Çox ironiya və qaranlıq bir dönüş! Steve McNeldin hekayəsi müasir bir nağıldan çıxmış kimi görünür: milyonlarla mirasın tamahı və sevinci ilə başlayır, amma gözlənilməz və acı bir dərslə sona çatır. Nənə, turşu bir yumor və ədalətli bir toxunuşla, ona simvolik əşyalar - çətir və diş protezi - pul əvəzinə qoyur, yanında isə sarkazm və hikmət dolu bir məktub var.

Bu cür hekayə, tamahkarlıq və miras gözləntiləri haqqında bir satira kimi işləyir. İlk foto (tabutun yanında sevincli) ilə son açıqlama (hamısı xeyriyyəçiliyə bağışlanıb, yalnız iki absurd əşya qalıb) hekayəni müasir bir parabolaya çevirir. Mesaj aydındır: başqasının ölümündən zənginləşməyə ümid edən kişi, yalnız narahat xatirələrlə və acı bir dərslə sona çata bilər.