Qardaşlar, artıq dözə bilmirəm, hamısını kəsdim. Bu oyunda ən gizli “leveraj” əsla oyun lövhəsinin üstündə deyil, onu elə həyatımıza özümüzə tətbiq edirik. Düzgün və rahat günlər, valideynlərin gözləntiləri—hamısı fərqinə varmadan sanki prosesə girov qoyulur. Elə bilirsən boş pula qarşı oyun oynayırsan, amma dönüb baxanda görürsən girov qoyulan valideynlərin telefonundakı “çox yorulma” sözüdür; həyat yoldaşının səssizcə ləğv etdiyi alış-veriş səbətidir; uşağın yatmazdan əvvəl sənin onu vaxtında nağıl etməni gözləyərkən etdiyi o “yuxulu” əsnəməsidir. Hesab yenidən açıla bilər, əsas məbləğ yenidən yığıla bilər, amma qırmızı-yaşıl rəqəmlərin oğurladığı o gündəlikləri geri qaytarmaq mümkün deyil. Sabah yenə də bazar açılar, amma sabah uşaqlar bir gün də böyüyəcək, valideynlər isə bir qarış da qocalacaq. Bu zərbə vurduğum anda ağrısı var, amma nəhayət aydın olur: insanın ən böyük mürəkkəb faizi heç vaxt K-line-larda deyil, sən telefonunu bir kənara qoyub, həqiqətən də yesən—bir fincan düyü sıyığı kimi—o, bir günlük içindədir. Dağılın, qardaşlar, tam təmizlədim, hamısını satdım