#openledger $OPEN
ဒီနေ့မှာ “ထိုးချက်” ကိုရှာတာထက် အန္တရာယ်စီမံခန့်ခွဲမှုကို ပိုပြီးအာရုံစိုက်ခဲ့တယ်။ အရောင်းအဝယ်အရွယ်အစားကို သတ်မှတ်ခဲ့တယ်၊ အတိအကျ ရှုံးနိမ့်မှုကန့်သတ်ချက်ထားခဲ့တယ်၊ ဖယောင်းတိုင်တွေကို လိုက်မကြည့်ဘူး။ စျေးကွက်က နေ့စဉ် အခွင့်အလမ်းတွေ ပေးနိုင်ပေမယ့် အရင်းအနှီးက ပျောက်သွားရင် အလွယ်တကူ ပြန်မလာဘူး။
#TrumpSaysIranDealLargelyNegotiated
ဖော်ရွေစွာ သတိပေးချင်တာက “လူတိုင်းပြောနေတဲ့” အတွက်နဲ့ အရောင်းအဝယ်ထဲ မဝင်ပါနဲ့။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မေးပါ—ဘာကြောင့်လဲ? ဘယ်မှာ ပယ်ဖျက်ခံရမလဲ? ပြန်လှည့်သွားရင် ဘယ်လောက်ဆုံးရှုံးမလဲ? ဝင်မယ့်အရင် ထွက်ခွာမည့် အစီအစဉ် မရှိရင် ဒါက အရောင်းအဝယ်မဟုတ်ဘဲ လောင်းကစားသာ ဖြစ်တယ်။
ကျွန်တော့်ကို ကူညီခဲ့တဲ့ ရိုးရှင်းတဲ့ မဟာဗျူဟာတစ်ခုက အဆင့်လိုက် ဝယ်ခြင်းပါ—တစ်ခါတည်း ဝင်တာထက် ပိုကောင်းတယ်။ ပထမအပိုင်းကို သေးသေးလေး စတင်ပြီး၊ လမ်းကြောင်းအတည်ပြုမှသာ ထပ်ဖြည့်တယ်။ အဲဒီလိုလုပ်တော့ စိတ်ဖိစီးမှု လျော့ပြီး၊ စျေးကွက်က ကျွန်တော့်ကို ထိန်းချုပ်မယ့်အစား ကျွန်တော်က အန္တရာယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်။
အနီရောင်နေ့ရက်တွေမှာ—ကြောက်ရွံ့မှုနဲ့ မရောင်းပါနဲ့။ ကိုယ့်အစီအစဉ်ကို ပြန်လေ့လာပြီး ခိုင်မာတဲ့ ပရောဂျက်နဲ့ ခဏတာ အပူတက်မှုကို ခွဲခြားပါ။ တခါတလေ အကောင်းဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်က ဆုံးဖြတ်ချက်မချတာပဲ… ပုံရိပ်ရှင်းလာတဲ့အထိ စောင့်တာပါ။
အစပြုသူတွေအတွက် အချက်အလက်တစ်ခု—အမြတ်ဆိုတာ “ဘယ်လောက်ရခဲ့သလဲ” သာမက “ကိုယ့်အရင်းအနှီးကို ဘယ်လောက် ထိန်းသိမ်းနိုင်ခဲ့သလဲ” လည်း ပါတယ်။ ကိုယ့်အရောင်းအဝယ်တွေကို မှတ်တမ်းတင်ပါ၊ ထပ်ခါထပ်ခါ လုပ်နေတဲ့ အမှားတွေကို ရှာဖွေပါ၊ ဘယ်ညွှန်ကိန်းမဆို သို့မဟုတ် အကြံပြုချက်မဆို မတိုင်ခင် စည်းကမ်းလိုက်နာမှုကို အရင်လုပ်ပါ။
ဆွေးနွေးဖို့ မေးခွန်းတစ်ခု—သင်တို့က အတိုကောက် အရောင်းအဝယ် (scalping) ကို ပိုနှစ်သက်လား၊ ဒါမှမဟုတ် တိတ်ဆိတ်တဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုကိုလား? ဈေးနှုန်းအတက်အကျတွေက ဆွဲဆောင်နိုင်ပေမယ့်၊ တစ်ခါတလေ စိတ်ရှည်မှုက ပိုကောင်းတဲ့ ရလဒ်တွေကို ပိုနည်းတဲ့ စိတ်ဖိစီးမှုနဲ့ ပေးနိုင်တယ်လို့ ကျွန်တော် သတိထားမိတယ်။
ဒီနေ့မှာ “ထိုးချက်” ကိုရှာတာထက် အန္တရာယ်စီမံခန့်ခွဲမှုကို ပိုပြီးအာရုံစိုက်ခဲ့တယ်။ အရောင်းအဝယ်အရွယ်အစားကို သတ်မှတ်ခဲ့တယ်၊ အတိအကျ ရှုံးနိမ့်မှုကန့်သတ်ချက်ထားခဲ့တယ်၊ ဖယောင်းတိုင်တွေကို လိုက်မကြည့်ဘူး။ စျေးကွက်က နေ့စဉ် အခွင့်အလမ်းတွေ ပေးနိုင်ပေမယ့် အရင်းအနှီးက ပျောက်သွားရင် အလွယ်တကူ ပြန်မလာဘူး။
#TrumpSaysIranDealLargelyNegotiated
ဖော်ရွေစွာ သတိပေးချင်တာက “လူတိုင်းပြောနေတဲ့” အတွက်နဲ့ အရောင်းအဝယ်ထဲ မဝင်ပါနဲ့။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မေးပါ—ဘာကြောင့်လဲ? ဘယ်မှာ ပယ်ဖျက်ခံရမလဲ? ပြန်လှည့်သွားရင် ဘယ်လောက်ဆုံးရှုံးမလဲ? ဝင်မယ့်အရင် ထွက်ခွာမည့် အစီအစဉ် မရှိရင် ဒါက အရောင်းအဝယ်မဟုတ်ဘဲ လောင်းကစားသာ ဖြစ်တယ်။
ကျွန်တော့်ကို ကူညီခဲ့တဲ့ ရိုးရှင်းတဲ့ မဟာဗျူဟာတစ်ခုက အဆင့်လိုက် ဝယ်ခြင်းပါ—တစ်ခါတည်း ဝင်တာထက် ပိုကောင်းတယ်။ ပထမအပိုင်းကို သေးသေးလေး စတင်ပြီး၊ လမ်းကြောင်းအတည်ပြုမှသာ ထပ်ဖြည့်တယ်။ အဲဒီလိုလုပ်တော့ စိတ်ဖိစီးမှု လျော့ပြီး၊ စျေးကွက်က ကျွန်တော့်ကို ထိန်းချုပ်မယ့်အစား ကျွန်တော်က အန္တရာယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်။
အနီရောင်နေ့ရက်တွေမှာ—ကြောက်ရွံ့မှုနဲ့ မရောင်းပါနဲ့။ ကိုယ့်အစီအစဉ်ကို ပြန်လေ့လာပြီး ခိုင်မာတဲ့ ပရောဂျက်နဲ့ ခဏတာ အပူတက်မှုကို ခွဲခြားပါ။ တခါတလေ အကောင်းဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်က ဆုံးဖြတ်ချက်မချတာပဲ… ပုံရိပ်ရှင်းလာတဲ့အထိ စောင့်တာပါ။
အစပြုသူတွေအတွက် အချက်အလက်တစ်ခု—အမြတ်ဆိုတာ “ဘယ်လောက်ရခဲ့သလဲ” သာမက “ကိုယ့်အရင်းအနှီးကို ဘယ်လောက် ထိန်းသိမ်းနိုင်ခဲ့သလဲ” လည်း ပါတယ်။ ကိုယ့်အရောင်းအဝယ်တွေကို မှတ်တမ်းတင်ပါ၊ ထပ်ခါထပ်ခါ လုပ်နေတဲ့ အမှားတွေကို ရှာဖွေပါ၊ ဘယ်ညွှန်ကိန်းမဆို သို့မဟုတ် အကြံပြုချက်မဆို မတိုင်ခင် စည်းကမ်းလိုက်နာမှုကို အရင်လုပ်ပါ။
ဆွေးနွေးဖို့ မေးခွန်းတစ်ခု—သင်တို့က အတိုကောက် အရောင်းအဝယ် (scalping) ကို ပိုနှစ်သက်လား၊ ဒါမှမဟုတ် တိတ်ဆိတ်တဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုကိုလား? ဈေးနှုန်းအတက်အကျတွေက ဆွဲဆောင်နိုင်ပေမယ့်၊ တစ်ခါတလေ စိတ်ရှည်မှုက ပိုကောင်းတဲ့ ရလဒ်တွေကို ပိုနည်းတဲ့ စိတ်ဖိစီးမှုနဲ့ ပေးနိုင်တယ်လို့ ကျွန်တော် သတိထားမိတယ်။