအပေါ် မှီခိုနေတဲ့ အပိုင်းကြီးတစ်ခုရှိပြီး၊ ကြားဖြတ်ရွေးကောက်ပွဲ မဲပေးတဲ့နေ့ကလည်း အဲဒီဇာတ်ကြောင်းအတွက် ဈေးနှုန်းသတ်မှတ်မယ့် အချိန်ကာလတစ်ခုပါ။ ဇာတ်ကြောင်းအခြေပြု ပိုင်ဆိုင်မှုတစ်ခုက တရားစွဲဆိုမှုကို ကိုင်တွယ်ဖို့ “နိုင်ငံသားဖြစ်မှု ပြောင်းလဲခြင်း” ကို စတင်အသုံးပြုလာတာနဲ့ ဈေးကွက်က အဲဒီပိုင်ဆိုင်မှုကို လျှော့ဈေးပေးပြီး ပြန်သတ်မှတ်ပါလိမ့်မယ်။ သူတို့က အမှားတစ်ခုခု လုပ်ခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး။ ပြဿနာက “မှတ်ပုံတင်ထားတဲ့ နေရာဟာ ရွေးချယ်စရာတစ်ခုသာ ဖြစ်တယ်” ဆိုတာကို သွယ်ဝိုက်ဝန်ခံလိုက်တာပါ။ ကိုင်ဆောင်ထားသူတွေအတွက် ဒီလို အမှတ်လျော့ခြင်းက သတင်းဆိုးတစ်ခုထက် ပြန်ပြင်ဖို့ ပိုခက်ပါတယ်။ သတင်းကတော့ အချိန်ကြာရင် ဟောင်းသွားပေမဲ့ အထောက်အထားဆိုင်ရာ သံသယကတော့ မပျောက်ပါဘူး။
တတိယအချက်၊ ကိုင်ဆောင်ထားတဲ့ တိုကင်ပမာဏနဲ့ ကုန်ကျစရိတ်ဖွဲ့စည်းပုံက သတင်းဆိုးရဲ့ ထိခိုက်မှုကို ဘယ်သူအရင်ခံရမလဲဆိုတာ ဆုံးဖြတ်ပါတယ်။ အစောပိုင်း ကြိုတင်ရောင်းချမှုအဆင့်မှာ တစ်ခုကို ၀.၀၁၅ ဒေါ်လာ၊ နောက်အဆင့်မှာ ၀.၀၅ ဒေါ်လာ ဖြစ်ခဲ့ပြီး အုပ်စုနှစ်ခုရဲ့ ကုန်ကျစရိတ်က သုံးဆကျော် ကွာပါတယ်။ ဒါကြောင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အရှုံးခံနိုင်မှုကလည်း လုံးဝမတူပါဘူး။ စည်းမျဉ်းကြီးကြပ်မှုဆိုင်ရာ နယ်ပယ်သတ်မှတ်ချက်နဲ့ပတ်သက်တဲ့ တိုးတက်မှုအသစ်တိုင်းမှာ အရင်ဆုံး ဖိအားခံရတာက အမြတ်အကာအကွယ်အနည်းဆုံးရှိတဲ့ အုပ်စုပါပဲ။ အစောပိုင်းရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူတွေရဲ့ ဝယ်ဈေးပါ ကုန်ကျစရိတ်အနီးကို ရောက်လာတဲ့အခါ ရောင်းအားဖိအားရဲ့ သဘောသဘာဝက “အမြတ်ယူခြင်း” ကနေ “လုံးဝထွက်ခွာခြင်း” အဖြစ် ပြောင်းသွားပါလိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ ဖြစ်လာမယ့် ရောင်းအားနဲ့ ဘယ်ဈေးဖြစ်ဖြစ် ရောင်းချမယ့် ရောင်းအားဟာ ပုံစံချင်း လုံးဝမတူပါဘူး။
ရှေ့ဆက်ပြီး စောင့်ကြည့်ရမယ့်အရာ သုံးခုရှိပါတယ်။ တရားရုံးက တရားစီရင်ပိုင်ခွင့်အပေါ် ဘယ်လိုဆုံးဖြတ်မလဲဆိုတာ—ဒါက သူတို့ အထောက်အထားနှစ်မျိုးကို ဆက်သုံးနိုင်မနိုင် ဆုံးဖြတ်ပါလိမ့်မယ်။ ဒဏ်ခတ်အရေးယူရေး အဆိုပြုချက်ကို လက်ခံမလက်ခံ—ဒါက စကားပြောင်းခဲ့တာအတွက် တကယ်ငွေပေးရမလားဆိုတာ ဆုံးဖြတ်ပါလိမ့်မယ်။ နောက်ပြီး ဒီကိစ္စက ကုန်သွယ်ရေးပလက်ဖောင်းတွေရဲ့ စည်းမျဉ်းလိုက်နာမှုအခြေအနေအပေါ် ဘယ်လောက်အထိ သက်ရောက်မလဲဆိုတာပါ။ တိုကင်စာရင်းသွင်းခြင်း၊ အပ်နှံထိန်းသိမ်းခြင်း၊ ဈေးကွက်ဖန်တီးခြင်းတို့ကို ပြန်လည်စစ်ဆေးနိုင်ပါတယ်။ ကွင်းဆက်ပေါ်မှာ ပမာဏကြီးမားတဲ့ တိုကင်တွေကို အိတ်ချိန်းထဲ လွှဲပြောင်းတာတွေ့ရရင် ဒီအချက်သုံးခုနဲ့ တွဲဖက်ကြည့်တာက K လိုင်းတစ်ခုတည်းကို ကြည့်တာထက် ပိုအသုံးဝင်ပါတယ်။
ကျွန်တော့်အမြင်ကတော့ “ဒါက хэн бэ” гэсэн хариу гарахаас өмнө WLFI ရဲ့ ဈေးနှုန်းထဲမှာ ဈေးသတ်မှတ်လို့မရတဲ့ ဥပဒေဆိုင်ရာ ရွေးချယ်ခွင့်တန်ဖိုးတစ်ခု အမြဲပါနေမှာဖြစ်ပြီး၊ အဲဒီတန်ဖိုးက အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ လျော့ကျသွားရုံပဲရှိပြီး တိုးလာမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ပါဝင်မယ်ဆိုရင် ဖြစ်ရပ်အပေါ်မူတည်ပြီး အတက်အကျကြမ်းတဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတစ်ခုအဖြစ် သဘောထားပြီး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုပမာဏကို ထိန်းချုပ်ကာ အန္တရာယ်ကို ကန့်သတ်ပါ။ နိုင်ငံရေးယုံကြည်ချက်အပေါ် အခြေခံတဲ့ ရေရှည်ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုအဖြစ် မယူဆပါနဲ့။
အန္တရာယ်သတိပေးချက်- ခန့်မှန်းချက်မှားသွားရင် ကိုယ့်ကုန်ကျစရိတ်မျဉ်းအနီးမှာ ထွက်ပါ။ “ယုံကြည်ချက်” ကို အရှုံးဖြတ်စည်းမျဉ်းအစား မသုံးပါနဲ့။
#美国中期选举倒计时 #WLFI #Crypto