ໂພສ
--
白鲨观点马来西亚
·
--
ບໍ່ດົນມານີ້ພົບວ່າມີກົດລະບຽບທີ່ນ່າສົນໃຈຢ່າງໜຶ່ງ:
ໃນວົງການຄຣິບໂຕ, ຄົນທີ່ອອກໜ້າສູງເກີນໄປ, ມັກຈະຫາຍໄປໄວຂຶ້ນ.
ຜູ້ທີ່ຮ້ອງຊື້/ແນະນຳສັ່ງທຸກມື້ໃນກຸ່ມ, ໂພສລົດຫລູຫລາ ແລະເຮືອນຫລູຫລາໃນໂຊກສານ, ຫຼືບໍ່ທັນຈະຈັບຫຍັງ ກໍອ້າງວ່າຕົນເອງກຳໄດ້ຈັກຫຼາຍເທົ່າ—ເຈົ້າກັບໄປເບິ່ງອີກຄັ້ງພາຍໃນເວລາປະມານເຄິ່ງປີ, ສ່ວນຫຼາຍແລ້ວ ອາດຈະຫາບໍ່ພົບຄົນນັ້ນແລ້ວ. ບໍ່ກໍ່ຂາດທຶນໝົດແລ້ວຖອນວົງການ, ຫຼືຖືກຮີດຫຼາຍແລ້ວເກັບເງິນໜີ, ຫຼືກໍ່ເປັນຕາຍເງີຍໃນເວລາທີ່ຕະຫຼາດບໍ່ດີ.
ແຕ່ຄົນທີ່ປົກກະຕິບໍ່ຄ່ອຍເວົ້າ, ແລ້ວຄ່ອຍໆເຮັດການຊື້ຂາຍ—ເຈົ້າໃຊ້ເວລາອີກສາມ-ຫ້າປີໄປເບິ່ງ, ພວກເຂົາຍັງຢູ່. ເງິນໃນບັນຊີອາດບໍ່ແມ່ນຫຼາຍທີ່ສຸດ, ແຕ່ມັນຄ່ອຍໆເພີ່ມຂຶ້ນຢ່າງໝັ້ນຄົງທຸກປີ: ຕອນຕະຫຼາດດີກໍໄດ້ກຳໄລເພີ່ມ, ຕອນຕະຫຼາດບໍ່ດີກໍຂາດທຶນໜ້ອຍລົງ—ແລ້ວກໍຢູ່ລອດໄດ້ດ້ວຍວິທີນີ້ຕະຫຼອດມາ.
ເປັນຫຍັງ? ກໍເພາະຄົນທີ່ອອກໜ້າຫຼາຍ, ຈິດໃຈມັກຈະລອຍເພາະຄວາມພູມໃຈ: ກຳໄດ້ເງິນນິດໜ່ອຍກໍຄິດວ່າຕົນບໍ່ມີຂອບເຂດ, ເລີ່ມເພີ່ມ leverage, ຫຼິ້ນແບບແປກໆ, ສຸດທ້າຍກໍຫຼິ້ນຈົນຕົວເອງຕາຍ. ແຕ່ຄົນທີ່ທຸ້ມງຽບ ຈະຮູ້ວ່າຄວາມສາມາດຂອງຕົນຢູ່ໃສແລະຂອບເຂດເທົ່າໃດ, ເງິນລະດັບໃດຄວນໄດ້ກຳໄລ ແລະເງິນລະດັບໃດບໍ່ຄວນແຕະ—ຂ້າງໃນໃຈຊັດແຈ້ງ.
ໃນວົງການການຊື້ຂາຍ, ມັນບໍ່ຄືກັບອຸດສາຫະກຳອື່ນ. ອຸດສາຫະກຳອື່ນຍິ່ງໂຮມຕົວກໍຍິ່ງດີ—ຍົກເອົາລູກຄ້າໄດ້ ຊອກແຫຼ່ງທຶນໄດ້. ແຕ່ການຊື້ຂາຍບໍ່ແມ່ນ: ຍິ່ງໂດດເດັ່ນ ກໍຢູ່ໃກ້ຄວາມຕາຍຫຼາຍຂຶ້ນ. ເພາະຕະຫຼາດແກ້ບັນຫາຄວາມພອງຈອງໃຈທັງໝົດ—ຍິ່ງເຈົ້າຄິດວ່າຕົນເກັ່ງ ມັນກໍຢາກໃຫ້ບົດຮຽນກັບເຈົ້າ.
ດັ່ງນັ້ນລະ, ຂໍ້ທີ່ວ່າ “ກິນເງິນງຽບໆແຕ່ສຳເລັດ” ໃນວົງການຄຣິບໂຕ ແມ່ນຄວາມຈິງ.
ໄດ້ເງິນແລ້ວຢ່າໄປບອກຄົນທົ່ວ—ເຈົ້າຄ່ອຍໆຂຳໃນໃຈແບບລັບໆກໍພໍ.
ເຈົ້າຍິ່ງທຸ້ມງຽບ, ຕະຫຼາດກໍຍິ່ງງ່າຍທີ່ຈະໃຫ້ເຈົ້າຢູ່ລອດໄດ້ດົນຂຶ້ນ.
#BinanceSquare #BTC #交易心得分享 #币圈观察
ໃນວົງການຄຣິບໂຕ, ຄົນທີ່ອອກໜ້າສູງເກີນໄປ, ມັກຈະຫາຍໄປໄວຂຶ້ນ.
ຜູ້ທີ່ຮ້ອງຊື້/ແນະນຳສັ່ງທຸກມື້ໃນກຸ່ມ, ໂພສລົດຫລູຫລາ ແລະເຮືອນຫລູຫລາໃນໂຊກສານ, ຫຼືບໍ່ທັນຈະຈັບຫຍັງ ກໍອ້າງວ່າຕົນເອງກຳໄດ້ຈັກຫຼາຍເທົ່າ—ເຈົ້າກັບໄປເບິ່ງອີກຄັ້ງພາຍໃນເວລາປະມານເຄິ່ງປີ, ສ່ວນຫຼາຍແລ້ວ ອາດຈະຫາບໍ່ພົບຄົນນັ້ນແລ້ວ. ບໍ່ກໍ່ຂາດທຶນໝົດແລ້ວຖອນວົງການ, ຫຼືຖືກຮີດຫຼາຍແລ້ວເກັບເງິນໜີ, ຫຼືກໍ່ເປັນຕາຍເງີຍໃນເວລາທີ່ຕະຫຼາດບໍ່ດີ.
ແຕ່ຄົນທີ່ປົກກະຕິບໍ່ຄ່ອຍເວົ້າ, ແລ້ວຄ່ອຍໆເຮັດການຊື້ຂາຍ—ເຈົ້າໃຊ້ເວລາອີກສາມ-ຫ້າປີໄປເບິ່ງ, ພວກເຂົາຍັງຢູ່. ເງິນໃນບັນຊີອາດບໍ່ແມ່ນຫຼາຍທີ່ສຸດ, ແຕ່ມັນຄ່ອຍໆເພີ່ມຂຶ້ນຢ່າງໝັ້ນຄົງທຸກປີ: ຕອນຕະຫຼາດດີກໍໄດ້ກຳໄລເພີ່ມ, ຕອນຕະຫຼາດບໍ່ດີກໍຂາດທຶນໜ້ອຍລົງ—ແລ້ວກໍຢູ່ລອດໄດ້ດ້ວຍວິທີນີ້ຕະຫຼອດມາ.
ເປັນຫຍັງ? ກໍເພາະຄົນທີ່ອອກໜ້າຫຼາຍ, ຈິດໃຈມັກຈະລອຍເພາະຄວາມພູມໃຈ: ກຳໄດ້ເງິນນິດໜ່ອຍກໍຄິດວ່າຕົນບໍ່ມີຂອບເຂດ, ເລີ່ມເພີ່ມ leverage, ຫຼິ້ນແບບແປກໆ, ສຸດທ້າຍກໍຫຼິ້ນຈົນຕົວເອງຕາຍ. ແຕ່ຄົນທີ່ທຸ້ມງຽບ ຈະຮູ້ວ່າຄວາມສາມາດຂອງຕົນຢູ່ໃສແລະຂອບເຂດເທົ່າໃດ, ເງິນລະດັບໃດຄວນໄດ້ກຳໄລ ແລະເງິນລະດັບໃດບໍ່ຄວນແຕະ—ຂ້າງໃນໃຈຊັດແຈ້ງ.
ໃນວົງການການຊື້ຂາຍ, ມັນບໍ່ຄືກັບອຸດສາຫະກຳອື່ນ. ອຸດສາຫະກຳອື່ນຍິ່ງໂຮມຕົວກໍຍິ່ງດີ—ຍົກເອົາລູກຄ້າໄດ້ ຊອກແຫຼ່ງທຶນໄດ້. ແຕ່ການຊື້ຂາຍບໍ່ແມ່ນ: ຍິ່ງໂດດເດັ່ນ ກໍຢູ່ໃກ້ຄວາມຕາຍຫຼາຍຂຶ້ນ. ເພາະຕະຫຼາດແກ້ບັນຫາຄວາມພອງຈອງໃຈທັງໝົດ—ຍິ່ງເຈົ້າຄິດວ່າຕົນເກັ່ງ ມັນກໍຢາກໃຫ້ບົດຮຽນກັບເຈົ້າ.
ດັ່ງນັ້ນລະ, ຂໍ້ທີ່ວ່າ “ກິນເງິນງຽບໆແຕ່ສຳເລັດ” ໃນວົງການຄຣິບໂຕ ແມ່ນຄວາມຈິງ.
ໄດ້ເງິນແລ້ວຢ່າໄປບອກຄົນທົ່ວ—ເຈົ້າຄ່ອຍໆຂຳໃນໃຈແບບລັບໆກໍພໍ.
ເຈົ້າຍິ່ງທຸ້ມງຽບ, ຕະຫຼາດກໍຍິ່ງງ່າຍທີ່ຈະໃຫ້ເຈົ້າຢູ່ລອດໄດ້ດົນຂຶ້ນ.
#BinanceSquare #BTC #交易心得分享 #币圈观察
