ເງິນທີ່ໄດ້ຈາກການຊະນະກໍມັກບໍ່ກ້າເອົາອອກ ສຸດທ້າຍອາດເຫຼືອແຕ່ບາງຮູບຈໍການຊະນະ.
ປີກ່ອນມີໝູ່ຄົນໜຶ່ງ ເຂົ້າວາງ 1 ໝື່ນ U, ດັນໂຊກດີຕິດກະແສ ບັນຊີຄ່ອຍໆເພີ່ມໄປຈົນເຖິງ 5 ໝື່ນ U. ຊ່ວງນັ້ນເຂົາມີພະລັງໃຈຫຼາຍ, ທຸກບໍ່ທັນທີກໍອັບເດດຜົນກໍາໄລ. ເວລາຄົນຖາມ, ຄໍາຕອບກໍແມ່ນ: “ເຖິງ 5 ໝື່ນກວ່າແລ້ວ.”
ຂ້ອຍຖາມລາວ: “ຈະເອົາອອກກ່ອນຈັກເທົ່າ?”
ເຂົາວ່າ: “ຍັງໄວ ເພາະກະແສບໍ່ທັນຈົບ.”
ຕໍ່ມາ, ບັນຊີລົງໄປ 4 ໝື່ນ ເຂົາຄິດວ່າເປັນການປັບຕົວທໍາມະດາ; ລົງມາ 3 ໝື່ນກວ່າ ແລ້ວກໍຢາກໍຖ້າການເດັ້ງກັບມາ ຈຶ່ງຄ່ອຍຫຼຸດ. ກໍ່ຄ່ອຍໆແລ້ວລາກມາລາກໄປ ກໍາໄລທີ່ຢູ່ຂ້າງໜ້າຖືກທຳລາຍກັບຄືນໄປອີກສ່ວນໃຫຍ່.
ເວລາກິນເຂົ້ານໍາກັນ ເຂົາຍັງເວົ້າບໍ່ຢຸດ: “ຖ້າຕອນນັ້ນເອົາອອກ 2 ໝື່ນກ່ອນ ຕໍ່ໄປຈະໄປທາງໃດກໍຕາມ ຢ່າງນ້ອຍສ່ວນເງິນນີ້ກໍໄດ້ເກັບໄວ້.”
ແຕ່ໃນຕອນທີ່ບັນຊີຢູ່ 5 ໝື່ນ ສິ່ງທີ່ຢູ່ໃນຫົວເຂົາມີແຕ່ວ່າ “ຈະຍັງຊະນະໄດ້ອີກເທົ່າໃດ” ແລະບໍ່ກ້າຫຼຸດຖືກຖອນຊັ້ນນ້ອຍໜຶ່ງ.
ຫຼາຍຄົນກໍມີນິດໄສນີ້. ເສຍຫາຍນ້ອຍໜຶ່ງກໍຮູ້ສຶກເຈັບໃຈ; ໄດ້ກໍາໄລມາເປັນໄລຍະຍາວ ແຕ່ກັບຄິດວ່າ “ຍັງສາມາດເຮັດຕໍ່ໄດ້ອີກ ເພີ່ມຂຶ້ນໄປອີກ.”
ເງິນ 1 ໝື່ນ ກາຍເປັນ 2 ໝື່ນ ກໍເລີ່ມໄປຄິດເຖິງ 3 ໝື່ນ; ພໍເຖິງ 3 ໝື່ນ ກໍໄປເບິ່ງ 5 ໝື່ນ; ຈົນບັນຊີມີ 5 ໝື່ນແລ້ວ 10 ໝື່ນກໍຄືບໍ່ໄກ.
ຍົກເປົ້າໝາຍສູງຂຶ້ນອີກຍົກອີກ ແຕ່ການເອົາເງິນອອກຈາກກະແສກັບລາກຊ້າຢູ່ສະເໝີ.
ແຕ່ວ່າເງິນຖ້າຍັງຖືກອັດໄວ້ໃນກອງສັນຍາ/ກອງຖື (positions) ກໍຕ້ອງຮັບການສັ່ນໄຫວຮອບຖັດໄປ. ຕໍ່ໃນກໍລະນີທີ່ປິດສັນຍາແລ້ວເອົາກໍາໄລໄດ້ໃນມື ແລ້ວເອົາໄປເປີດອໍເດີ/ຈອງສັນຍາໃໝ່ທັງໝົດ ກໍອາດຈະເສຍຄືນໃນການຊື້ຂາຍຮອບຕໍ່ໄປ.
ສະນັ້ນຕອນນີ້ນິໄສຂອງຂ້ອຍງ່າຍຫຼາຍ: ຊະນະໄດ້ຕิดต่อກັນເປັນໄລຍະ ກໍຈະມອບອອກ/ເກັບກໍາໄລອອກມາບາງສ່ວນ ແລ້ວກໍເອົາອີກບາງສ່ວນໄປດຳເນີນຕາມແຜນ ບໍ່ໄດ້ເພີ່ມການເຂົ້າທຳການຊື້ຂາຍໃນຕໍ່ໄປ.
ຈຳນວນບໍ່ຕ້ອງຫຼາຍ ຂໍໃຫ້ຕົວເອງເກັບໄວ້ບາງສ່ວນທີ່ເປັນຜົນຈິງ. ສ່ວນທີ່ເຫຼືອໃຫ້ໃຊ້ຕາມແຜນຈັດສັນ ແລ້ວຕໍ່ໄປຖ້າຂຶ້ນອີກ ຂ້ອຍຍອມຊະນະໜ້ອຍລົງໜ່ອຍໜຶ່ງ; ຖ້າກະແສດຶງກັບ/ປັບຕົວລົງ ກໍບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງເບິ່ງໃຫ້ກໍາໄລທັງໝົດຖືກຫຼຸດລົງພ້ອມກັນ.
ກະແສເຫຼົ່ານີ້ເຄື່ອນໄປມາເປັນປົກກະຕິ ເງິນທີ່ໄດ້ຈາກການຊະນະບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງເອົາມັນໄປນັ່ງລົດວ່ອນຫົວ (ເປັນຂຶ້ນ-ລົງ) ທັງໝົດ.
ເຮັດການຊື້ຂາຍມາດົນແລ້ວ ຂ້ອຍບໍ່ຄ່ອຍມີຄວາມຢຶດຫມັ້ນທີ່ຈະຂາຍໃນຈຸດສູງສຸດອີກ.
ພາຍຫຼັງກະແສຮອບໜຶ່ງຜ່ານໄປ ເງິນທີ່ຈິງໆຖືກເຫຼືອໄວ້ໃນມື ມັນຫຼາຍກວ່າຈຳນວນທີ່ບັນຊີເຄີຍຂຶ້ນໄປສູງເທົ່າໃດ ແລະມັນເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍມັ່ນໃຈຂຶ້ນ.@交易员林总 $AKE
ປີກ່ອນມີໝູ່ຄົນໜຶ່ງ ເຂົ້າວາງ 1 ໝື່ນ U, ດັນໂຊກດີຕິດກະແສ ບັນຊີຄ່ອຍໆເພີ່ມໄປຈົນເຖິງ 5 ໝື່ນ U. ຊ່ວງນັ້ນເຂົາມີພະລັງໃຈຫຼາຍ, ທຸກບໍ່ທັນທີກໍອັບເດດຜົນກໍາໄລ. ເວລາຄົນຖາມ, ຄໍາຕອບກໍແມ່ນ: “ເຖິງ 5 ໝື່ນກວ່າແລ້ວ.”
ຂ້ອຍຖາມລາວ: “ຈະເອົາອອກກ່ອນຈັກເທົ່າ?”
ເຂົາວ່າ: “ຍັງໄວ ເພາະກະແສບໍ່ທັນຈົບ.”
ຕໍ່ມາ, ບັນຊີລົງໄປ 4 ໝື່ນ ເຂົາຄິດວ່າເປັນການປັບຕົວທໍາມະດາ; ລົງມາ 3 ໝື່ນກວ່າ ແລ້ວກໍຢາກໍຖ້າການເດັ້ງກັບມາ ຈຶ່ງຄ່ອຍຫຼຸດ. ກໍ່ຄ່ອຍໆແລ້ວລາກມາລາກໄປ ກໍາໄລທີ່ຢູ່ຂ້າງໜ້າຖືກທຳລາຍກັບຄືນໄປອີກສ່ວນໃຫຍ່.
ເວລາກິນເຂົ້ານໍາກັນ ເຂົາຍັງເວົ້າບໍ່ຢຸດ: “ຖ້າຕອນນັ້ນເອົາອອກ 2 ໝື່ນກ່ອນ ຕໍ່ໄປຈະໄປທາງໃດກໍຕາມ ຢ່າງນ້ອຍສ່ວນເງິນນີ້ກໍໄດ້ເກັບໄວ້.”
ແຕ່ໃນຕອນທີ່ບັນຊີຢູ່ 5 ໝື່ນ ສິ່ງທີ່ຢູ່ໃນຫົວເຂົາມີແຕ່ວ່າ “ຈະຍັງຊະນະໄດ້ອີກເທົ່າໃດ” ແລະບໍ່ກ້າຫຼຸດຖືກຖອນຊັ້ນນ້ອຍໜຶ່ງ.
ຫຼາຍຄົນກໍມີນິດໄສນີ້. ເສຍຫາຍນ້ອຍໜຶ່ງກໍຮູ້ສຶກເຈັບໃຈ; ໄດ້ກໍາໄລມາເປັນໄລຍະຍາວ ແຕ່ກັບຄິດວ່າ “ຍັງສາມາດເຮັດຕໍ່ໄດ້ອີກ ເພີ່ມຂຶ້ນໄປອີກ.”
ເງິນ 1 ໝື່ນ ກາຍເປັນ 2 ໝື່ນ ກໍເລີ່ມໄປຄິດເຖິງ 3 ໝື່ນ; ພໍເຖິງ 3 ໝື່ນ ກໍໄປເບິ່ງ 5 ໝື່ນ; ຈົນບັນຊີມີ 5 ໝື່ນແລ້ວ 10 ໝື່ນກໍຄືບໍ່ໄກ.
ຍົກເປົ້າໝາຍສູງຂຶ້ນອີກຍົກອີກ ແຕ່ການເອົາເງິນອອກຈາກກະແສກັບລາກຊ້າຢູ່ສະເໝີ.
ແຕ່ວ່າເງິນຖ້າຍັງຖືກອັດໄວ້ໃນກອງສັນຍາ/ກອງຖື (positions) ກໍຕ້ອງຮັບການສັ່ນໄຫວຮອບຖັດໄປ. ຕໍ່ໃນກໍລະນີທີ່ປິດສັນຍາແລ້ວເອົາກໍາໄລໄດ້ໃນມື ແລ້ວເອົາໄປເປີດອໍເດີ/ຈອງສັນຍາໃໝ່ທັງໝົດ ກໍອາດຈະເສຍຄືນໃນການຊື້ຂາຍຮອບຕໍ່ໄປ.
ສະນັ້ນຕອນນີ້ນິໄສຂອງຂ້ອຍງ່າຍຫຼາຍ: ຊະນະໄດ້ຕิดต่อກັນເປັນໄລຍະ ກໍຈະມອບອອກ/ເກັບກໍາໄລອອກມາບາງສ່ວນ ແລ້ວກໍເອົາອີກບາງສ່ວນໄປດຳເນີນຕາມແຜນ ບໍ່ໄດ້ເພີ່ມການເຂົ້າທຳການຊື້ຂາຍໃນຕໍ່ໄປ.
ຈຳນວນບໍ່ຕ້ອງຫຼາຍ ຂໍໃຫ້ຕົວເອງເກັບໄວ້ບາງສ່ວນທີ່ເປັນຜົນຈິງ. ສ່ວນທີ່ເຫຼືອໃຫ້ໃຊ້ຕາມແຜນຈັດສັນ ແລ້ວຕໍ່ໄປຖ້າຂຶ້ນອີກ ຂ້ອຍຍອມຊະນະໜ້ອຍລົງໜ່ອຍໜຶ່ງ; ຖ້າກະແສດຶງກັບ/ປັບຕົວລົງ ກໍບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງເບິ່ງໃຫ້ກໍາໄລທັງໝົດຖືກຫຼຸດລົງພ້ອມກັນ.
ກະແສເຫຼົ່ານີ້ເຄື່ອນໄປມາເປັນປົກກະຕິ ເງິນທີ່ໄດ້ຈາກການຊະນະບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງເອົາມັນໄປນັ່ງລົດວ່ອນຫົວ (ເປັນຂຶ້ນ-ລົງ) ທັງໝົດ.
ເຮັດການຊື້ຂາຍມາດົນແລ້ວ ຂ້ອຍບໍ່ຄ່ອຍມີຄວາມຢຶດຫມັ້ນທີ່ຈະຂາຍໃນຈຸດສູງສຸດອີກ.
ພາຍຫຼັງກະແສຮອບໜຶ່ງຜ່ານໄປ ເງິນທີ່ຈິງໆຖືກເຫຼືອໄວ້ໃນມື ມັນຫຼາຍກວ່າຈຳນວນທີ່ບັນຊີເຄີຍຂຶ້ນໄປສູງເທົ່າໃດ ແລະມັນເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍມັ່ນໃຈຂຶ້ນ.@交易员林总 $AKE
