“Алгократия,” “Рачаўніцтва ўрада алгарытмамі” або “Аўтаматызаванае рэгуляванне” — гэта не зусім дакладна вызначаны ці ясны тэрмін. Аднак гэта можна пераказаць прыкладна так: алгарытмы + кіраванне (законы або нейкія правілы). У гэтым сэнсе можна казаць пра алгакратыю, калі нейкі тып алгарытмізаватай сістэмы, няхай гэта будзе смарт-кантракт, Штучны інтэлект (ШІ) або любая іншая, кіруе — цалкам або часткова — працэсамі прыняцця рашэнняў нейкай платформы, праекта, інвестыцыйнага прадпрыемства ці інстытуцыі.
Гэта зусім не тое самае, што э-ўрад (урады, якія выкарыстоўваюць лічбавыя інструменты), і яно стварае ўласны набор патэнцыйных праблем. Алгарытм — гэта значна больш, чым проста простае лічбавае прыкладанне; гэта структур soўкупнасць дакладных інструкцый, прызначаных для вырашэння складаных праблем — пры гэтым ён таксама можа ствараць новыя. У рамане «Daemon» (2006) Дэніэла Суарэса, напрыклад, можна ўбачыць, як алгарытм таемна захоплівае свет, нават забіваючы людзей, пасля таго як яго стваральнік памірае.