PIXELS က ချက်ချင်း သတိမထားမိတတ်တဲ့ အရာတစ်ခုပါ။ အစမှာတော့ “ခဏလေးပဲ” ဆိုပြီး ဝင်ကြည့်လိုက်တာ၊ နောက်တော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို သတိထားမိလာတယ်—အချိန်ကို နာရီနဲ့မဟုတ်ဘဲ ဂိမ်းထဲက timer တွေနဲ့ တိုင်းတာနေပြီ။ သီးနှံရိတ်သိမ်းတာ၊ quest တွေ၊ ဘယ်လိုသံသရာတွေလဲ… အဲဒါတွေနဲ့ ကိုယ်က လိုက်လျောညီထွေဖြစ်နေသလိုပဲ၊ စဉ်းစားမိတောင် မစဉ်းစားမိဘဲ။
ပြဿနာက ထိန်းချုပ်မှုအကြောင်း မဟုတ်ဘူး။ ပိုပြီးတော့ ကိုယ်ဟာ တခြားသူရဲ့ အရှိန်အဟုန်အတိုင်း နေနေရသလိုပဲ။ အဲဒီမှာ အရာအားလုံးကို တခြားပုံစံနဲ့ ခံစားရတယ်—တစ်ခါတလေ ရှေ့ဆက်ချင်ပေမယ့် စောင့်ရတယ်၊ တစ်ခါတလေတော့ အားကုန်ပြီး စိတ်ပင်ပန်းနေတဲ့အချိန်မှာ လုပ်ဆောင်ရတယ်။
အဲဒီအခါ ထူးဆန်းတဲ့အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာတယ်—ငါကစားနေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဂိမ်းက ငါ့ကို နည်းနည်း လှည့်စားနေတာလား။@Pixels #pixel $PIXEL 