လီဗာရေ့ချ်မြင့်တဲ့ အရောင်းအဝယ်တစ်ခုကို ဖွင့်လိုက်တဲ့အခါ အများအားဖြင့် ပထမဆုံး စဉ်းစားမိတာက—
“ဒီအရောင်းအဝယ်ကနေ ဘယ်လောက်အမြတ်ရနိုင်မလဲ။”
ဖြစ်လာနိုင်တဲ့ အမြတ်ကို စဉ်းစားတာလည်း မှားတာမဟုတ်ပါဘူး။
ဒါပေမဲ့ အရောင်းအဝယ်မစခင် ကိုယ့်ကိုယ်ကို မေးသင့်တဲ့ နောက်ထပ်မေးခွန်းတစ်ခု ရှိပါတယ်—
“ဒီအရောင်းအဝယ်က ကိုယ့်ဘက်ကို ဆန့်ကျင်သွားရင် ဘယ်လောက်ဆုံးရှုံးနိုင်မလဲ—အဲဒီဆုံးရှုံးမှုကို စိတ်အေးလက်အေး ကိုင်တွယ်နိုင်ပါ့မလား။”
ကုန်သည်အများစုက အမြတ်ကိုပဲ အာရုံစိုက်ပြီး အန္တရာယ်ကို မေ့သွားတတ်ကြပါတယ်။
အဲဒီနောက် စျေးကွက်က သူတို့နဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်ကို ရွေ့သွားတဲ့အခါ ကြောက်စိတ်နဲ့ ထိတ်လန့်မှုတွေက နေရာယူလာပါတယ်။
စဉ်းစားပုံက ရိုးရှင်းသင့်ပါတယ်—
အရောင်းအဝယ်စပြီးမှ အန္တရာယ်အကြောင်း မစဉ်းစားပါနဲ့။ မစခင်ကတည်းက စဉ်းစားပါ။
ဖြစ်လာနိုင်တဲ့ ဆုံးရှုံးမှုကို သိထားပါ။
ဘယ်လောက်အထိ ဆုံးရှုံးနိုင်မလဲဆိုတာ သိထားပါ။
ပြီးတော့ ကိုင်တွယ်နိုင်တာထက် ပိုပြီး ဘယ်တော့မှ စွန့်စားမလုပ်ပါနဲ့။
အမြတ်ဆိုတာ ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုပါ။ အန္တရာယ်ကတော့ လက်တွေ့အမှန်တရားပါ။